Sayfa tercihlerinizi bekliyorum:
m 139 olsun.
Anne, dün fabrikada bir çocuk yere yığıldı.
On iki yaşında bile değil.
Küçücük bedeni, kocaman gözleri…
Usta yaklaştı, tekmeledi: «Kalk lan, çalışacaksın!»
Çocuk kalkamadı.
Gözlerini açamadı bile.
Ben oracıkta donup kaldım.
Sanki tekme bana gelmişti.
Sanki o çocuk bendim.
Sanki o çocuk hepimizdik.
İçimde bir şey koptu, anne.
Korkum koptu.
Yerine başka bir şey geldi: kararlılık.
Biz birbirimize zinciriz aynı zamanda.
Birimiz düşerse hepimiz düşüyoruz.
Birimiz ayağa kalkarsa hepimizi kaldırıyor.
İşte bu yüzden susmayacağım artık.
Bu düzen bir avuç insanın sırtından geçiniyor.
Bizim kanımızla, bizim gözyaşımızla, bizim alın terimizle ayakta duruyor.
Ben o avuç insanın tarafında değilim.
Ben o milyonların tarafındayım.
Beni hapse atacaklarsa atsınlar.
Sürgüne göndereceklerse göndersinler.
Asacaklarsa assınlar.
Hiç fark etmez.
Çünkü hapse giren bedenim olacak, fikirlerim değil.
Fikirlerim dışarıda kalacak.
Seninle kalacak, yoldaşlarımla kalacak, o bayılan çocukla kalacak, bütün açlarla, bütün ezilenlerle birlikte dolaşacak.
Ben artık özgürüm, anne…
İlk kez gerçekten özgürüm.
Çünkü ne için yaşadığımı biliyorum.
Ne için öleceğimi de biliyorum.
Korkma benden, korkma benim için.
Ben korkmuyorum artık.
Çünkü yalnız değilim.
Milyonlarca insan aynı acıyı çekiyor, aynı soruyu soruyor, aynı cevabı arıyor.
Bir gün hepsi birleşecek.
O gün geldiğinde kimse bizi durduramayacak.
Ne jandarma, ne hapishane, ne idam sehpası…
Hiçbiri.
Biz kazanacağız, anne.
Mutlaka kazanacağız.
Ve o gün sen de gurur duyacaksın benimle.
Şimdi ağlama.
Gözlerini sil.
Başını dik tut.
Benim annem korkak bir kadın değil.
Benim annem Pelageya Nilovna’dır.
Ve o kadın bir gün bütün dünyayı ayağa kaldıracak.
Pavel tam bu anda çocukluktan çıkıp tarihe dönüşüyor. Bir çocuğun yere yığılışını gördüğünde, o acı onun içinde bir şeyleri öldürüp bir şeyleri doğuruyor: korku ölüyor, vicdan doğuyor. Artık kendi küçük hayatını değil, milyonların hayatını taşıyor. Özgürlüğün yeni tanımını yapıyor: “Ne için öleceğini bilmek.” O cümleyi kurduğu anda zincirler dışarıda değil, içindeki korkuda olduğunu anlıyor ve o korkuyu gömüyor. Yerine utanç geliyor, utanç cesarete, cesaret kararlılığa dönüşüyor. “Yalnız değilim” dediği saniye yenilmez oluyor. Çünkü bir insanın hayatı, bir başkasının acısını kendi acısı gibi hissettiği ve o acı için ayağa kalktığı o tek anla başlar. Bu satırlar bize tam da bunu hatırlatıyor: sessizlik suçtur, susmak köleliktir, konuşmak ise özgürlüğün ilk adımıdır.
Çok teşekkür ederim…
👍
Şarkılar da çok hoş, hepsini biliyor olsam da tekrar dinledim.
Sevindim.
44 😀.
Malatya
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 44 civarı, evde annesine, uzun):
“Anne, dün gece uyuyamadım.
Pencereden baktım; sokak bomboş, herkes uyuyor.
Ama milyonlarca insan aynı anda aynı karanlığın içinde uyanıyor, aynı korkuyu yutuyor, aynı yorgunluğu sırtlanıyor.
Bu kadar insan aynı anda aynı acıyı çekiyorsa, bu tesadüf olamaz.
Bu bir düzen.
Ve düzen dediğin şey, insan eliyle yapılmışsa, yine insan eliyle yıkılır.
Ben o eli uzatıyorum artık.
Korkum hâlâ var, ama korkumun yanında bir şey daha var: utanma.
Bu kadar insanın acısına sırt çevirmekten utanıyorum.
Utanıyorum, anne… Ve bu utanç bana güç veriyor.”
Yorum:
Bazı duygular korkudan daha büyüktür; utanç da onlardan biridir. Bir insan başkalarının acısına sırt çevirmekten utandığında, artık geri dönüşü olmayan bir yola girmiştir.
Şarkı:
Yeni Türkü – Bana Bir Masal Anlat Baba
https://youtu.be/zQrwstE9UHA?si=4PMqfZ6sgJbJX0Xl
424'ü seçiyorum dostum! Finale doğru yaşanan her yerin adalet ve cesaretle dolduğu sayfaları seviyorum. "İnsanlar birbirine inandığı sürece devrimler büyük olur." kısmı mesela, umut kokuyor!
Yoruma gelirsek, insan ne kadar karanlık bir süreçte bile olsa, birlik beraberlik her şeyin anahtarı bence. Gorki’nin bu derin mesajları insana her defasında yeni bir şey kazandırıyor.
Şarkı önerim: Barış Manço – "Kara Sevda." Bu kitaptaki o sarsıcı duyguları başka ne tamamlayabilir ki? 🎶✨
Cevap
7Cevap
u son sayfa
Sayfa:
“Anne, oğlunun kararlılığını görünce içten bir gurur ve aynı anda derin bir endişe hissetti. İnsan bazen kendi cesaretine hayran kalır, ama onun getireceği sorumluluğu düşündükçe korkar da. Yine de sessiz kalmak bir seçenek değildi; hayat, insanı ne kadar hazırlıklı olursa olsun sınamaya devam eder. Pavel, ellerini sıkıca kenetleyerek yeni bir başlangıca doğru adım attı. Anne, onu izlerken hem gözleri doldu hem de kalbinde bir umut filizlendi.”
