Bir cümle veya Kelime yazın size o kelime veya cümleden şiir yazayım ister misiniz?

Öncelikle babana Allahtan rahmet dilerim mekanı cennet olması dileği ile.
Hayırlı uğurlu olsun Allah uzun ömürler versin yeğenine
Rahmetli babam der bu gönül titreyerek,
Bir kelimeye sığmaz yokluğun, büyür giderek.
Sesinden kalan sessizlik çöker akşamlara,
Adınla ağırlaşır zaman, kırılır hatıralara.

Ne sitem eder bu kalp ne kaderle kavga,
Bir dua yeter ona, dolar gözler yavaşça.
Az kalanla yetinir, fazlasını istemez;
Rahmetli babam der… çünkü bazı ayrılıklar ömür boyu sürer.

İlk defa teyze oldum, kız yeğenim,
Kalbime sığmayan bir sevinçtim benim.
Minik bir nefesle değişti zaman,
Gülüşünle çoğaldı içimdeki can.

Ne kelime yeter seni anlatmaya,
Bir bakışın yetti dünyayı tanımaya.
Azıcık bir gülüşle doldu tüm ömrüm;
İlk defa teyze oldum… adı umut olan bir mucize gördüm.

Amin teşekkür ederim. gecenin bu vaktinde birisini mutlu edebildi isem ne mutlu bana. Senden de razı olsun Allah. Hayırlı geceler dilerim

Kahır çeker bu gönül seni sessizce,
Taşır içinde adını, ağır ve çaresizce.
Gülüşten arta kalan ne varsa yüklenir,
Kırılmış umutlarla yaşamayı öğrenir.

Ne isyan eder bu kalp ne de hesap sorar,
Bir bakış yeter ona, içten içe yorar.
Azalan neyse kabullenir, fazlasını istemez;
Kahır taşır… çünkü bazı sevgiler sessizce öldürür.

Teşekkür ederim abla

Sevmek ister bu gönül seni korkusuzca,
Sevmek ister bu ben seni istemsizce.
Sevgisizlik içinde bulduğu en küçük
Sevgi duygusu ile sevmek ister.

Ne hesap bilir bu kalp ne yarın korkusu,
Bir bakış yeter ona, susar tüm savunusu.
Az olanla yetinir, çoğunu istemez;
Sevmek ister, çünkü sevmek onun var oluşu.

Teşekkür ederim abla. İlhamdan değil yalnızlıktan alışkanlıktan belki de içimde biriktirdiğim duygusuzluktan böyle. Beğenmene sevindim :)

Tekrardan teşekkür ederim güzel insan :)

Keder çöker bu kalbe usulca,
Adı konmamış bir ağırlık gibi omuzlarda.
Ne gözyaşıyla azalır ne sözle dağılır,
İnsan bazen sadece taşır, alışır.

Ne isyan eder bu gönül ne de çare arar,
Bir anlık sessizlikte kendini bulur, yanar.
Az olanla yetinir, fazlasını istemez;
Keder olur… çünkü bazı acılar kabullenilerek yaşanır.

Yağmur iner bu kalbe sessizce,
Biriken ne varsa alır götürür ince ince.
Gökyüzü ağlar sanırlar, oysa ben susarım,
Islanan sokaklarda biraz hafifler anılarım.

Ne fırtına ister bu gönül ne de güneş,
Bir damla yeter ona, çözülsün içindeki ateş.
Az olanla yetinir, fazlasını istemez;
Yağmur yağar… çünkü bazı duygular yıkanarak diner.

Uyanış olur bu kalpte ağır ağır,
Geceden kalan korkular çözülür, dağılır.
Ne bir çığlıkla başlar ne de büyük bir sözle,
İnsan en çok kendine döndüğünde uyanır böyle.

Ne geçmiş tutar artık ne de eski alışkanlık,
Bir nefes yeter ona, başlar içsel aydınlanış.
Az olanla yetinir, fazlasını istemez;
Uyanış yaşar… çünkü bazı fark edişler sessizdir.

Lafügüzaf ister bu gönül susarak,
Çok sözün içinde kaybolmuş hakikatten kaçarak.
Söylenen her şey değil, hissedilen kalsın ister,
Kalbi yoran cümleleri susturmak ister.

Ne bahane dinler artık ne boş teselli,
Bir kelime yeter ona, fazlası hep kirli.
Az olanı seçer, özü ister sözden;
Lafügüzafı bırakır… çünkü susmak bazen en doğru cümledir.

Rica ederim beğenmene sevindim

Otopsi ister bu kalp kendini acımasızca,
Kesip biçmeden, gerçeği görmek ister sadece.
Suskunluğun altında ne kaldıysa ortaya döker,
Ölmemiş sandığı duygulara bakmak ister.

Ne bahane kabul eder artık ne de yalan,
Bir iz yeter ona, dağılır tüm savunman.
Azalan neyse sayar, kaybolanı isimler;
Otopsi yapar… çünkü bazı ayrılıklar içten içe öldürür.

Teşekkür ederim

Gitmek ister bu gönül seni sessizce,
Gitmek ister bu ben seni çaresizce.
Ayrılık içinde tutunduğu en küçük
Hatıra kırıntısıyla yaşamak ister.

Ne hesap sorar bu kalp, ne geçmişten alır öç,
Bir veda yeter ona, dağılır tüm direnç.
Az kalanla yetinir, fazlasını istemez;
Gitmek ister… çünkü kalmak bazen en ağır ayrılıktır.