Ben Müslümanım ama felsefi şekilde ve rasyonelce bu konu hakındaki görüşlerinizi bilmek istiyorum. Lütfen saygı çerçevesince felsefi şekilde münazakara yapalım. Amacım hiç bir dini inanca saygısızlık yapmak değil bu yüzden sizde yorumlarınızda bana ve diğer yorum yapanlara saygılı olursanız sevinirim.
Herkesin kendince doğru bi cevabı vardır buna. Doğruların bireysel olarak değiştiği bir konuda genel bir kanıya varmak mümkün değil. Benim fikrime gelecek olursam. Bir yaratıcı olabilir. Ama çoğu dinin anlattığı gibi bir varlık olmamalı bence. Belki biraz tengrizmin gök tanrısı gibi. Şu ana kadar duyduklarımdan bana en mantıklı geleni o oldu mesela. Belki de hiç yoktur?
Evet haklısın ama bu konuları sorgulamak bizi geliştirir. Tengiciliği daha mantıklı buluyorsun o halde tengiricilik hakında düşüncelerin nedir ya da mantığına uyuyorsa tengirciliği inanmamayı neden olan nedir? Açıkçası amacım felsefi tartışma yapmaktır yoksa ben Müslümanım.
Anladım. Gayet güzel bir düşünce. Yani saygı çerçevesinde hipotetik konular hakkında yorumlar yapabilmek güzel bir şey. Bana tengri inancında mantıklı gelen şey şuydu; gök tengri yani evrenin ve ilklerin yaratıcısı en üstün varlıktır. Kadiri mutlak yaratıcı yani kendisi. Lakin insanların işlerine karışmaz, onlardan dua beklemez onları cezalandırmaz ya da onları ödüllendirmez. Çünkü buna ihtiyacı yoktur. O herşeye sahiptir. Ve insan onun ilgisine girmeye layık olacak bir varlık değil. Hiçbir şey layık değil açıkçası. En üst o. İnancın kalanı zaten mitoloji. Alt tanrılar ve ruhani varlıklar. Dünyayı yaratan kayra hanı insanlığı yaratan bay ülgeni, yeraltı dünyasını yöneten ve insanlığı günahları için cezalandıran erlik hanı. Bunlar hem mitolojik yunan, pers, iskandinav dinleri gibi hemde semavi dinler gibi işte. Yani işin içine güçleri anlaşılmaz derecede olsada insanlarlar uğraşmayı seçmiş mutlak sonsuz varlıklar. Bu kısmı bana mantıksız geliyor.
Anladım. İnancınızı güzel anlatınız. Yani fikrinizi. Bana altay yaradalış destanında hani yeraltı hanında erlik miydi neydi işte onun yer altından çıkıp yaratmak istemesi Ülgenin kabul etmesi sonra sırf birinin rahatsızlığından onu tekrar sebepsizce yer altına görmesi adaletsiz ve saçma gelmişti. Peki Erlik hakında düşüncen nedir ya da sen Tanrı ile daha yaratılmamış kainata onunla yüzüp su sıçratmak ister miydin?
Evet bahsettiğin yüzleşme Erlik ile Ülgen han arasında geçiyor. İkisi kardeş gibi ikinci nesil göksel varlıklar. Ülgen iyiliği temsil eder ama Erlik de kötülük değildir. Yani yunan mitolojisinin hadesei gibi bir varlık değil kendisi. Görevi kötülüğü cezalandırmak. Kendisine haksızlık yapıldığını düşünüp Ülgeni altetmek ve yerine geçmek ister. Yer yüzü hakimi olmak yani. Babaları Kayra han bir nevi zeus gibidir dünyayı yaratan varlık. Bunlar işin bana hikaye gelen kısmı tabi. Tanrı ile iletişime geçmek ister miydim? Bilmiyorum. Açıkcası benim kafamda ki tanrının umrunda olacağımı düşünmüyorum. Bu bana biraz biz insanların dikkatini çekmeye çalışan herhangi bir karıncayı farketmesi gibi geliyor. Tabi bu gök tengri için böyle. Onun betimlemesinde bizler kayda değer varlıklar değiliz. Ama semavi dinler için konuşursak evet. Bu dinlerin tanrısıyla konuşmak isterdim. Muhtemelen ona önce sonunu bildiği bir senaryoyla insanlara neden acı çektirdiğini, ihtiyacı olmadığı halde dilediklerini yapmayanlara sonsuz işkenceyi neden vaadettiğini sorardım.
Bu biraz tanrının mutlak özelliklerine getiriyor konuyu. Benim mantığımca tanrı hem mutlak iyi hem mutlak güçlü hemde mutlak bilgili olamaz. Mutlak iyiyse kötülüğe izin vermemeli, izin veriyorsa ya mutlak iyi değil ya da mutlak güçlü değil, insanları test ediyor olması da yine ya mutlak bilgiye yani geleceği biliyor olmasıyla ya da mutlak iyi olmasıyla çatışıyor. Bile bile birinin cehennemde sonsuz azap çekeceği halde neden onu teste tabi tutarsın ki eğer onun iyiliğini gözetiyorsan tabi. Gibi gibi.
Ben kendi inancımda şöyle düşünüyorum İslamda mantık yok acaba duygunun ta kendisi değilde belkide insandan aşırı duygusal ve belki de insanın da kaldıramıyacağı kadar duygulu olursa mesela bir kedi düşün seversin yemek versin tırmalar onu görmezden mi gelirsin hadi lan oradan ne halin varsa gör mü dersin yoksa bir odaya koyup sonsuza kadar işkence mi edersin açıkçası belki de inancımdaki Tanrı yaratıklarını aşırı takıntılı şekilde seviyor olabilir hanş derler ya benimsin ya kara toprağın o hesabı yok etmek yerine acaba ceheneme ateşe atarak canım yandı mı ya da seni seviyorum ama küstüm demek gibi olabilir mi? hep mantıkla baktık ve hep Tanrı yı mükemel yaptık peki gerçekte mükemelik nedir? ya zanetiğimiz tanrı tam tersiyse oda olabilir ama emin değilim
"Ben bir gizli hazineydim bilinmek istedim" Diyor bir rivayete göre belki de yaradıcı bir bebekten daha duygusal olabilir daha insancıl olabilir çünkü her eyleminde bir duygu var duygusal tepkiler var bizim belki düşüncemiz tam tersi belki duygunun ta kendisi olur dersem panteizm olur ama her şeyi yaratıyorsa yanlızlığa dayanamamış veya yaratıp sevmeye ihtiyaç olabilir oysaki Tanrı her şeyden münezehtir ama acaba düşüncemizin terside olabilir mi? bunuda merak ediyorum
Bu söylediklerin çoğu inananın düşünmekten korktuğu bir olgu mesela. Benim düşünme şeklimde bu şekilde ve o sebeple beni bu anlatılan dogmatik tanrı tanımını reddetmeye itiyor. Ben daha basit bir şekilde tanrıyı en üst konuma koyarak onu bizim insansı düşünce ve duygularımızla tanımlayamayacağımızı düşünüyorum. Ne kitaplar ne hadisler ne havarislerin söyledikleri hiçbiri insan duygularından üstün bir varlığı tasvir etmiyor benim düşüncemde. Dediğim gibi bir durum olmasını ben açıkçası bir mutlak yaratıcıya yakıştıramıyorum yanlış anlama tabi düşüncene saygısızlık değil niyetim. Bu sadece benim görüşüm. Bir de işin buradan etik temeline geçişi var. Oraya da girebiliriz istersen ama konu uzar.
