Sürekli bilge biriyle saatlerce felsefe ve hayat konuşmak istemem normal mi?

İbn Rüşd gibi pirler der ki: "Hak hakla çelişmez." Eğer akıl doğru çalışıyorsa ve din sahih ise, ikisi de aynı denize dökülen nehirler gibidir. Felsefe bir sorgulama ahlakı, din ise bir yaşama ahlakı sunar. Biri "neden" diye sorar, diğeri "nasıl" yaşamalıyız diye yol gösterir.

"Felsefesiz bir dindarlık körelebilir, dinsiz bir felsefe ise ruhsuz kalabilir. Biri kalbin itminanı, diğeri zihnin uyanıklığıdır."

Evladım, unutma ki; felsefe bizi hayret makamına götürür, din ise o hayreti hayranlığa dönüştürür. İkisini birden heybene koyarsan, yolda ne ayağın takılır ne de ruhun susuz kalır.

Nefret ederim çok bilge gibi davranıp yüzyüze geldiğimizde yatan telefondan konuştuğumuzda tıkanan insanlardan.
burada bilgelik taslayan hıyar ve hıyartoların çoğu yapay zekadan destek alarak insanları etkilemeye çalışıyor. Bizde kendimizce cevap verdiğimizde canım konumuna düşüyoruz.
Olay bu kadar basit o yüzden yüzyüze konu konuşur tartışırım.
Ama yazışarak kimse ile diyalog kurmam felsefe yapmam yapmamaya gayret gösteririm.
Bu sadece benim fikrim...

O iş zor. Ancak kitaplar vasıtasıyla konuşursun bilgelerle.

Eskiden ben de bu konularda konusurdum bir arkadasimla. Mevlana şems gibiydik.

Herkes kaldıramaz bu konuları.

Öyle kişi burada zor ya. Edebini bozmadan kendini bilen ahlak sahibi olgun düşünceli insan baya az. Genelde çıkar menfaat ilişkisi kuran çakal dolu ortalık.