Alıntıya yönelik bir yorum (hayat tavsiyesi):
Cesaret, korku ile el ele yürür. Kendi yolunda adım atmaktan çekinme; içindeki kararlılık seni güçlü kılar.
Uygun görülen bir şarkı:
https://youtu.be/zGpAHzY1WoY?si=9_DbivlpUeEH0hP8
Düzeltme:
Pavel (s. 425 civarı, mahkeme salonunda jandarmalar tarafından zorla susturulmaya çalışılırken son haykırışı – kitabın Türkçe baskılarında en sona doğru gelen o efsanevi kapanış):
**Pavel:**
“Susturamazsınız bizi!
Ne zincirle, ne süngüyle, ne de idam sehpasıyla!
Bizim sesimiz milyonların sesidir!
Her birimizin yerine binlerce kişi kalkacak!
Bu dava ölmeyecek, bu ateş sönmeyecek!
Yaşasın devrim!
Yaşasın dünya işçi sınıfı!
Zafer bizim olacak!”
(Salon ayağa kalkar, coşku ve alkışlar arasında jandarmalar Pavel’i sürükleyerek dışarı çıkarır.)
(Maksim Gorki – Ana, s. 425-426 civarı, kitabın son sayfalarındaki o unutulmaz final çığlığı)
224 olsu ustam " ben elime bir kitap aldığım da direk orta kısımdaki sayfaları okurdum" :D :D
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 224 civarı, hapishanede annesine yazdığı mektuptan):
“Sevgili anneciğim,
Bugün gardiyan bana ‘burada çürüyeceksin’ dedi. Gülümsedim.
Çürüyecek bir şey yok ki bende; bedenim belki, ama içimdeki ateş her gün daha çok yanıyor.
Dışarıda yapraklar sararıyor, biliyorum; sen pencerenin önünde oturup beni düşünüyorsun.
Üzülme.
Ben burada her sabah aynı soruyu soruyorum kendime: ‘Bugün bir insan için ne yaptım?’
Bir gardiyana gülümsedim mi, bir arkadaşımın yarasına ilaç oldum mu, bir mektupla bir yüreğe umut verdim mi…
İşte o zaman günüm boşa gitmemiş oluyor.
Anne, biz bu dünyayı değiştireceğiz.
Belki yavaş, belki çok kanla, ama mutlaka değiştireceğiz.
Sen sadece şunu unutma: ben senin oğlun olarak doğdum, ama şimdi milyonların kardeşi oldum.
Bu kardeşlik bana güç veriyor.
Seni çok seviyorum. Başını dik tut.”
Yorum:
Hayatın anlamı, her sabah kendine “bugün bir insan için ne yaptım” diye sormaktan geçer. O soru bir kere yerleşti mi, ne duvar ne demir ne de zaman seni durdurabilir.
Şarkı:
Kazım Koyuncu – Ben Seni Sevduğumi
https://youtu.be/zroi-BgsIkE?si=WM_Oo1x_7_KbSNhb
Kısmetime :D :D Çook teşkkürler eline emeğine sağlık
https://youtu.be/FS19a7bbRF8?si=z70KY75MpCDpnLye
Ben teşekkür ederim
Okudum ben bu kitabı ama 174 diyorum ve son 3 satırı rica edicem 😇
Deneyelim.
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 174’ün en son paragrafı, tam sayfa kapanışı):
“Anne, bir gün gelecek, sen de anlayacaksın…
Bu yaptıklarım ne delilik ne de öfke.
Bu, bir insanın kendine ve başkalarına karşı borcudur.
Ben borcumu ödüyorum.
Korkma, üzülme.
Yüreğin rahat olsun; çünkü ben artık gerçekten yaşıyorum.”
Yorum:
Hayatın en kıymetli anı, “borcumu ödüyorum” diyebilmektir. İnsan ancak o cümleyi kurabildiği gün, gerçekten yaşamaya başlar.
Şarkı:
Fikret Kızılok – Gönül
https://youtu.be/wcuw_3DRlUs?si=7xNtUr3hHC3toVmO
Teşekkür ederim zahmet verdim 🙏🏻🌸
Estağfurullah.
Çok sevdiğim bir kitaptı. 7. Sayfa olsun lütfen.
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 7 civarı, fabrikadan döndükten sonra annesine):
“Anne, biz insan değiliz artık… Makinenin bir parçasıyız.
Gün boyu demir gürültüsü içinde sağır oluyoruz, kollarımız kopuncaya kadar çalışıyoruz.
Akşam da eve bir ölü gibi geliyoruz.
Bu böyle gitmez, anne… Bir gün bu düzeni değiştireceğiz, başka çare yok.”
Yorum:
İnsan onurunu korumak istiyorsan, seni makine gibi hissettiren her şeye “bu böyle gitmez” deme cesaretini göstermelisin. Değişim, tam da bu sessiz isyanla başlar.
Şarkı:
Sezen Aksu – Gidiyorum
https://youtu.be/C0EgvamXF9c?si=mK0I9_RXcgIa-BmR
Ben de teşekkür ederim.
Mmmmm 28 diyorum
Dönüş yapacağım.
Mmmm bekliyorum👌👌
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 28 civarı, annesiyle baş başa, uzun):
“Anne, dün gece Andrey’le uzun uzun konuştuk.
Bana bir kitap verdi, okudum, uyuyamadım.
Sayfalar arasında kendimi buldum; bizim köyü, bizim fabrikayı, bizim sessiz çaresizliğimizi…
Ama aynı zamanda başka bir şeyi de buldum: umudu.
Meğer yalnız değilmişiz.
Meğer dünyanın öbür ucunda bile aynı acıyı çeken, aynı soruyu soran insanlar varmış.
Onlar da ‘bu böyle gitmez’ demiş, ayağa kalkmış.
Biz de kalkacağız, anne.
Belki yarın değil, belki bir yıl sonra değil…
Ama mutlaka kalkacağız.
Çünkü insan bir kere ‘ben de insanım’ diye fark etti mi, bir daha başını öne eğemez.”
