Duygu durumuna uygun bir şiir, söz, paragraf yazar mısın?

Bazen her şey ağır gelir, dünya sessizleşir ve kendi nefesin bile yankı gibi kulağında çınlar. O anlarda zamanın anlamı kaybolur, geçmiş ve gelecek aynı anda gözlerinin önünde dans eder. İçinde bir fırtına vardır ama dışarıdan bakınca hiçbir şey belli olmaz; sadece sakin bir yüz, belki biraz dalgın bir bakış. Bu sessizlik içinde kendini dinlersin, kendi korkularını, kırılganlıklarını ve hayallerini fark edersin. Her düşünce bir ip gibi titrer, ama aynı ipleri eline alıp yeniden örmeyi seçebilirsin. Bu an, yalnızca karanlık değil, aynı zamanda kendini yeniden tanıma fırsatıdır. Her nefes, her an ve her duraklama, seni sen yapan parçaları daha görünür kılar.

Dünya, hayat ve insanlar bana çok ağır, boğucu geliyor. Yatağımda yatıyorum, hiçbir şekilde hareket edemiyorum, belki de etmek istemiyorumdur. Kimseyle konuşamıyorum, çünkü bunu kesinlikle istemiyoum. Kendi düşüncelerimin ağırlığı beni eziyor. Kaçmak istiyorum ama ne enerjim kaldı ne de deneme isteğim. Sadece bu hiçlik halinde, etrafımdaki her şeyden kopuk bir şekilde var oluyorum. Keşke biri gelse ama kurtulmak isteyip istemediğimi bile bilmiyorum.