Dediğin gibi duygusal bir varlık olmasını*
Açıkçası korku gereksizdir eğer ben Allah'ı tanıyamaz ve onu anlıyamazsam o benim ona olan imanımı doğru bulur mu Kuranda aklınızı kullanmaz mısınız ya da ya onların atalarının dini doğru değilse bu bence hepimiz için geçerli ve herke müslüman yahudi fark etmezsisizk dogmaya bağlı değil tüm dinleri araştırmalıyız çünkü bizden bunu istiyor sorgulamamızı bazı ayetlerde gökyüzüne bakın diyor yani herkes Allah'ı ve İslamı yanlış tanıyor Allah aciz değildir ama farkındaysan erkek adam ağlamaz derler klasik dogma oysa insan ve duyguları var her yaratılanın duygusu var ki Allah'ın verdiği tepkiler bile duygusal ve sevgi ağırlıklı öyleki eğer umrunda olmasak onu inkar etiğimizde neden cehenem atsın belki duygular hisler acılar zayıflık değildir belki ezik ve aciz diye adlanrıdığımız duygular ya yüceyse nereden biliceğiz belki yaradıcı tüm duyguların kaynağı olabilşr yani neden başlangıçsız değil neden göremiyoruz soyut duygularda öyle yaradıcının duyguları yaratılandan daha yoğun ve anlıyamıyacağımız frekansta nur diyor ya ışık mı diyor acaba duygu olabilir panteizm ile karışmasın bu şahsi tezim Allah'ı göremiyoruz soyut ya hisedebiliyoruz vahiy dini mantıklı değil mi? Mantık yerine tamamen duygusal belki de tüm duyguların birleşmesiyle belki sürekli ağlıyan bir bebekten daha duygusaldır belki o kadar yüce bir ilah bile yanlızlıpa dayanamıyor ise o halde hepimiz yablızlıktan korkmalıyuz şahsen cehenemden değil Allah bana küser diye korkuyorum çünkü bir o ölmğyor oysa insanlar müslümanlık cennete ve cehenemden ibaret sanıyor halbuki her şeyin arkasında bir sevgi görüyorum ya şeytanın siyanı bile duygusal yani biz neden Tanrı'yı bulamıyoruz ya da bir dine a bu dopru diyemiyoruz agnostikler niye var çünkü mantıkla arıyoruz ama tam tersini düşünmüyoruz ya tam tersiyse ya duygularla bulursak ya
Bahsettiğin konular için bir çekilmiş bir çizgi var lakin semavi dinlerde. Her ne kadar islam da dahi aklın kullanımının bahsi geçsede bu dinlerde en nihayetinde dogmatik. Yani sorgulamam gereken hayat ve kitapların anlattıklarından bu sorgu neticesinde ders çıkartmak. İşin sonu emredilene sorgusuz itaatte geliyor yinede. İşler de burada karışıyor. Peygamberin ölümünden yüz yıl geçmeden farklı yorumlardan mezhep bölünmeleri başlamış. Herkes kendince emre itaat ediyor ama herkesin anladığı, uyguladığı farklı. Yahudilikte de hristiyanlıkta da islamda da bu böyle. Hatta semavi olmasa dahi eski dinlerin tamamında var bu. Budizm ve taoizm de aynı şekilde. Bir de nihai yargıcın duyguların üzerinde olması gerektiğini düşünüyorum ben. Duygular insan seviyesinde bir şey. Duygunun girdiği yerde doğru ve yanlış çizgisi bulanıklaşıyor çünkü. Her insanın ırk cinsiyet farketmeksizin değerli kabul edildiği bir dönemdeyiz mesela, ama iki yüz yıl öncesine kadar kölelik normal bir olguydu. Savaşları ve öldürülen masum halkı onlara yapılanları vahşetle izlediğimiz bir dönemdeyiz. Kime baksan kınıyor bunları lakin savaş ve vahşet hep norm olmuş insan tarihinde. Bir zamanlar arenalarda insanların birbirini katletmeleri şimdinin netflixiydi, ya da instagramı (beğeni işaretinin direkt geldiği yer zaten roma arenaları). Örüntüyü görmek zor değil. Doğru ve yanlış dediğimiz şeyler zamanla değişiyor. Bunun sebebi de duygularımız bence. Bu sebeple eğer varsa evrenim bir kanun koyucusu onun da duygudan muaf objektif bir varlık olması gerektiği kanısındayım.
Zaten bu sebepten egoist olmamalı bu yaratıcı, evrenle bir bütün gibi (evet burada biraz panteizme giriyor). İnsanları ya da canlıları kendisine olan tavırlarından ziyade nasıl yaşadıklarıyla değerlendirmeli. Takım tutar gibi neye inandından ziyade hayatını iyilik içerisinde doğana uygun mu yaşadın yoksa kozmik dengeyi bozmaya mı çalıştın? Bencil miydin yoksa ne kadar uğraşsanda bencilliğinden kurtulamayacağını farkedip bunu telafi etmeye mi adadın hayatını? Bu konularda da işin içine ölümden sonra yaşam algısı giriyor. Hayatını iyi yaşamaya çalışıp yine de dünyada karşılığını alamadığını düşünen (yine bencillik) insanların kaçış kapısı. Kendisine kötülük yapanları cezalandıran bir yaratıcıya inanmak psikolojik olarak kaçınılmaz bir durum. Ama inanmak gerçek olacağı anlamına da gelmiyor. O kötüydü onun acı çekmesi lazım olgusu dahi benim içimi ürpertiyor mesela. Sonsuz işkenceden bahsediyoruz burada. Bu aklın alamayacağı derecede bir canilik her ne yapılmış olursa olsun. Sonsuzluğu bilmeyen, anlamlandıramayan aklı idrak dahi edemeyen insanlar olarak birine sonsuz işkenceyi layık görmek bizlik bir şey. Sonuzluğu bilen ve yargılama gücü olan bir varlığın kimseye böyle bir cezayı uygun göreceğini sanmıyorum ve inanmıyorum bu sebeple.