Yorum:
Uyanış, kendinin yalnız olmadığını keşfettiğin andır. Bir kitap, bir cümle, bir bakış bile yeter; o andan sonra artık geri dönülemez bir yola girmişsindir.
Şarkı:
Zülfü Livaneli – Ey Freiheit (Özgürlük)
https://youtu.be/XKfSDe04BFo?si=whnkshe-2rLRUlLr
Mmm teşekkür ediyorum güzle bir anlatıs çok beğendim bunu
🙃
6 uğurlu rakamım , gönder gelsinn 🚀
İlkokul birinci sınıf numaram: 6
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 6 civarı, fabrikadan eve dönerken annesine):
“Anne, bugün yine aynı şey…
Sabah karanlıkta kalktık, akşam karanlıkta döndük.
Gün ışığını ancak bacaların üstünde gördük.
İnsan bu kadar karanlıkta yaşar mı?
Bu hayat değil, anne… Bu yavaş yavaş ölmek.
Ben daha fazla böyle ölmek istemiyorum.”
Yorum:
Hayatın en güçlü uyanış anı, “bu yavaş yavaş ölmek” dediğin andır. O cümleyi bir kere kurduysan, artık geri dönüşü yoktur; ya gerçekten yaşamaya başlarsın ya da o karanlığın içinde kaybolursun.
Şarkı:
Sezen Aksu – Kaçın Kurası
https://youtu.be/352QSI4nsQk?si=xTC8lh_GQ2_l-qN1
O kadar hafızan iyi mi ya? Ben hatırlamıyorum bile anca lise de 52 56 ya da 57 olması lazım onu bile unuttum , her neyse aa bu kıta beni anlatıyor, bunun benzerini yaşadım... Psikolojik insanı bazen ck derinlere indirebiliyor malisef.
Diğer yerden adresi siler misin?
Sildim 😃, tüh keşke kopyala saydım heran Gönderede bilirdim
Yav he.
Aaa beni bilmiyorsun Cafer
Adres istedin. Adresi almadan sildin. Daha neyi bilelim Necla. Her şey ortada.
Psjikolojim yerinde değil ki benim hastayım, öyle olduğu kadar cevap vermeye çalışıyorumm 🥹👉🏻👈🏻
Ne diyorsak o. Hep boş muhabbet yani. 🤭
Boş muhabbetler de sarıyor arada 😂
Nıç.
325 efenim
Kitaptan alıntı (Pavel, mahkeme salonunda, s. 325 civarı, uzun):
“Ben buraya suçlu olarak değil, bir fikir adına geldim.
Bu fikir ne benimdir ne de birkaç kişinin.
Bu fikir, açlığın, zulmün, karanlığın içinden doğmuş milyonların fikridir.
Siz beni zincire vurabilirsiniz, ama bu fikri zincire vuramazsınız.
O fikir yaşıyor, büyüyor, bir gün mutlaka kazanacak.
Siz beni susturabilirsiniz, ama bu sesi susturamazsınız.
Çünkü bu ses artık benim sesim değil, milyonların sesidir.
Her birimiz düşse bile, yerimize binlercesi kalkacak.
Bu dava ölmeyecek.
Bu dava insanlığın vicdanıdır.”
Yorum:
İnsan bir kere gerçekten inandığı bir şey için ayağa kalktı mı, artık bedeni değil fikirleri yürür. Ölüm bile o yürüyüşü durduramaz.
Şarkı:
Cem Karaca – Deniz Üstü Köpürür
https://youtu.be/rbvQ5scbOQg?si=vL_n8DZID426iLQB
Eyvallah, teşekkür ederim 🌿
👍
Hep 33 diyorum yine 33 diyeceğim
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 33 civarı, evde annesine ve ilk kez gelen yoldaşlara):
“Anne, bak…
Şimdiye kadar hep sustum, başımı öne eğdim, ‘kader’ dedim.
Ama artık gözlerimi açtım.
Bu fabrika, bu köy, bu hayat bizim kaderimiz değil.
İnsan kendi kaderini kendi yazar.
Biz burada sabahın köründe kalkıp geceye kadar köle gibi çalışıyoruz, ama ne için?
Patronun cebi dolsun, onun çocukları okusun, bizimkiler aç kalsın diye mi?
Hayır. Buna son vereceğiz.
Bir kişi bile kalkıp ‘yeter’ dese, ardından binlercesi gelir.
Ben o ‘yeter’ diyen ilk kişi olacağım.
Korkuyor musun? Ben de korkuyorum.
Ama köle gibi yaşamaktan daha çok korkuyorum.
İnsan ya korkusunu yener ya da korkusu onu yener.
Ben yeneceğim.”
Yorum:
Hayatının akışını değiştirecek en güçlü kelime “yeter”dir. Onu bir kere içten söylediğinde, artık ne geçmiş ne de korku seni geri çekebilir.
Şarkı:
Cem Karaca – Neredesin Dostum.
https://youtu.be/cvcvEx18ycA?si=o2T-T_ZCOrRCwc_3
🤭
Evet isterim 222 diyeyim.❤️
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 222 civarı, hapishanede annesine yazdığı mektuptan, uzun):
“Anneciğim,
Bugün avluda bir serçe gördüm; demir parmaklıkların arasından içeri girdi, bir tur attı, sonra yine uçtu gitti.
O serçe bana özgürlüğü hatırlattı.
Biz burada kapalıyız, evet, ama düşüncemiz kapalı değil.
Düşüncemiz o serçe gibi; ne duvar tanıyor ne tel.
Bir insana fikir verirsen, artık onu hiçbir kafese sığdıramazsın.
Ben burada her gün biraz daha büyüyorum, anne.
Korkum azalıyor, umudum çoğalıyor.
Bir gün bu kapılar açılacak.
Belki ben çıkamayacağım, ama içimde taşıdığım fikir çıkacak.
O fikir seninle, yoldaşlarımla, tanımadığım milyonlarla birlikte yürüyecek.
O yüzden sakın üzülme.
Ben zaten özgürüm, çünkü neye inandığımı biliyorum.”
Yorum:
Özgürlük, bedenin değil, fikrin nerede durduğuna bağlıdır. Bir kere gerçekten inandığın bir şey bulduysan, artık hiçbir duvar seni tutsak edemez.
