Size günün ikinci şiirini bırakıyorum. Nasıl olmuş?

Geldim, gördüm ve beğenmedim
Bu dünyayı ve içindeki insanları.
Kimi sevdiysem, kime güvendiysem,
Yarı yolda bıraktı beni.
"İnsanı sev Yaradan'dan ötürü."
derler hep, bilir misin?
Peki neden sevmeli insan insanı,
Sırf Yaradan'dan ötürü?
Beni yarı yolda bıraksın diye mi?
Sevgime nankörlükle karşılık versin diye mi?
Hayır... Hayır...
İnsan, insana en fazla hoşgörü verebilir;
sevgi değil.
Sevgi, saygı ve güven
her insana verilmez.
Çünkü ben zamanında
Bunların hepsini fazlasıyla verdim.
Şimdi ise hastane köşelerinde,
Bir gün daha yaşayabilmek için
nefes almaya çalışıyorum.
Acı çekiyorum.
Benim hiç mi suçum yok?
Elbet var, azizim... Elbet var.
Benim en büyük suçum,
herkesi kendim gibi sanmamdı.
En büyük yanılgım buydu.
İşte bütün mesele
bundan ibaret.