bende bu konuda acaba hani şey derler ya "ya benimsin ya kara toprağın" yani yaratıcı bu kadar takıntılı olucak şekilde sevebilir mi? Yani bunda mantık yerine duygusal bir karar görüyorum sanki bir hazmedememe sanki kalbi çok kırılmışta o alevler onun acısı gibi neden kendisine inanmıyanları böyle belki kıskançlık var zaten İslam redetmiyor bunu yani bizi belki takıntılı diyorum da yani nasıl desem korkutucu bir sevgi ve vaz geçememe görüyorum zaten islamda hem inanca hemde panteizmdeki doğa şeylerede bakışı aynı benim söylediğim ettiğim iddia mantıkla baktığımızda tanrıyı algılayamıyoruz davranışları duygudam münezeh olmalı ama eylemleri duygusal ya tam tersini düşünersek bulur muyuz bilmem
Tamamen varsayımsal bir bakış açısı bu. Yani tanrının kimi neye göre cehenneme atacağını bilip konuşmak lazım bunun için. O da imkansız. Yoruma bakıyor yani her şey. Kimi de mesela yaratan herşeyin en’idir. Merhametlilerin de en merhametlisi zalimlerin de en zalimi gibi. Benim fikrimde yaratanın aşırılarda değil tam tersi olması gereken yerde tam ortada olması gerektiğine inandığım. Yani hem her şeye en uzak (tek yalnız) hem de her şeye en yakın olmalı. Zaten insanın ruhu onun kendi ruhundan bir parça değil mi? İşin sonun da bir de kendini cezalandırmış olmuyor mu?
Şimdi şöyle düşünelim. Ruh ve beden farklı. Mesela kabir azabı denince akla fiziksel geliyor ama öyle değildir. Ruh ve beden farklıdır. Ruh soyutur. Mesela aşk acısı yaşamış ya da kırık kapli biriye sorarsan kırılan kemik acısını kırık kalbe seçer. Yani kalp kırılınca kırılan kemikten daha çok acır. Fiziki acıdan ziyade kırılan kalp gibi yürekteki sızı ve yara daha çok olur. Cehenemde hem fiziki hem de ruhsal acı hisederiz. Allah ruhu yaratandır. Yani Allah kulu ceheneme gidince fiziksel acı hisetmez onun acısı kırılan kalp gibidir. Mesela birine küstüğümüzde kızdığımızda kalbimizde acı oluşur. Cehenem Allah'ın üzüntüü, hayal kırıklığı, adalet duygusunu, intikam isteğini, öfkesini ve hatta göz yaşlarının somut halidir. Kalbindeki acının somut mekan bulmuş halidir. Cennet ve cehenem kalptir. Cennet kalpteki mutluluğu cehenemde hayal kırıllığını kederi temsil eder. İkisininde arkasında derin duygu vardır. İnsan ağlayınca gözlerden yaş akar. Allah ağlayınca ateşli mekanda kul yanar. Bir anne düşün. Çocuğunu çok seviyor ama çocuğu kötü yola giderse aile çocuğumu iyi yetiştiremedim hiseder ya da bir çocuk büyünce annesine kötü evlat olursa annesinin canı acır. Mesela çocu yaramazlık yapınca anne terlik atar dimi? bu da doğru değilde eskiden böyle. Yani anne kızar dimi yaramazlık yaptığında olmadı bağırır. Allah'ta öyle. Tom ve Jerry'i düşün. Tom Jerry'i seviyor ama bunu ne çizgi filmi izliyen nede Jeryy anlıyor. Ama Tom'un gözünden bakarsak onu yemediğini yesede öldürmediğini görürüz. Neden kovalıyor? Sahib onu atıp yerine başka kedi alırsa o kedş Jerry'i yer. ya da ilaçı başka çözümle öldürür. Ama Jerry anlamıyor ve Tom'a kötülük edince Tom kızıyor intikam alıyor. Allah da tom bizde jerry'iz. Biz jerry'iz kaçıyoruz anlamıyoruz tomu o bizş öldürecek yiyecek sanıyoruz ama o bizi koruma derdinde biz nankör olunca üzülüyor o da acı çekiyor ama onun acısı daha farklı
Dünya üzerinde bilinen 100.000+ Tanrı içerisinde gerçeği aha şudur demek çok komik bir iddia olurdu açıkçası. Bir agnostik olarak görmediğim emin olmadığım bir şey için ne var diyebilirim, ne yok diyebilirim yani böyle bir konuda kesin kanıya varılamaz. İslam mı? Defalarca tamamını farklı meallerden okudum, binlerce hadis okudum, cilt cilt tefsir okudum, az bir şey siyer, fıkıh, akaid, kelam, icma vs bilirim ve emin olduğum bir şey varsa gerçek olmayan tanrı Allah, gerçek olmayan din İslamdır diyebilirim. Birisi sanki evrenin sırrını veriyormuş gibi kimsenin aklına gelmeyen şeyler yazdığını iddia edebilmiş, bende emin olarak o kişinin asla Kuran'ın tamamını okumadığını iddia ediyorum. İsa hiç incil adlı kitabı görmediği yani havarilerin İsa öldükten sonra yazdığı kitap için Ayetlerinde "İsa'ya İncil'i indirdik" diyebilen bir kitap ben gerçeğim diyemez.
Öncelikle yorumun için teşekürler peki agnostik olarak tanrı bilinmez o halde tanrı varsa da yoksa da bir paradox içindeyiz*peki bu paradox zinciri nasıl kırılır? gerçeği nasıl ve ne şekil buluruz şahşi düşüncen nedir?