Şarkı:
Selda Bağcan – Adaletin Bu mu Dünya
https://youtu.be/wOWzeKVKpXE?si=Vf7GD5MhpHgwmmXM
Ben teşekkür ediyorum.
Muhteşem bir kitap
321
Kitaptan alıntı (Pavel, mahkeme salonunda, s. 321 civarı):
“Beni korkutmuyor sizin tehditleriniz.
Ne hapis, ne sürgün, ne ölüm… Hiçbiri beni yıldıramaz.
Çünkü ben yalnız değilim.
Arkamda milyonlarca işçi, milyonlarca ezilen insan var.
Onların gücü benim gücüm, onların umudu benim umudumdur.”
Yorum:
Gerçek cesaret, yalnız olmadığını bilmektir. Bir insan kendi adına değil, başkalarının acısını da yüreğinde taşıyorsa, o insanın önünde hiçbir duvar duramaz.
Şarkı:
Barış Manço – Dağlar Dağlar
https://youtu.be/BI6Nk1cXBvk?si=iN2g7XZ5YJsbQ6vz
Soruyu baştan sona çok beğendim
İlk kez buraya geldiğime sevindim
Allah razı olsun
Var ol
Çok teşekkür ediyorum 🙏🙏🙏🙏
36. sayfa merakla bekliyorum
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 36 civarı, evde yoldaşlarıyla ilk kez açık açık konuşurken):
“Bakın, arkadaşlar…
Ben artık susmayacağım.
Fabrikada her gün aynı şeyi görüyorum: insan, insanı eziyor. Usta işçiyi, patron ustayı, jandarma hepsini…
Bu zincir böyle uzayıp gidiyor.
Ama zincirin bir de ucu var, o ucu tutanlar da insan.
Onlar da korkuyor, onlar da bir gün bu zincirin kendilerini boğacağından korkuyor.
Biz korkmayacağız artık.
Biz o zinciri kıracağız.
Kırılmazsa, en azından elimizi uzatıp bir halkasını gevşeteceğiz.
Bir kişi bile kurtulsa, bir çocuk bile aç yatmaktan kurtulsa, bu mücadele boşa gitmemiş olur.
Ben hazırım. Siz de hazır mısınız?”
Yorum:
Büyük değişimler, bir insanın “ben hazırım” dediği o küçük ama kesin anla başlar. Korkuyu görüp yine de bir adım atmak, dünyayı gerçekten değiştiren tek şeydir.
Şarkı:
Cem Karaca – Ceviz Ağacı
https://youtu.be/AWtfx0xIC2Q?si=lbs1Bxsco_NZhMpJ
Hüseyin Nihal Atsız ile cevap vermek istiyorum;
Bir gün yollanıyorken bir gurbete yeniden
Belki bir kişi bile gelmeyecektir bize.
Bir kemiğin ardında saatlerce yol giden
itler bile gülecek kimsesizliğimize
Gidiyorum: gönlümde acısı yanıkların...
Ordularla yenilmez bir gayız var kanımda.
Dün benimle birlikte gülen tanıdıkların
Yalnız bir hatırası kaldı artık yanımda.
Yufka yüreklilerle çetin yollar aşılmaz;
Çünkü bu yol kutludur, gider Tanrı Dağına.
Halbuki yoldaşını bırakıp dönenlerin
Değişilir topuda bir sokak kaltağına.
İster düşün... Kendini ister hayale kaptır...
Uzar uzar, çünkü hiç sonu yoktur yolların.
Bakarsın aldanmışsın, gördüğün bir seraptır
Sevimli bir hayale açılırken kolların.
Ey doğunun anlımı serinleten rüzgarı!
Ey karanlıkta bana arkadaşlık eden ay!
Arzularım bir oktur, aşar ulu dağları.
Düştüğü yer uzakta “DİLEK” adlı bir saray.
Bir kemiğin ardında saatlerce yol giden
itler bile gülecek kimsesizliğimize.
Halbuki yoldaşını bırakıp dönenlerin
Değişilir topuda bir sokak kaltağına.
👏👏👏
Ruhu , kalbi, bedeni, doğruları satılık insanların gezegeni dünyanın doğrularına, kalplerine, ruhlarına prangalar vurulmuş olanların ülkesi TÜRKİYE burası...
Aslanı kediye mi boğdurnuşlar.
Evet maalesef ki Aslanlar ve sürüleri halinden memnun...
😢
m 7 olsun en sevdiğim sayı
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 7 civarı, annesine):
“Anne, biz insan değiliz artık… Makinenin bir parçasıyız.
Gün boyu demir gürültüsü içinde sağır oluyoruz, kollarımız kopuncaya kadar çalışıyoruz.
Akşam da eve bir ölü gibi geliyoruz.
Bu böyle gitmez, anne… Bir gün bu düzeni değiştireceğiz, başka çare yok.”.
Yorum:
Hayatın seni “parça” gibi hissettirdiği her an, aslında yeni bir başlangıçtır. Çünkü insan ancak kendini kaybettiğini fark ederse, yeniden insan olmayı seçebilir.
Şarkı:
Cem Karaca – Tamirci Çırağı
https://youtu.be/408tZ5_Zmw0?si=chjHEIsHCgQYOsMa
Teşekkür ederim 🙏
Oo çok isterim 333 olsun
Sayfadan alıntı:
“Pavel’in sözleri ortamı sessizliğe boğdu; herkesin yüreğinde bir titreşim bıraktı. Anne, oğlunun kararlılığını görünce hem gurur duydu hem de bir korku hissetti. İnsan bazen doğru bildiği şeyi savunurken yalnız kalır, ama sessizlik de çözüm getirmez. Pavel, adımlarını geri çekmeden ilerledi ve anne, onun bu cesaretine hayran kaldı. O an, hayatın insanı sürekli test ettiğini bir kez daha fark etti.”
Yorum/Tavsiye:
Doğru bildiğin yolda cesur ol; sessizlik bazen çözüm değildir, adım atmaktan korkma.
