Kültürünüzü yaşadığınıza inanıyor musunuz veya yaşattığınızı?

Aslında eksik olduğum bir konu bu. Ne içimden geldiği gibi giyiniyor, ne hayal ettiğim gibi yaşıyorum. Gerçi pek bunu, bu zamanda yapamam da ama insan istiyor işte. Osmanlı-Selçuklu zamanında giyilen kıyafetler, kullanılan üsluplar... Sanki ben o zamandan bir iz taşısam o dönemin nezaketini de beraberinde bugüne gelecekmiş gibi hissediyorum. Ama bu zamanda çok ütopik bir hayal

Ben kültürümü tamamen yaşadığımı da tamamen kaybettiğimi de düşünmüyorum. Daha çok içimde taşıyorum gibi. Ailemden, büyüklerimden kalan bazı şeyler var; konuşma biçimi, misafir ağırlama hali, büyüğe saygı, sofraya verilen önem gibi. Bunları farkında olmadan sürdürüyorum. Ama bazı şeyleri de bilinçli olarak geride bıraktım. Her gelenek iyi hissettirmiyor çünkü. Bana göre kültür kutsal bir emanet değil, yaşayan bir şey. İnsanı inciten, kısıtlayan kısmını taşımak zorunda hissetmiyorum. Güzel olanı alıp, bana uymayanı dönüştürerek yaşatıyorum. Bu da bir tür devam ettirme bence.

Evet yaşarım da yaşatırımda doğu Batı olarak gurur duyuyorum her haliyle