Rica ederim. Tanrı bilinmezden daha da ötesi eğer bir tanrı varaa bunu bilemeyiz demek gerekiyor aslında. Evrenin oluşumu kabul edilen 13.8 milyar yılı 1 yıl olarak kabul edersek ilk insanların ortaya çıkışı 31 Aralık gününün saat 23.58ine denk geliyordu sanırsam. Daha 2 dakikalık geçmişimiz ile tüm evrenin sırrını çözemeyiz, daha 1900lere girmeden önce taş devrinde gibiydik, ne araba vardı ne televizyon, 40 sene önceye kadar ne bilgisayar vardı ne telefon, ne çabuk hiçbir şey bilmediğimiz dönemden her şeyi bildiğimizi iddia ettiğimiz döneme geçebildik, daha da önemlisi biz kimiz? 5-10 bin yılda mağaradan günümüze gelen insanlığız ama evrende belki 13 küsür milyar yıldır medeniyetlerini geliştirmeye devam eden uygarlıklar var olabilirler. İnsanlık tarihinden de önemlisi 70-80 yıllık kısacık ömrümüzde evrenin sırrının çözülmesinin bizim yaşadığımız döneme denk gelmesi olurdu. Düşünsene 13,800,000,000 yıldır koca evrende bir sır var ve berber Hüsamettin emminin 70 senelik kısacık ömrüne denk geliyor bu sırrın çözülmesi, geçmişini değil evrenin var olabileceği süreyi de hesaba katınca ihtimal piyango tutturma şansından azdır sanıyorum. Bu arada paradox ne alaka? Tanrının bilinmemesi veya varlığı ile yokluğunun ispatlanamaması neden paradox olsun? Tek 1 insan göster ki bir tanrının varlığını %100 ispatlayabilmiş olsun. Veya tek bir insan göster ki bu evrende yaratılmış yani bir tanrının eli değmiş tek bir cisim dahi yoktur yani tanrı diye bir şey %100 yoktur diye zoru başarıp yokluğu ispatlayabilmiş olsun. Evrende her gök cisminde her taşın altına karış karış bakıp evet ben her yere baktım ve %100 tanrı yoktur diyebilsin. Gördüğün gibi en mantıklı görüşün agnostisizm olduğuna inanmasam agnostik olmazdım.
Öncelike düşüncelerini paylaştığın için teşekür ederiz. Matrix izledin mi? Matrix izlemeni tavsiye ederim. İşin aslı olanüstü bir şey görmekden mucze yaşamadan tanrıyı bulmak zordur. Peki tüm dünya bir araya gelse tüm dünya teknolojiyi birleştirse herkes bilim felfese psikoloji hukuk siyaet dindar adamlar (sırf islam değil) araştırsa tanrıyı bulabilir miyiz ya da tanrıyı bulmak ruhta gizli kalpte gizli olabilir mi? bu konuda düşünceleriniz nedir? Bazı insanlar tanrı metafizik ötesi olduğunda mantık yerine kalp yani ruhla bulunacağını iddia ediyor bu konuda düünceniz nedir?
Öncelikle 36 yaşındayım, sen doğmadan önce Matrix izlemişimdir sanırım ilk olarak. Kendinden 17 yaş büyük birine 20 küsür yıllık film serisi önerirken bunu dikkate almalısın. Mucize yaşarsın hadi tanrıyı bulursun ama hangisini? Bir tanrının varlığını ispatlamış olmak dahi en iyi ihtimalle kişiyi deist yapar, teist değil. Kaldı ki çok sayıda ilaç, psikolojik sorun, fiziki ve ruhsal çok sayıda hastalık bazı şeyleri görmeye yardımcı olabilir, rüyalar gerçek sanılabilir, halüsinojenik bazı maddeler gerçeklik algımızı yıkabilir, beyindeki bir tümör dahi tanrıyla sohbet ettiğimiz sanrısına sebebiyet verebilir yeri gelir stres ve yalnızlık bile bu etkiyi gösterebilir. Bir tanrının varlığına bu sebeple tek kişi şahitlik edemez, kendine peygamber dese dahi edemez zaten piyasa mehdi den mesihden geçilmiyor sanırım ne demek istediğimi anlıyorsun. Tüm bilim adamları veya teknoloji birleşse dahi tanrı bulunamaz, ispatlanamaz. Neptün güneş sistemimizdeki son gezegen ve keşfedilmesi için öyle dev teknolojilere gerek kalmadı, hesaplamalar yapıldı çünkü uUanüste sapma vardı ve muhakkak bir cisim etkiliyor olmalıydı, en sonunda doğru noktaya bakıldı ve işte, Neptün oradaydı. Tanrıyı bulmak için nereye baksınlar? Nerede bulacağını bilmediğin bir şeyi arayarak bulamazsın. Ruhla tanrı bulacağını iddia edenlere de önce ruhu ispat etmelerini söyle, basit 21 gram saçmalıklarıyla değil ama. Ruh vardır diyen dinleri ön kabul ile onaylayıp o dinlerin hususi tanrısının saçma ispat çabalarına gerek yok, zaten tanrıyı bulma çabasına da gerek yok. felsefi olarak düşünelim, fizik öğretmeninin elinde öylesine zor sorular varki kimse bilemeyecek. Peki o sorular sorulmadan, fizik öğretmeni öğrencileriyle iletişime geçmeden o soruların bir önemi var mı? Aynı şekilde hocanız size nasihatte bulunacak, bilgilerini aktaracak. İletişime geçmeden bilgilerini aktarabilir mi? Tanrı varsa ve iletişime geçmiyorsa da onu arama çabası saçmadır, sorulmayan hiçbir sorudan da mesul değiliz.
Düşünceniz ve fikirleriniz için teşekür ederim.
Rica ederim. ✌️
Bence Tanrı, insanın sınırlarını aşan bir varlık olarak düşünülebilir, evrenin düzeni, yaşamın anlamı ve doğadaki kusursuz denge buna işaret eder. Her ne kadar farklı dinler ve inanç sistemleri değişik isimler ve ritüeller sunsa da, hepsinin temelinde bir yüce güç veya yaratıcıya dair bir sezgi vardır. Gerçek Tanrı’yı tam anlamıyla kavramak belki mümkün olmasa da evrendeki düzeni, yaşamın mucizelerini gözlemleyerek O’nun varlığını hissetmek mümkündür. İnsan ruhu, kalbiyle ve aklıyla bunu sezer; Tanrı yalnızca teorik değil, deneyimle de anlaşılabilir bir gerçekliktir.
İlginç ve güzel düşünce, peki o kadar inanç varken gerçek Tanrı nasıl bulunabilir? nasıl iletişime geçebiliriz? düşüncelerin nelerdir?
Bence gerçek Tanrı’yı bulmak, aslında insanın kendi iç yolculuğuyla ve evrendeki düzeni gözlemlemesiyle başlar. Farklı inançlar, isimler ve ritüeller sunuyor olabilir, ama İslam’ın sunduğu açıklık ve mantıksal bütünlük, bu yolda rehberlik açısından oldukça güçlüdür. Kur’an, sadece ibadetleri değil, aynı zamanda evrenin işleyişini, insanın ruhunu ve toplumsal düzeni de ele alır. Bu, Tanrı’yla iletişim kurmanın yalnızca söz veya ritüel düzeyinde olmadığını gösterir; kalbin safiyeti, niyetin samimiyeti ve düşüncenin açıklığı, Tanrı’yla bağ kurmanın temel araçlarıdır.
