Kütüphanede kızlarla nasıl tanışılır?

Kütüphane tanışmaları gösterişli değil, zekâ ve sezgi ister. Doğru yapılırsa en doğal tanışmalardan biridir, yanlış yapılırsa en itici olanlardan. Önce ortamı iyi oku. Kütüphane sosyalleşme değil odak alanıdır. Bu yüzden yüksek ses, ani girişler, abartılı mimikler direkt eksi yazar. Tanışmanın ana kuralı: rahatsız etmeden fark edilmek. Göz teması burada çok belirleyici. Sürekli bakmak değil, kısa ve net. Göz göze gelince hafif bir gülümseme yeterli. Karşılık gelmiyorsa zorlamazsın, konu kapanır. Geliyorsa zaten kapı aralanmıştır. Bahane değil sebep üret. Kütüphanede en iyi sebep kitaptır.

– “Bu kitabı daha önce okudun mu, dili ağır mı?

– “Bu yazarın başka hangi kitabı iyi?”

“Bu konu için başka kaynak önerebilir misin?”

Bunlar hem masum hem akıllı sorular. Direkt “tanışabilir miyiz” havası yok, doğal akış var. Yardım istemek güçlü bir taktiktir ama dozunda. Gerçekten ihtiyacın varmış gibi sor. Sahte olduğu hissedilirse itici olur. İnsanlar bildiklerini paylaşmayı sever, özellikle entelektüel ortamlarda. Konuşmayı kısa tut. Bu çok önemli. Uzatılan her cümle risk demektir. 1–2 dakika yeter. Amaç sohbet etmek değil, izlenim bırakmak. Devam etmek için kapıyı açık bırakmak. Sessizlik kuralına saygı göster. Fısıltı bile bazen fazla olabilir. Gerekirse not kağıdına kısa bir cümle yazıp göstermek bile zarif bir hamle olabilir ama bu özgüven ister. Eğer sohbet akıyorsa finali orada yapma. En doğru an çıkış anıdır. “Ben çıkıyorum, kahve almaya gidiyorum, istersen birlikte gidelim.”Net, kısa, baskısız. En kritik nokta şu: Kütüphanede reddedilmek normaldir ve kişisel değildir. İnsanların modu, derdi, zihni dolu olabilir. Bunu egona yazmazsan karizman artar. Kütüphanede çekicilik sesle değil duruşla olur. Sakinlik, saygı ve zeka her zaman kazanır.