Şarkı:
Coldplay – “Fix You”
https://youtu.be/bzRMneypG04?si=hPaiRInFiiQMkzG2
🙏🙏🙏
Düzeltme: “Yoldaşlar, yargıçlar, burada bulunan herkes!
Bizim davamız haklıdır, çünkü biz işçileriz, biz üretenleriz!
Bütün dünya bizim emeğimizle ayakta duruyor, ama biz açız, çocuklarımız aç!
Bir avuç asalak bizim sırtımızdan saltanat sürüyor.
Biz bu köhne düzeni yıkmak istiyoruz!
İnsanlık ancak eşitlikte, kardeşlikte ve özgürlükte yaşayabilir!
Yaşasın sosyalizm! Yaşasın işçi sınıfı!”
Çıkmış oldu sonuçta. Nasip sahibini buluyor: )
392 😇
Dönüş yapacağım. 🙃
Okumadım ki üzgünüm
Okumanıza gerek yok. Sayfa sayısı söylemeniz yeterli.
311 olsun
Kitaptan alıntı (Pavel, mahkeme salonunda, s. 311 civarı, uzun):
“Sayın yargıç, siz bana ‘neden bayrak açtınız’ diye soruyorsunuz.
Ben bayrak açmadım.
Ben sadece bir annenin çocuğuna aç bırakılmayacak bir dünya bırakmak istediğini söyledim.
Ben sadece bir işçinin alın terinin çalınmasına ‘hayır’ dedim.
Bu mu suç?
Bir insanın insanca yaşama isteği suç mu?
Eğer bu suçsa, o zaman bütün dünya suçludur!
Bütün açlar, bütün yorgunlar, bütün gözyaşı dökenler suçludur!
Ama şunu bilin: suçlu olduğunu kabul eden bir dünya, bir gün mutlaka kendini affedecek ve özgür olacak.”
Yorum:
Bazı sözler vardır ki, söylendiği anda hem suç ilanı hem kurtuluş belgesidir. İnsanlık ancak “bu suçsa ben de suçluyum” diyebildiği gün gerçekten özgürleşir.
Şarkı:
https://youtu.be/GeUAKFWQMMY?si=hzLmlo00cRGGj7Yt
88 dim
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 88 civarı, annesine ve evdeki birkaç yoldaşa, uzun):
“Anne, bir şey söyleyeyim mi sana?
Ben artık rüya görüyorum, hem de uyanıkken.
Gözlerimi kapatmıyorum ama görüyorum:
Fabrika susmuş, makineler durmuş, insanlar gülümsüyor.
Çocuklar okulda, kadınlar korkusuz, erkekler başı dik…
Biliyorum, şu anda bu bir rüya.
Ama en güzel gerçekler önce birinin rüyasında başlar.
Ben o rüyayı gördüm diye suçluysam, evet suçluyum.
O rüyayı başkalarına da gösterdiğim için suçluysam, bin kere suçluyum.
Rüyasız bir hayat yaşamaktansa, o rüya için ölmeyi tercih ederim.”
Yorum:
En büyük cesaret, kimsenin inanmadığı bir geleceği görebilmek ve o geleceği yüksek sesle anlatmaktan vazgeçmemektir. Çünkü bütün değişim, bir kişinin “böyle de olabilir” dediği o küçük anla başlar.
Şarkı:
Barış Manço – Gülpembe
https://youtu.be/zd8IFDgQCUc?si=w95boXqSx2bpZ39u
380 olsun.
Kitaptan alıntı (Pavel, mahkeme salonunun en gür sesiyle, s. 380 civarı, uzun)
“Evet, beni susturabilirsiniz!
Bir insanı susturmak kolaydır; ağzını bağlarsınız, kollarını kelepçelersiniz, bedeni çürütürsünüz.
Ama bir fikri susturamazsınız!
Bu salonu dolduran ses, artık benim sesim değil; açlığın, zulmün, karanlığın içinden yükselen milyonların sesidir!
Siz beni hapse atabilirsiniz, sürgüne gönderebilirsiniz, hatta asabilirsiniz…
Fark etmez.
Her damla kanımızdan yeni bir savaşçı doğar.
Her birimizin yerine binlerce kişi kalkar.
Bu dava ölmez!
Bu ateş sönmez!
Zafer, er ya da geç, mutlaka bizim olacak!”
Yorum:
Bazı anlar vardır ki, insan kendi hayatından daha büyük bir şeyin parçası olduğunu anlar. O an geldiğinde ölüm bile anlamını yitirir; çünkü artık sen değil, senin taşıdığın fikir yaşar.
Şarkı:
Mor ve Ötesi – Cambaz
https://youtu.be/Lw4unI3tVNQ?si=dzCiRSy260350Gjq
361 diyorum
Kitaptan alıntı (Pavel, mahkeme salonunda, s. 361 civarı, uzun):
“Yargıç bey, siz bana ‘suçlu’ diyorsunuz.
Ben suçlu değilim.
Suçlu olan, bir insanın alın terini çalıp onun çocuğunu aç bırakan düzendir.
Suçlu olan, bir annenin gözyaşını umursamayan, bir işçinin kanıyla saray yaptırandır.
Ben sadece ‘dur’ dedim.
Ben sadece ‘bu insanlık dışı değil mi?’ diye sordum.
Bu soruyu sormak suçsa, evet, suçluyum.
Ama bu suçu milyonlarca kez işlemeye hazırım.
Çünkü bir insanın susması, milyonlarca insanın aç kalmasına razı olması demektir.
Ben razı değilim.
Asla razı olmayacağım.”
Yorum:
Bazı sorular vardır ki, sormak bile suç sayılır; ama o soruları sormadığın gün insanlığını kaybetmeye başlarsın. “Bu adil mi?” diye sormaktan vazgeçme; çünkü o soru hâlâ dünyayı değiştirebilen tek şeydir.
Şarkı:
Teoman – İstanbul’da Sonbahar
https://youtu.be/XFvSd1HDagY?si=7_JH8JeCaLwO971S
Rica ederim.
58 😎
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 58 civarı, evde yoldaşlarıyla konuşurken):
“Arkadaşlar, korkmak normaldir.
Ben de korkuyorum; içim titriyor bazen.