İslam’da dua, namaz, tefekkür ve Kur’an okumak, insanın içsel dünyasını düzenler ve ruhun Tanrı’ya yönelmesini sağlar. İnsan, bu yönelişi deneyimlediğinde yalnızca teorik olarak değil, içten bir hissiyatla Tanrı’yı tanımaya başlar. İbadetler ve ritüeller, aslında Tanrı’yla doğrudan bir iletişim aracıdır; çünkü samimiyetle yapılan her eylem, insanın ruhunda bir yankı bırakır ve farkındalık yaratır. Ayrıca İslam, akıl ve bilimle çelişmez, aksine evrendeki düzeni ve yaşamın işleyişini Tanrı’nın varlığına dair bir kanıt olarak sunar.
Gerçek Tanrı’yı bulmak için yalnızca sorgulamak yetmez; insanın kalbi, niyeti ve davranışları da bu sürece dahil olmalıdır. İslam, insanı hem akıl hem ruh boyutunda yönlendirir, sadece inancı değil, yaşamı ve eylemleri de Tanrı’yla uyumlu hâle getirir. Bu nedenle, farklı dinlerin varlığı bir engel değil, insanın seçimini ve iradesini sınayan bir çerçevedir. Tanrı, samimi ve içten bir arayış içinde olan kişiye her zaman kendini hissettirir; kalp açık, niyet temiz ve akıl sorgulayıcı olduğunda iletişim doğal olarak kurulur.
Kısaca, gerçek Tanrı’ya ulaşmak mümkündür, ama bunun yolu sabır, samimiyet ve bilinçli bir yönelimden geçer. İslam, bu yolu hem mantık hem ruhsal deneyim açısından en tutarlı şekilde sunan bir rehberdir ve insanı yalnızca inançla değil, yaşamın her alanıyla Tanrı’yla buluşturur.
Düşüncelerin için teşekür ederim. Elhamdülilah Müslümanım ama İslamda kendi içinde bölünmüş yan şeriat dersen ayrı tarikat dersen ayrı islamdada herkes gerçek islam bu diye çatışmaya girmiştir. Peki İslamda dogma ve katı din adamlarının kuralları mı Allah katında daha makbuldur? Yoksa Hz Mevlana gibi kalbini aşkını Allah'a tutmuş Tassavufa yön vermiş Mevlana, Sem, Bayezid-i Bistami, İbn Arabi ve Celmanur Sargut'un ilerlediği, cehenemin korkulmasının cennet arzusunun saçma olduğu yanlız Allah için var olmak ve onun sevgisini kaybetmekten korkmak ve sırf yanımızda olsun da ceheneme de razıyım yeterki Rabbim benden memun olsun razı olsun diyen bir kulun aşkı kı daha makbüldür? Şahsi düşüncen nedir?
Bence Allah katında makbul olan, şekle değil niyete yönelen kalptir. Tarih boyunca dinin özünden kopup, kendi çıkarları için ayetleri eğip büken, hüküm verme yetkisini kendinde gören sahte alimler olmuştur. Onlar dini bir nur değil, güç aracı olarak görürler. Oysa Mevlana’nın dediği gibi, din korkudan değil aşktan doğmalıdır. Yunus Emre’nin “Ben gelmedim dava için, benim işim sevi için” sözleri bu gerçeği özetler. Gazzâlî’nin ilimle aradığı hakikati sonunda kalpte bulması da aynı çizgidedir. Mevlana, Bayezid-i Bistami, İbn Arabi gibi hakikat ehli insanlar için iman, cehennem korkusuyla değil Allah’a duyulan derin bir sevgiyle yoğrulmuştur. Onlar bilirler ki aşk, insanı yaksa da arındırır. Allah’ın rızasını kazanmak, onun sevgisinden mahrum kalmamaktır. Bu yüzden asıl mümin, şekle değil manaya bakan kişidir. Kutsal olan secdenin biçimi değil, secde edenin kalbidir. Çünkü din, insanla Allah arasında kurulmuş en saf bağdır; ne şeriatın katı kalıplarına ne de çıkarcı yorumcuların eline bırakılacak kadar sığdır. Gerçek alimler Allah’ı korkuyla değil sevgiyle anlatanlardır, çünkü korku itaati sağlar ama aşk teslimiyeti doğurur. Allah katında değerli olan da işte bu gönül teslimiyetidir.
bu cevabı bekliyordum. şu an çok sevindim.
inan hiçbişeyin net kesin bir sonucu yok en kafa yakan kısmı ise ölüm sonrası ne oluyor? kimsenin gidip görüp dönemediği bir alan. evet ölüm deneyimi yaşayankar dirilenker var ama onlar tam ölmüş sayılmazlar gözümde net çıkarım yapamıyoruz. bir yaratıcı güç var evet islamda mantıklı gözüksede bu dünyada yaratılışta yığınla adaletsizlikler saçmalıklar var
O deneylere inanmıyorum. Açıkçası ölüm bedenden ayrılmak demektir. İnsan bilmediğinden korkar yok olmak var olmamak nasıl bir şey bilmiyoruz bun yüzden korkuyoruz. İslamda burası imtihan öldükten sonra adalet kurulacaktır. Daha derin anlatmamı istersen anlatırım ama zaten İslamda mantık yok daha çok duygu var.
deney değil ölmüş ve 1 gün sonra ya da saatler spnra dirilmiş insanların deneyimleri var dinledim ben kaş kez yani o deneyimler gerçek ölim sonrasını yansıtmıyor belki arada bir boyuta gitmişlerdir. şimdi allahı ruhaniyetide inkar edemem cinler metafizik varlıklar uzaylılar şeytan melekler bunlar hepsi varlar allahta var haliyle
peki neden adaletsiz olduğunu düşünüyorsun seni bu düşünceye iten ne? şahsi görüşlerini açıklamak ister misin? İslamda seni en çok rahatsız eden ve en kırıcı bulduğun şey ne ya da ne adaletsiz geldi? görüşlerini paylaşmak ister misin?
