Kuranda sizi en çok şaşırtan, bakış açınızı değiştiren ayet hangisi?

Bir de aşağıdaki ayet var, aşağıdaki ayetten de anlayacağımız üzere herkesin karakteri farklı olabiliyor, biri karakter olarak sinirli, başka biri karakter olarak çok merhametli olabiliyor. Bu onun yaratılışından kaynaklı. İkisinin de doğru veya yanlış yolda olduğunu söyleyemezsin. Bunu en iyi Allah bilir. Biri çok merhametli diye iyi yolda olduğu anlamına gelmez, Allah onu öyle yaratmıştır, yani yaratılışından kaynaklıdır bu. Biri çok sinirli diye de bu onun yanlış yolda olduğunu göstermez.

De ki: “Herkes kendi mizaç ve karakterine göre iş yapar.” Rabbiniz kimin doğru bir yol tuttuğunu çok iyi bilmektedir. (İsra suresi, 84)

Bir de nefsi temize çıkarmamak gerekiyor. İnsanda şöyle bir huy vardır, bir şey kendi yaparsa mutlaka onda iyi bir şey bulur kendini aklar, ben dedikodu yaptım ama aslında bundan yaptım der, amacım buydu, kendini aklamaya başlar, başka biri aynı şeyi yaparsa mutlaka onda kötü bir şey bulur. Pis dedikoducu der. Kendi nefsini ne kadar aklarsan o kadar batarsın ve battığının farkında bile olmazsın. Kendini doğru yolda sanırsın ama aslında yanlış yolda batıyorsundur. Bu nedenle nefsi aklamamak gerekiyor.

'(Yine de) Ben nefsimi temize çıkaramam. Çünkü gerçekten nefis, -Rabbimin kendisini esirgediği dışındavar gücüyle kötülüğü emredendir. Şüphesiz, benim Rabbim, bağışlayandır, esirgeyendir.' (Yusuf suresi, 53)

Bir de aşağıdaki ayet vardır. Kuranı bir köşeye itenleri, Allah'ın emirlerini hiçe sayanları, nasıl olsa Allah merhametlidir affeder diyenleri, kuranı hiç tanımayanların nasıl bir psikolojide olduğunu anlatıyor ve gerçekten de bu kişileri dikkatlice gözlemlersen bunu fark ediyorsun, yaptıkları şeylere bakıyorsun hep yanlış şeyler ama kendinin doğru yolda olduğunu sandığını görüyorsun.

Kim Rahman (olan Allah) ın zikrini görmezlikten gelirse, biz bir şeytana onun 'üzerini kabukla bağlattırırız'; artık bu, onun bir yakın dostudur. Gerçekten bunlar (bu şeytanlar), onları yoldan alıkoyarlar; onlar ise, kendilerinin gerçekten hidayette olduklarını sanırlar. (Zuhruf, 36-37)

Bu ayetlerden Allah'ın dünyaya ve onun içinde bulunan zenginliğe önem vermediğini, bu zenginliklerin geçici olduğu, az bir yararlanma olduğunu söylüyor. Allah kendi düşmanlarına bile dünyanın zenginliğinden bol bol verebiliyor, dünya zenginliğinin ne kadar değersiz olduğunu buradan bile anlayabiliyoruz. Allah bunların hepsinin deneme için olduğunu söylüyor. Allah azabını arttırmak istediği kişiye daha bol veriyor, çünkü zenginken fakir olan birinin azabı daha büyük olur. Bu zenginlikler ahirette alınınca azap daha büyük oluyor, çünkü iyi bir yaşamın, cennetin nasıl olduğunu bilerek azap çekmek daha kötüdür. Eğer gerçekten ahirete inanıyorsanız dünyadaki fakirlik ve acı kötü bir şey değildir, cennetten daha çok keyif almanızı sağlar. Çünkü cehennemi tadan biri cennetten daha çok keyif alır. Kör olmayan biri nasıl görmekten zevk almıyorsa acı çekmeyen biri de cennetten keyif almaz. O yüzden Allah sevdiği kullarına dünyada sıkıntı çektirebiliyor ki cennetten daha çok keyif alsınlar diye. Bunlar kurandan okuyup anladığım şahsi yorumlarımdır, kimse bunlara inanmak zorunda değil, imanın şartı değildir.

https://hizliresim.com/1h00t22
https://hizliresim.com/4ca80cv
https://hizliresim.com/17rc6ax
https://hizliresim.com/if3mr1o