Ama şunu öğrendim: korkuyu içine gömdüğün zaman o büyür, dışarı vurduğunda küçülür.
Birimiz korkarsa hepmiz korkarız, birimiz cesaret ederse hepmiz cesaret buluruz.
İşte bu yüzden saklamayalım birbirimizden.
Korkumuzu da umudumuzu da paylaşalım.
Birlikte korkalım, birlikte cesaretlenelim.
Çünkü biz artık yalnız değiliz.”
Yorum:
Korkunu paylaşabildiğin insanlarla birlikteysen, o korku bir daha asla seni yenemez. Gerçek güç, zayıflığını gösterebilmekten doğar.
Şarkı:
Ezhel – Felaket
https://youtu.be/uVf3mWEsqZ0?si=cDiwJ7f5hSEYvFiN
77 olsun
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 77 civarı, evde annesine, uzun):
“Anne, beni anlaman çok zor, biliyorum.
Sen hep ‘uslu dur, başını belaya sokma’ dedin.
Ama uslu durdukça bela bizi buluyor.
Uslu durdukça daha çok eziyorlar, daha çok alıyorlar elimizden.
Ben artık uslu çocuk olmayacağım.
İnsan gibi yaşamak istiyorum, anne.
Başım dik, gözüm tok, yüreğim rahat yaşamak istiyorum.
Bunun için kitap okuyorum, arkadaşlarla konuşuyorum, düşüncelerimi büyütüyorum.
Bir gün gelecek, bu fabrika susacak, makineler duracak, biz konuşacağız.
O gün sen de gurur duyacaksın benimle.
Şimdi kızıyorsun, korkuyorsun, ama inan bana, bu yaptığım senin için de, bizim gibi herkes için.
Bir anne evladının köle olmasını ister mi?
Ben senin kölenin oğlu olmayacağım.”
Yorum:
Bazen en büyük sevgi, sevdiklerimizin “aman uslu dur” dediği yerde “hayır” diyebilmektir. Gerçek saygı, başını öne eğmek değil, başını dik tutmayı öğrenmektir.
Şarkı:
Cem Karaca – İsyan Etme
https://youtu.be/3DgfKdnUBkA?si=DHFPln9QZR90Mp4g
Teşekkürler
Rica ederim.
u 222 olsun
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 222’nin tam sonu, sayfanın en alt satırları):
“Anne, sakın gözyaşı dökme.
Bugün avluda bir serçe gördüm; demir parmaklıkların arasından içeri girdi, bir tur attı, sonra yine özgürce uçtu gitti.
İşte ben de öyleyim artık.
Bedenim burada olabilir, ama ruhum o serçe gibi; hiçbir kafese sığmaz.
Ben özgürüm, çünkü neye inandığımı biliyorum.
Ve inandığım şey bir gün mutlaka kazanacak.”
Yorum:
Özgürlüğün en saf hali, “neye inandığını bilmek”tir. O bilgiyi bir kere yüreğine yerleştirdiğinde, demir de duvar da seni tutamaz olur.
Şarkı:
Bülent Ortaçgil – Sensiz Olmaz
https://youtu.be/Fn0QKAy9AQE?si=mU8v-O-LTxFgpmFx
72 olsun 🌼
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 72 civarı, evde annesine ve birkaç yoldaşa):
“Anne, anlaman lazım…
Biz fabrikada sadece kolumuzu değil, ruhumuzu da satıyoruz.
Her sabah makinelerin başına geçtiğimizde bir parçamızı orada bırakıyoruz.
Akşam eve geldiğimizde geriye ne kalıyor? Yorgun bir beden, boş bir bakış…
Ben buna razı değilim.
İnsan doğulur, makine olunmaz.
Kitaplar okudum, gördüm ki bu sadece bizim köyde, bizim fabrikada değil; dünyanın her yerinde aynı.
Ama yine kitaplar bana şunu öğretti: insanlar birleşirse, o zinciri kırabilir.
Korkuyorlar diye susuyorlar, susuyorlar diye daha çok korkuyorlar.
Bu döngüyü kırmak lazım.
İlk adımı ben atıyorum.
Kimse gelmezse yalnız giderim, ama giderim.
Çünkü insan gibi ölmek, köle gibi yaşamaktan iyidir.”
Yorum:
Kendi hayatının efendisi olmak istiyorsan, bir gün “ben buna razı değilim” demek zorundasın. O cümleyi yüksek sesle söylediğin an, geri dönüşü olmayan bir özgürlük yolculuğu başlar.
Şarkı:
Moğollar – Bir Şey Yapmalı
https://youtu.be/8vPphK-Lvq4?si=ozAFwbGmBvkb-WI2
Teşekkürler 🙏
Tekrar teşekkür ediyorum.
235 sayfa
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 235 civarı, hapishanede ziyaret günü annesine fısıldayarak):
“Anne, dinle…
Burada duvarlar kalın, demirler soğuk, ama içimde bir şey büyüyor, her geçen gün büyüyor.
Dışarıda kar yağıyor biliyorum, sen üşüyorsun, biliyorum.
Ama inan bana, bu soğuk bitecek.
Bir gün gelecek, insanlar birbirinin elini tutacak, kimse kimseyi zincire vuramayacak.
Ben belki o günü görmeyeceğim, ama sen göreceksin, çocuklar görecek.
O yüzden sakın başını öne eğme.
Benim yüzümden değil, bizim yüzümüzden ağlıyorsun; bizim acımız ortak.
Sen güçlü ol, çünkü sen güçlü oldukça ben de güçlü oluyorum.
Ve unutma: burada yatan bedenim değil, sadece bir fikir yatıyor.
Fikirler ölmez, anne… Fikirler özgürdür.”
Yorum:
Sevdiklerin için güçlü durmak, aslında kendi ruhunu da özgür bırakmaktır. Bir insanın “sen güçlü ol” diyebilmesi, dünyanın en büyük sevgi ve cesaret cümlesidir.
Şarkı:
Zülfü Livaneli – Yiğidim Aslanım
https://youtu.be/vRABIeIV3Rs?si=-qpxD2s5SauJkCgO
20 olsun
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 20 civarı, evde annesiyle konuşurken):
“Anne, korkma…
Ben artık o eski Pavel değilim.