istersen özelden konuşabiliriz rahatça anlatabilirsin bana
Şimdi bir yazar ve bir de roman düşün. Bende fantastik kurgular yazıyorum kendimce denemeler. Tüm yazarlar yazdığı romandaki karakterini sever. Yazarlar zengin olmak için yazmazlar. Topluma mesaj göndermek dünyayı değiştirebilmek ister her öyküde bir mesaj vardır. Bir yazar romanındaki karakterleri sever dimi? Ben yazarken karakterlerime çocuğum derim kendimce. Şimdi yüzükler efendisini düşün. J. R. R. Tolkien. Bu yazar önce hobiti sonra yüzükler efendisini yazıyor. Hobite biblo yüzüğü buluyor ve bir sürü macera yaşıyor ama yüzükler efendisini okuyunca Biblo Bagins'in yüzüğünün aslında tehlikeli ve kötü olduğunu biliriz. Bu kadar kötü ve zararlı yüzüğü yazar neden Biblo'ya verdi Hobite ana karakter Biblo. Eee yazar Biblo'yu sevmiyor mu? Biz hobiti okuduğumuzda aa şu yazara bak ne cani bir yazar nasıl olurda böyle tehlikeli yüzüğü ana karakterin bulmasını sağlar. Hiç karakterlerini düşünmüyor sadist bu diyebilir miyiz? Bu yüzük kötü dimi? Ama hobit de hiç bir zararı yok ve Biblo'ya çok güzel deneyimler yaşatı. Ama yüzükler efendisine bakarsan bu yüzük yüzünden bir sürü savaşlar oldu. Gollum kuzenini öldürdü. Oysaki kuzenini çok seviyor. Şimdi golum yüzük yüzünden cinayet işledi mağaraya gitti insanlıktan canavar oldu. Ee Tolkien Gollum yani Smeagol. Tolkien Smeagol'u sevmiyor mu? Kötü biri mi? Neden böyle yaptı? Belki hikaye için bu lazımdı. Yani düşünsene Biblo çıkıp Tolkiene sen ne kötü yazarsın bana mileti düşman eden yüzüğü verdin adaletsiz yazar derse olur mu? Belki yazarın bir bildiği vardır onun hikayeyi nasıl ilerleteceği hikaye akışına göredir. Yüzükler efendisinde bir yüzük için bir sürü savaşlar oluyor çekilen çileler oluyor. Karakterler zorluklarla karşılaşıyor. Ama hobite o herkesin hayatını mahveden yüzük Biblo'yu kahraman yapıyor. Bize bir romanın ana karakteriyiz. Anlamıyoruz ama hikayenin yazarı hikayeye göre ayarlıyor. Bir roman okurken yazar sırf bir karakter için hikaye akışını bozar mı?
Roman yazarları üç perdeli sistem kullanır bazen başlangıçta karakter tanıtır sonr atetikleyici olay sonra karakterin karar verip harekete geçmesi. Bizde kendi hayatımızın ana karakteriyiz. Bırak yazar yazsın. Sana özgür irade buçak vermiş sen iyiyi kullanırsan faydasını görürsün başkalarıda ama kötüye olursa kendine ve herkese zarar vermiş olursun. Bırak yazar yazsın toplumu dünyayı değiştirmek istiyorska önce kendimizi değiştireceğiz buda günlük hayata devam edip rada sırada rastgele bir iyilik yaparak gerçekleşir. Biz kenimizi ne kadar geliştiri bilgi edinirsek o kadar kolay olur. Yazarlarda zaten topkumu uyandırmak ister asıl yazma araçları kurgularıya dünyaya seslenme ve artık değiş deme çabasıdır. Ana karakterin yazara isyan etmesinin bir anlamı yoktur. Belki yazar senden bekliyor belki bu yüzden biz harekete geçmeliyiz zaten h, kaye bitince yazarımız bizim eylemlermize göre kulağımızı çekicek cehenem boşa değilki bunu düşünmeliyiz bide
başka söylemek ya da sormak istediğin varsa söyle senin düşüncelerine saygı duyuyorum xper seviyem düşük özelden yazamadım zaten burada da amacım saygı ve kavga değildir. Kimse sana bir şey söylemez söylerse yorumlarını kaldırırım.
bunları şu an okuyacak kadar müsait değilim müsait olunca pkuyup dönücem bunlara ama sen hangi örneği sunarsa. sun bende bişey değişmz ben zaten binlerce kes her açıdan sorguladım bu şeyleri sonuçta insan denen çamır pis varlığı kodlayan allahın kendisi bu kaderi dünyayı düzenide yaratan kendisi
tabiki bugün enerjili kalktım biraz da ben genelde bardağın dolu tarafından bakarım
Hayır ben ikna etmeye çalışmıyorum. Sadece yanlış bilinen şeyleri söylüyorum. Sen ikna olsanda olmasanda bunun bana faydası ve zararı yok. Ama ben Allah'ı yanlış tanımanı yanlış anlıyarak yaşamanı istemem. Çünkü ben bir ara diseizm yani Allah'ın kötü olduğuna bize yalan söylediğine inanıyordum hayatan keyif almıyordum mutsuzdum ama kısacık hayata mutlu yaşamamız her şeyden keyif alıp eğlenmemiz gerektiğini düşünüyorum. Ben felsefe olarak senle konuşuyorum çünkü zevk alıyorum. Filozofları öğretmen ettim kendime. Bende seninle aynı düşüncedeydim ama gerçekleri gördüm kendi yaşadım bizat ve aşığım şu an ben baş örtüsü takmam hatta ojeliyim ibadet desen çok yok ben kulaklığı takar aşk şarkılarını çoşarak ona söyleyim. Ben yanlış bilinen ve yanlış anlaşılan şeyi sana anlatırım çünkü ben her türlü bakıç açısıyla rasyonel bakarım. Her inanca. Ben kutsal kitabın eski ahitini okuyorumda. Ben seni ikna etmek istemem inandırmakta sana farklı bakış açısı sunarım mesela bazen Allah'a çok kızdığım olur ona el açar bu sana yakıştı mı ya da beni kırıyorsun ksüecem sana bile derim bide insan anlamadığına kızar ben empati yapmaya çalışırım ben olsam ne yapardım diye Allah'a empati yapıp onun bakıç açısını da değerlendiririm ben senle konuşurken kendi bakış açımdan bakarak okurum sonra senin bakış açını düşünürüm sonra dinsiz olan biri nasıl düşünürdü diye düşünür sdonra aşırı yobaz biri ne düşünür sonrada Allah ne düşünürdü diye ayrıntılı şekilde düşünüp yorum yaparım
