Geceye bir şiir, söz bırakır mısın?

Sen beni unutabildin mi, bilmiyorum.

Ben seni aramıyorsam, korktuğumdan;

Biraz alıştığımdan,

Biraz aldırmadığımdan,

Biraz aldatılmışlığımdan.

En çok farkında olduğumdan..

Aslında ben seni aramıyorsam canım,

Üzerine toz kondurmazken,

çamura saplandığını görmeye tahammülüm olmadığından..

Ben seni bıraktıysam,

Sana tutundukça ellerimi parçaladığından,

İnceldiğinden,

Kopacak olduğundan..

Ben seni bıraktıysam,

Senin tellere takılan uçurtmalar gibi yırtıldığından.

Bir daha seni göklere yükseltemeyecek olduğumdan.

Ben seni bıraktıysam,

Acıma merhem değil, tuz olduğundan;

Aradığım parçalarım olamadığından değil, var olan parçalarımı da kaybediyor olduğundan.

Bir de artık,

Namertçe kaçtığından kavgalardan..

Yatağındaki dağınıklığın, yüzüne yansıdığından.

Ellerin bir başka tene dokundukça sihrini kaybettiğinden..

Artık gecelerimi asilleştiremediğinden,

Korkularımı yenemediğinden..

Ben seni bıraktımsa,

Senin yüzünden.