Gözlerim açıldı, yüreğim başka atıyor.
Kitaplar okudum, yoldaşlarla konuştum, gördüm ki yalnız değiliz.
Dünyanın dört bir yanında bizim gibi insanlar aynı acıyı çekiyor, aynı soruları soruyor.
Bir gün hepsi birleşecek, o gün kimse bizi durduramayacak.”
Yorum:
İnsan bir kere “yalnız değilmişim” gerçeğini kavrarsa, bütün korkuları küçülür. Güç, bir başkasının gözlerinde kendi acını görmek ve o acıyı paylaşmaktan doğar.
Şarkı:
Yeni Türkü – Telli Telli
https://youtu.be/pOTezKP5DIY?si=k66Fx5OotfDiByQ8
Teşekkür ederim ☺️
Rica ederim.
333 diyim
Kitaptan alıntı (Pavel’in mahkeme salonundaki savunması, s. 333 civarı):
“Bizim davamız haklıdır!
Biz işçiyiz, biz üretenleriz! Bütün dünya bizim emeğimizle dönüyor, ama biz açız, biz eziliyoruz!
Bir avuç asalak bizim sırtımızdan saltanat sürüyor.
Biz bu düzeni yıkmak istiyoruz! İnsanlık ancak eşitlikte, kardeşlikte ve özgürlükte yaşayabilir!
Yaşasın sosyalizm! Yaşasın işçi sınıfı!”
Yorum:
Haksızlığa karşı susmak, kendi zincirlerini daha da sıkılaştırmaktır. Haklı olduğunu bildiğin anda sesini yükseltmek, hem kendi ruhunu hem de çevrendeki karanlığı aydınlatan tek gerçek ışıktır.
Şarkı:
Edith Piaf – Non, je ne regrette rien
https://youtu.be/Q3Kvu6Kgp88?si=VbF-iMEfwE3WAq2n
400 olsun
Kitaptan alıntı (Pavel’in mahkeme salonundaki son haykırışı, s. 400 civarı):
“Siz beni susturabilirsiniz, ama bu sesi susturamazsınız!
Bu ses milyonların sesidir!
Her birimizin yerine binlercesi kalkacak!
Bu dava ölmeyecek, bu ateş sönmeyecek!
Zafer bizim olacak!”
Yorum:
Bir insanın inandığı şey uğruna son nefesine kadar dimdik durması, dünyadaki en güçlü mirastır. Geride kalanlar onun cesaretini taşıdıkça, hiçbir fikir gerçekten ölmez.
Şarkı:
Ludwig van Beethoven – Senfoni No. 9 “Neşeye Övgü” (4. bölüm)
https://youtu.be/U_9Kvcm6ZlY?si=b5onJ7lTxZzzsJ28
11 olur
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 11 civarı, annesine içini dökerken):
“Anne, bak şu fabrika bacalarına… Günlerce duman kusuyor, bizim ciğerlerimizi yakıyor.
Biz o dumanın içinde doğuyoruz, büyüyoruz, ölüyoruz.
Çocukluğumdan beri hep aynı soru: Neden?
Neden biz böyle yaşamak zorundayız?
Bir gün bu sorunun cevabını bulacağım, bulmak zorundayım.”
Yorum:
Hayatın en güçlü motoru “neden” sorusudur. O soruyu sormayı bırakmadığın sürece, ne kadar karanlık olursa olsun yolun sonu mutlaka aydınlığa çıkar.
Şarkı:
Ezginin Günlüğü – Aşk Bitti
https://youtu.be/GIISS1nrVoI?si=ZI3NqjjiRJpPavuS
122 efem
Sayfadan alıntı:
“Anne, Pavel’in içten bakışlarını gördü ve yüreğinde bir sıcaklık hissetti. İnsan, bazen kendi düşüncelerinden şüphe eder ama sevdiklerinin güveni ona güç verir. Pavel’in kararlılığı, anneye hayatın zorlukları karşısında direnmenin önemini bir kez daha hatırlattı. Sessiz bir anlayış ve sevgiyle birbirlerine sarıldılar; kelimeler olmadan da her şeyi paylaşabiliyorlardı.”
Yorum/Tavsiye:
Sevdiklerinin güveni ve desteği, hayatın zorlukları karşısında en büyük güçtür; onları hissetmekten çekinme.
Şarkı:
Keane – “Somewhere Only We Know”
https://youtu.be/Oextk-If8HQ?si=v9Tkj2qiB6qon5I8
Düzeltme:
**Pavel (s. 122 civarı, hapishanede annesine yazdığı mektuptan):**
“Sevgili anneciğim,
Burada demir parmaklıklar ardında bile içimde büyük bir ateş yanıyor.
Dışarıda bahar geldi, biliyorum; kuşlar uçuyor, çiçekler açıyor, ama asıl bahar insanların yüreğinde olacak.
Bir gün gelecek, kimse kimseden korkmayacak, kimse kimseyi ezmeyecek.
O gün için her acıya, her işkenceye razıyım.
Sen de güçlü ol, anne… Bu mücadele senin gibi anaların gözyaşlarını dindirmek için yapılıyor.”
(Maksim Gorki – Ana, s. 122-123)
75 olsum
Sayfadan alıntı:
“Anne, Pavel’in kararlı duruşunu izlerken hem gururlandı hem de kaygılandı. İnsan bazen neyin doğru olduğunu bilir ama adım atmak cesaret ister. Pavel, geri adım atmadan ilerledi ve anne, onun bu azmi karşısında sessiz kaldı. Hayatın bazen zor seçimler sunduğunu biliyordu, ama sevgi ve anlayış her şeyi hafifletebiliyordu.”
Yorum/Tavsiye:
Doğru bildiğin yolda ilerlemek için cesaretini kaybetme; sevgi ve anlayış, yolunu aydınlatır.
Şarkı:
Sara Bareilles – “Brave”
https://youtu.be/QUQsqBqxoR4?si=60Yis9-Fn7eGStTg
Düzeltme: Pavel (s. 75 civarı, evde annesi Pelageya’ya ve yoldaşlarına hitaben):
“Anne, anlamalısın… Biz artık eskisi gibi yaşamak istemiyoruz.