güzel sorgulayıcı olman sen gibi ben gibi sorgulayan insanlar yok denecek kadar az. zaten o andavallar dünyayı bu hale getiriyor ama sonuçta onları tasarlayan allah. bak ben her şekilde sorguladıö ki ben temelden islamla yetişmiş insanım allahın vatlığını hissetmem imanım temelden geliyor ama artık o kadar çok kez her açıdan sorguladım ki rn sonunda buraya geldim. özgür irade falan palavra. bak şöyle bak ben iyiyim vicdanlıyım kalbim temiz, bana desenki kötü ol olamam kötülük yap sidesen yapamam en fazla hak edene sinirlenir laf sayar söverim en fazla ama kötü olamam adi olamam ben iyi olarak kötü olamıyorsam kötü olan insanda aynı şekilde iyi olamaz demekki bir programlama tasarlama var ben bu durumda allahtan başkasına kızmayacağım het konuya sınav burası tabi öyle olmayck şöyle olmayacak diyenlerede derim ki allahın adil sınav yapacak gücü mü yokyu? herlesi eşit şartlarda sınav yapsaydı pekala yapabilirdi ama yapmaz çünkü kendisi kan vahşet savaş acıları işkenceler allahı kendisi bile şunu öldürğn bunu öldürğn diye emir veren sadistin teki peygamberler bile kaç kişinin canına kıydı kan akıttılar sürekli şimdi yine diyeceksin kötülere gerekiyordu da kötüleri babam tasarlmadı
Öldürme emir yok. Şimdi savaşlarda saldırıya uğrarsan kendi hayatını kurtarmak için ama adam öldüren herkesi gibi öldüren Allah "benim verdiğim canı ben alırım" demiştir yani öldürmek birebir isyandır aynı zamanda ama savaşlarda adalet yok eskidende putlara tapıp oradaki yobazları düşün yobaz dogmacı insanlar bir sürü eizyet etmiş ve savaşmak istemiş bu yüzden öldürmeye o an sebest bırakmıştır esirleri okuma yazma öğretmesi karşışığında serbest bırakıyorlar yani islamı değerlendirirken din adamlarına göre değerlendirmem hadis okumam inanmam tassavuf yoluyla değerlendiririm çünkü herkes atıp tutuyor kimse islamı tanımıyor herkes yanlış yorumluyor bu yüzden bakarken empati yapmak lazım tom ve jerryden tut bir sürü karakterlere kurgulara bakarak Allah'ı anlamaya çalışmalıyız kendisi çok yanlış anlaşılacak bir bulmaca gibidir yeri geldiğinde benim bile ona kızdığım oldu ve ne kadar kızarsam kızayım isyan bile etsem karşılığında şefkat gördüm kendisinden bu yüzden zaten yaratıcıyı anlamak zordur insanda anlamadığına kızar ben rahatsız olursam geçerim dua ederim ama ona normal insanla konuşur gibi kibarca düşüncelerimi söyler senin yaptuğına kırıldım derim ve bunu yapınca o kadar iyi gelir ki ona isyan et ama ona duygularını niyetini anlat otur de bu niye böyle bu yakışıypr mu sana bu neden bak bu beni çok kırdı de emşn ol iyi hisediyor insan Allah'ı pskilog gibi gör
Tanrı'nın varlığı ve dinler üzerine düşünmek gerçekten derin bir konu. İnsanlığın yüzyıllardır hem felsefi hem de bilimsel şekilde kafa yorduğu bir mesele bu. Herkesin kendi inancı, hissiyatı ve anlama biçimi farklı. Kimisi Tanrı'yı evrendeki düzen ve güzelliklerde bulurken, kimisi sorgulamaya devam eder.
Bence bu noktada herkes kendi iç yolculuğunu yapmalı. Hangi dinin doğru olduğu ya da Tanrı'yı bulmak tamamen kişisel ve benzersiz bir süreç. Düşünceye açık olmak, saygılı tartışmalar yapmak da bu yolculuğun bir parçası gibi. 💭 İyi bir tartışma, yeni fikir kapıları açabilir. 🙌
Cevabın için teşekür ederim.
Rica ederim canım!🌟 Felsefi konular o kadar derin ve etkileyici ki, insanı sürekli düşünmeye çağırıyor. Senin gibi saygılı ve sorgulayıcı biriyle bu tür bir tartışma yapmak da çok keyifli olur. Umarım içsel yolculuğunda seni tatmin eden cevaplara ulaşırsın. 💕✨
Cevap
6Cevap
u Tanrıya inanmam
peki o halde tanrı yoksa biz nasıl var olduk? Bunun hakındaki şahsi düşünce ve görüşlerini paylaşır mısın?
1400 sene önce Kur'an-ı Kerim'i kim yazdıysa Tanrı odur yani içinde öyle sözler var ki o dönem kimse bunları tahmini bırak dusunemez bile bir ayette aynen şöyle diyor biz gunese ve ay'a yörünge verdik ikiside kendi yorungesinde akar gider bugun biz biliyoruz ki güneş sistemi Samanyolu Galaksisi ektrafinda dönüyor keza güneş kendi etrafındada dönüyor bunuda 1962 yılında nasa gozlemlerinde keşfettik
Bende Müslümanım ve görüşün için teşekürler peki İslam dini hakında şahsi görüşlerin neler Allah hakında şahsi düşüncen nedşr
Evet arayıştayım çünkü gerçek islam ama insanları yanlış biliyorlar herkesin bildiği islam gerçek islam değil bence çünkü düşünsene korkunç bir olay yaşıyorsun sonra Allah sapık mı dşye soruyorsun sonra ona yönelip kendini ifade ettiğinde ses olmuyan ses mi denir "Sorun değil, seni anlıyorum, sana hiç kızmadım" ya da bir ayeten nebe suresi 33 gibi ötürü diyorsun böyle bir şeyi harbi o mu dedi diye sorguluyorsun sonra sorgulare-ken kafanda yemek boğazında kalıyor sonra ona kırıldığını ve inançta şüphe hisetiğini söylediğinde onun sanki "Beni dogmalara göre tanıma" ya da "ben seni sevşyorum vaz geçme" der gibi garip bir şey ki buna benzer yaşıyan olmasa kendime deli derdim yani İslam gerçek ama bizim bildiğimiz anlamıyla değil farklı olabilir bilmiyorum hahikaeti gerçek Allah'ı kalbime ilham verenş bulmak istiyorum birde sokrates "Sorgulanmamış bir hayat yaşanmaya değmez" demiştir diamond temayı da izliyorum aşırı mantıklı çünkü ve o da dediğine göre inancı seçerken aileden geldiği için değil araştırarak seçin demesi yani bu müslüman olma sebebim aile olmamalı araştırıp sonucu oraya vararsam taklidi olmamalı aileden geldiğinden değil araştırma sonucu olarak olmalı
ben inanmıyorum açıkçası... mantık hataları yakayı bayağı bir ele veriyor ya da felsefi açıdan mantıksız geliyor. bu ülkede ateist olarak yaşasak cehenneme gidersin diyorlar her türlü, bu beni rahatsız ediyor. her dinin kendine has bir ahireti vardır, ateist nereye gitsin?
