Sen en çok neyden yoruldun?

Dünyayı bu denli yaşanmaz kılan, değersiz ve ilkesiz, nankör ve vicdansız insanların karaktersizliği, bencilliği, egolarından tabi ki.
Her sabah uyanıp, güzel şeyleri gölgeleyen ve sevdiğim her şeyin önüne geçen olumsuzluklardan.
Verdiğim çaba ve emeğin karşılığında koca bir hiçi yakalayıp, tekrar ve tekrar yine mücadele etmekten.
Seni anlayan, dinleyen, duygularına muhabbet ortağı olan, bir sarmaşık gibi sarıp, sarmalayan birisinin olmamasından.
Vs vs.

Şehirlerden ve şehirlerin yoğurduğu insan karakterinden yoruldum açıkçası, en çok da şehirlerdeki yaşamı çekmek zorunda oluşumuzdan. İnsanlığımızdan uzaklaştığımızı düşünüyorum mâlesef. Şehir hiçbir zaman durmuyor. İnsanlar durmuyor.