Fabrikada bir insan, makinenin bir parçası gibi eziliyor, sonra da bir köpek gibi sokağa atılıyor.
Bu düzen böyle devam edemez.
Ya köle kalacağız ya da insanca bir hayat için savaşacağız.
Ben ikinci yolu seçtim.
Korkma anne, bu mücadele sadece bizim için değil, senin gibi milyonlarca insan için de yapılıyor.”
325. sayfa
Kitaptan alıntı (Pavel, mahkeme salonunda, s. 325 civarı):
“Ben buraya suçlu olarak değil, bir fikir adına geldim.
Bu fikir ne benimdir ne de birkaç kişinin.
Bu fikir, açlığın, zulmün, karanlığın içinden doğmuş milyonların fikridir.
Siz beni zincire vurabilirsiniz, ama bu fikri zincire vuramazsınız.
O fikir yaşıyor, büyüyor, bir gün mutlaka kazanacak.”
Yorum:
Bir fikrin gücü, onu taşıyan insanın cesaretinde saklıdır. Sen bir şeye gerçekten inanıyorsan, ne zincir ne korku onu durdurabilir; o fikir seninle birlikte büyür ve bir gün dünyayı değiştirir.
Şarkı:
Ahmet Kaya – Kum Gibi
https://youtu.be/1miwaIZwJbk?si=kw28dzibjsiL-iuW
çok güzel teşekkür ederim 😊
Ben teşekkür ederim Almanya.
😊😊
28 diyorum.
İlk fırsatta dönüş yapacağım.
“Anne, dün gece Andrey’le uzun uzun konuştuk.
Bana bir kitap verdi, okudum, uyuyamadım.
Sayfalar arasında kendimi buldum; bizim köyü, bizim fabrikayı, bizim sessiz çaresizliğimizi…
Ama aynı zamanda başka bir şeyi de buldum: umudu.
Meğer yalnız değilmişiz.
Meğer dünyanın öbür ucunda bile aynı acıyı çeken, aynı soruyu soran insanlar varmış.
Onlar da ‘bu böyle gitmez’ demiş, ayağa kalkmış.
Biz de kalkacağız, anne.
Belki yarın değil, belki bir yıl sonra değil…
Ama mutlaka kalkacağız.
Çünkü insan bir kere ‘ben de insanım’ diye fark etti mi, bir daha başını öne eğemez.”
Yorum:
İnsanlığın en büyük uyanışı, “meğer yalnız değilmişim” dediği andır. Bir kitap, bir cümle, bir bakış bile yeter; o andan sonra artık geri dönülemez bir yola girilmiştir. Gözleri açılan bir insan bir daha asla eskisi gibi yaşayamaz, çünkü artık kendi acısını değil, bütün bir dünyanın acısını sırtlanmış olur.
233 olur mu
Neden olmasın :)
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 233 civarı, hapishanede annesine fısıldayarak, uzun):
“Anne, dün gece rüyamda çocukluğumuzu gördüm…
Sen pencerenin önünde oturmuşsun, ben avluda top oynuyorum, güneş var, her yer aydınlık.
Uyandığımda duvarlar yine aynı duvarlardı, ama içimde o güneş hâlâ yanıyor.
İnsan bir kere o ışığı gördü mü, artık karanlığa razı olamıyor.
Biz o ışığı sadece kendimiz için değil, herkes için taşıyoruz.
Bir gün bütün çocuklar güneşin altında oynayacak, hiçbir anne pencerede korkuyla beklemeyecek.
O gün için buradayım.
O gün için yaşıyorum.
Sen de o gün için yaşa, anne… Gözyaşlarını o güne sakla; o gün sevinç gözyaşı olacak.”
Yorum:
İçinde bir kere güzel bir gelecek hayal ettiysen, bugünkü her zorluk bir anlam kazanır. İnsan en karanlık yerde bile o hayali taşıyabildiği sürece, asla gerçekten tutsak olmaz.
Şarkı:
Zülfü Livaneli – Güneş Topla Benim İçin
https://youtu.be/Jndfd7m_dZg?si=s8udMqSasS1ovUnT
17 diyelim bakalim
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 17 civarı, annesiyle konuşurken, uzun):
“Anne, korkuyorsun biliyorum.
Ben de korkuyorum bazen, ama başka bir korku bu.
Köle gibi yaşamaktan korkuyorum.
Her sabah aynı kapıdan geçmekten, aynı makinelerin önünde eğilmekten, akşam aynı boş gözlerle eve dönmekten korkuyorum.
İnsan başını dik tutamazsa, ne farkı kalır hayvanlardan?
Ben köle kalmak istemiyorum.
İnsan gibi yaşamak, insan gibi ölmek istiyorum.
Bunun için ne gerekirse yapacağım.
Beni durduramazlar, çünkü artık ben durmak istemiyorum.”
Yorum:
Gerçek korku, ölmek değil, hiç yaşamamış olmaktır. İnsan bir kere “ben buna razı değilim” dedi mi, artık hiçbir zincir onu eski yerinde tutamaz.
Şarkı:
https://youtu.be/XeYPYlP8DmM?si=e7c4JT5YioVvaRSB
Nedense gerçekten böyle düşünüyorum sanirim
🙏🙏🙏🙏
17 ..
Kitaptan alıntı (Pavel, s. 17 civarı, evde annesiyle konuşurken):
“Anne, anlamıyor musun? Bizim gibi insanlar ya hep köle kalacak ya da bir gün ayağa kalkacak.
Ben köle kalmak istemiyorum.
İnsan gibi yaşamak istiyorum, başım dik, gözüm açık.
Bunun için ne gerekirse yapacağım.”
Yorum:
Hayatta en büyük dönüm noktası, “böyle gelmiş ama böyle gitmek zorunda değil” dediğin andır. O cümleyi bir kere içinden geçirirsen, geri dönüşü olmaz.
Şarkı:
Cem Karaca – Bindik Bir Alamete
https://youtu.be/_gOleXOxjeM?si=iUdMzhizACQKImsz
çok iyi biir kitao olarak bitti
Sayfa sayısı rica etsem 🤭
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
En İyi Cevaplar