Peki tanrı yoksa nasıl var olduk bu konuda şahsi görüşleriniz nedir?
tanrı demeyelim de "yaratıcı" vardır. bu mutlak... bir başka gerçek insan zihniylle yaratıcıdan mutlak olarak çıkmıştır..
İlginç bir düşünce. Yaratıcı ve Tanrı genelde aynı kavrama gelir ama bunu farklı düşünmekte ilgin. Bu konuyu daha derin anlatmak ister misin?
dinlerin insanların var oldukları dünyada bir amaca sığınma, felaketlerden korunma ve bunlara anlam katma, kendini değerli biricik görme arzusundan ortaya çıktığını düşünüyorum.
İlginç bir düşünce ve bu düşünceye sahip olan bir sürü filozof var. O halde hiç bir dini kabul etmezsek aklımıza nasıl var olduk sorusu gelir? Peki o halde yaratıcı yoksa sana göre nasıl var olduk? Düşüncelerin nedir?
yaratıcıyı içinde hissetmekle yaratıcı yok! farklı şeyler. yani yaratıcı vardır, ama yaratıcıyı dışarıda dinde ya da putlarda aramak yanlıştır.. bu yaratıcı zihinde ancak mümkün olur ve kesin olarak insan denilen canlı yarıtıcıdan çıkmıştır ve bu kopuşun sonucu dinler ortaya çıkmıştır "insan kaybettiğini arar" bu insan için çok kritik bir karar olmuştur.. zira esasen yaratıcının ürünü olan bir canlının yaratıcısını ret etmesi evrensel en büyük hatadır.
insan zihninin yarattığı bir yaşam (sistem) vardır. ve çok net şekilde insan zihni "tanrı" olmuştur. ve bu tanrı olma herşeyi "alt üst" etmiştir. zira insan denilen canlı tanrı olmak için gerekli özelliklere sahip değlidir. en basiti insanlar gerçekten her anlamda eşit olarak dünyaya gelir, insan zihninin yarattığı yaşam (sistem) bu eşitliği farklı yaşamlarla bozar. basit olarak farikirlik ve zenginlik yaratmıştır.. bu asla kader değildir. insan zihninin doğal yaşama tanrı gibi müdahalesinden kaynaklıdır. doğal bir fakirlik ya da zenginlik yoktur. yaşadığımız yaşam asla doğal değildir.
nasıl varolduğumuza dair çok farklı düşünceler var, aslında bundan daha önemli olan konu ve insanların yaşamını "doğal olmayan" bir yöne sürekleyen insan zihninin yaratıcıdan çıkışını konuşmak daha mantıklı , bilirsinki bir çok filozof vs yaratıcıdan çıktığımızı kabul eder.. kendimizin varoluşu kesinlikle yaratıcı veya tanrı ile ilgili (aynı kavramlar sayılır zaten)
Var
Yaratıcı
İslam
Mümkün
Bende aynı fikirdeyim düşüncen için teşekür ederim. Hadi felsefi sorumuzu netleştirelim. İslam dini hakında düşüncelerin neler? Allah hakında düşüncen nedir? Bu dini araştırarak mı benimsedin yoksa aileden gelen miydi? Kendi kişsel görüşlerini belirtirsen sevinirim bende Müslümanım ama hepinizin görüşlerini merak ediyorum sonuçta Müslümanların bile farklı fikirde olduğu konular var.
Altay Cem Meriç'i kesinlikle izleyin.
Tabiki izliyeceğim saol önerin için senin şahsi düşüncen nedir?
Zaman ve mekanın bir başlangıç (bigbang) ve sonu olduğunu (entropinin son seviyeye ulaşmasi) hepimiz biliyoruz. Şu kainatta sebebler müteselsil yani silsileli halde birbirlerini doğurur. Şimdiden 14 milyar sene evveline sebeb-sonuç zincirinden ilerlendiğinde zaman ve mekana bağlı olmayan ve zaman mekandan münezzeh ve tüm sebebleri başlatana bir Müsebbibül Esbab yani sebeblerin Sebeb'i Zat olması vicdanen, ruhen ve aklen mutlak mecburidir.
Evet Allah vardır ve dini İslam'dır ki Kur'an'ın ve Peygamber'in mucizeleri kat'i bürhandır
Yorumunuz için teşekürler peki o halde Allah hakında şahsi düşüncelerin neler İslamı araştırarak mı yoksa hepimiz gibi aileden mi geldi*Peygamberimiz hakında ne düşünüyorsun düşüncelerin nelerdir? Bende Müslümanım ama senin şahsi fikrini merak ettim.
Risale-i Nuru okumanı tavsiye ederim.
denerim
burada boş insanların fikirlerini okivağına kuran oku
Ben Kuran'ı okumuş biriyim ve amacımda felsefi tartışma yapmaktır.
Felsefe ahlakla ilgilidir demekki sende felsefe dahi yok
Felsede sadece ahlakla değil her konuda varoluşla, ölümle, bilinmle, dinle. Din dediğimiz kavram zaten felsefe içindedir. Ben Müslümanım ama felsefi olarak farklı görüşlerde özelikle din felsefesş hakında tartışmayı seven araştıran ve dogmalara bağlı değilim. Kuran-ı kerimde "Aklınızı kullanmaz mısınız?" Demekte ve "Ya ataların dini doğru değilse?" Demektedir. Rabbimiz bizi araştırma ve sorgulamamızı istemiştir. Bu yüzden her halukalada gerçek ve hahiki için felsefe sorgulamanın merkezidir ve insan her şeyi sorgulamalı. Sokrates " Sorgulanmamış bir hayat yaşanmaya değmez." Felsefeyi daha iyi araştırıp öyle yorum yazarsan güzel olur. İyi günler.
Ayetleri doğru yorumlama kabiliyetin ve beyin gücün olsa böyle saçmalıkların zaten en haklı ve geçerli biçimde kuranda yazdığını bilirdin
Ben Kuran-ı okudum ayetleri de güzel yorumladım ben felsefi tartışlar yapmayı seviyorum. Sen dogmalara bağlı kalabilir ve felsefeyi anlamıyan ya da sorgulamanın ve felsefi tartışmaları kendince günah var sayabilirsin oysaki Rabbimiz buna karşı değil aksi taktirde sorgulamaya itmiştir ki felsefede farklı inançları görüp sorgulamak münakaşa yapmakta Rabbimiz katında bir sonuç yoktur. Bence kendinizi geliştirmeli ve dogma ve baskın görüşlerden kurtulmalısınız. İyi günler.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
