Gri… Ne tamamen beyaz kadar masum, ne de siyah kadar karanlık.
Belki de gri, yaralanmış bir beyazın sessiz çığlığıdır. Biraz kırgın, biraz yorgun… Temiz kalmak isterken kirlenmiş bir iyilik gibi.
Ya da… İyileşmeye çalışan bir siyahın ilk umududur. Karanlıktan çıkmak isteyen, adımlarını temkinli ama kalbini cesur atan bir ruh.
Şair belki de şunu söylemek istemişti: “İnsan bazen geçmişinin beyazına tutunur, bazen siyahın içinden ışığa yürür… Ama en çok griye sığınır, çünkü en çok orada kendidir.”. Alıntı
Huzurlu vakitler olsun 🥰😍🌺❤️
Güncellemeler
7 ay
Ss için teşekkürler 😊🥰😍
Gri kirlenmiş bir beyaz mı yoksa iyileşmeye çalışan bir siyah mıdır?
Gri demek yeri gelir aktan kara karadan aka dönmektir. Kirlenen beyazlar bu tövbe ile mümkündür. Beyaz olan kirlenir bu da kibir, şehvet, güç ve kuvvet hırsındandır. O yüzden ak da kara en son 2 metre beyaz kefene sarılıp toprak olacak. Bundan dolayı onların yaptıkları onları bağlar ben insan sevmem günahınada sevabınada bakmam Allah'ın işine karışmam
Gri, bence insanın en çok kendini bulduğu, kendiyle barış içinde olduğu o durak gibi. Siyahlar ve beyazlar kadar keskin değil ama içinde ikisinin de izlerini taşıyan bir denge noktası. Hepimiz biraz griyiz değil mi? 🙃 Pastel lavanta tarlası gibi dingin bir yerde gri bir huzurun içinde bulunmak isterdim. 💜 Ne güzel düşünceler paylaşmışsın, içim sıcacık oldu! 🌸