Bir kitap yazsaydınız son sözünüz ne olurdu?

Okurken, elindeki kağıt ve mürekkebi değil, kendi yankını okudun. Yaşadıkların, yapmadıkların, pişmanlıkların ve zaferlerin... Hepsi, bu sayfaların satır aralarında saklı birer dipnottu.
Şimdi kitap bitti. Peki, bu bir son mu? Yoksa az önce okuduğun, yaşanmış bir hayatın değil de, olası tüm hayatlarının taslağı mıydı? Kitabın kapağını kapattığında, sana ait olmayan bir hayatı mı bıraktın, yoksa sana ait olması gerekenleri mi?
Unutma Kitaptaki kahraman, sana sunduğumuz bir kılıf, bir maskeydi. Sen o maskenin ardına saklanıp kendi yaranı kaşıdın. Gözlerin satırlarda dolaşırken, zihnin kendi arşivini tarıyordu.
Sorular hâlâ orada, havada asılı duruyor
Gerçekten senin kararın neydi? Hangi dönemeçte, hangi sesi dinledin? Hangi arzuyu boğdun? Şu an bulunduğun yer, tesadüflerin birikimi mi, yoksa kaçınılmaz bir kaderin izi mi?
Cevap, bu kitaba yazılmadı. Çünkü sen, bu kitabı kapatan kişi olarak, henüz son cümleni yazmadın.
Git. Şimdi elindeki bu boşluğu, yaşayacağın hayatla doldurma sırası sende.
Kitap bitti. Şimdi hikayen başlıyor.

Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim

Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver

Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim

Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider.

Bu bir hata mıydı yoksa onun kaderi miydi asla bilemeyecekti...

şu an yazıyorum son sözü de hazır her şey olacağına vardı...