Şair misin be 😎?

Bizler faniyiz. Hep güzel görünmenin peşindeyiz , hep en iyisini istemekte marifetliyiz , hep en iyisine laikiz kendimizde. Eğer ki , uyanmak gerekiyorsa bu rüyadan. Vicdanınızın sorgusuna girin. Bırakın kendinizi hoş görmekten. Hoş görülün. Cebinizin tartısı ağır gelmesin methametinizden. Biraz silkeleyin kendinizi üstümüzden atalım şu dünya zenginliklerini. Bir kuruşuna hükmediğimizin bu hayatın kölesi olacağınıza kendinizin efendisi olun. Derttir huzuru peşine takan , sıkıntılar sabırı doğurur. Belalar şüküre sancıdır. Hayatımız ise bize emanet verilen bir hükümdür. Kader ise bizim eserimizdir. Sadece kör kalmışız gerçeklere. Yüzleşmek boynumuzun borcu , sabretmek bize hibe edilmiş. Şükür etmek vicdanımıza saygı , Rabbe sığınmak ise yüreğimizin mutluluğu. Kendinizi bu mutluluktan esirgemeyin. huzuru başka yerlerde aramayın , huzur sesinize gebe , derdi kovmayın , dert sabrı getirir , sabır duayı , dua Şükrü , şükür ise bizdeki maneviyatların temizlenmesidir.

cümleden çok son sayfa yazısı oldu ama gönülden düşene neden diye sorulmaz 😌

Bir daha görememiştim onu;Belki de hiç bulamamıştım kaybettiğimi sanarken. Maskeli bir baloda;gizemli yüzünün özündeki gözleriyle, sevildim sanmıştım. Gözlerine baktığım o anda kamaşmıştım, karışmıştım. Aşk ve tutku ile, yapıyordum düşler ormanında, küçük ahşap tahta bir kulübe. Aşkımı oraya saklamak için, kimse ulaşamasın diye. Sonra bir yangın, bir kızıl sel aldı götürdü bizi, kattı önüne, yaktı kavurdu. Ne orman kaldı artık geriye, ne de düşler. Yaslı bir matem şimdi akılda kalan o tatlı öpüşler. Yarin nefesiydi bir zamanlar ciğere dolan, yalnız kül ve is yanmış bir ormandan geriye kalan. Gökyüzünde yalnız bir kuş küllerinden doğan, aşka çırpar kanatları bıkmadan usanmadan yılmadan...

Son gördüğümde gülüyordu yüzü
O da son gülüşüydü
Şimdi gönlümdeki bir hatıra
Belkide son nefese kadar benimle gelicek