Aynı hikâyeyi farklı insanlarla yaşamak kader midir, yoksa bizim seçimimiz mi?

Bazen kader, karşımıza benzer insanları ve olayları çıkarır, çünkü öğrenmemiz gereken bir şey vardır. Ama seçim kısmı, o döngüyü fark ettiğimizde ne yaptığımızdır. Eğer aynı hikâyeyi yeniden yaşıyorsak, belki de o ders henüz tamamlanmamıştır. Farkına vardığımız anda kader tekrarlamayı bırakır, yerini bilince bırakır.

Karl jung, hayatımıza giren insanların bizim etkimizle girdiğini söylüyor bizim bilinç ya da bilinç dışı algımız ve isteklerimiz sebebi ile.. tam net hatırlamasamda öyle bişiydi.. hatta deneyleri var bu konuda seansları..

Ona göre bize denk gelen insanlar bize ders vermek ya da bizde eksik kalan parçaları tamamlamak için hayatımıza girdiğini söyler..

Bazen bir sevgili , bazen aynı olayı yaşama durumu.. bazende kısa süreli mutluluklar hepsini bilinç ve bılınç dışı bakış açısına bağlayıp bunu seanslarıylar pekiştirmiştir ve bana göre doğrudur kısmen...


Döngü biziz beynimizin içinde hep aynı şeyleri tekrar eden melodiler, sözler , kelimeler , cümleler.
Ve görüntüler..
Bazı olaylardan zevk alıyoruz ve bazılarını bırakmak istemiyoruz.. insanı oluşturan etkenlerden birisi yaşadıklarıdır.. güzel anılar , acı anılar , hissizlik durumu hepsi... İnsan ona acı veren duyguyu dahi zamanı geldiğinde bırakmadığı için döngüde hapsolabilir.. bir şeyin vakti gelmişse bırakmak gerek.. bu eski bir dost olabilir , arkadaş , aile ya da bir olay örgüsü ya da acı...

Bizler hep imkansızı onarmak istediğimizden yaşanıyor bunlar.. ya da benim yanılgımdır hepsi.

Bu soru aslında insanın kendi iç döngüsüne bakmasını gerektiriyor. Bazıları aynı hikâyeyi farklı insanlarla yaşamanın kader olduğunu düşünür çünkü ruhun öğrenmesi gereken bir ders vardır ve o dersi öğrenene kadar hayat, benzer olayları karşımıza çıkarır. Yani kişi farklı yüzlerde aynı sınavı yaşar. Diğer yandan seçimlerimiz, farkındalığımızı belirler. Aynı acıya ya da aynı hataya yeniden düşmemizin nedeni çoğu zaman kader değil, içsel tekrarlarımızdır. Biz aynı duyguyu farklı bir bedenle yaşarız çünkü o duygunun kökünü çözmemişizdir. O yüzden belki kader başlatır ama bitirip bitirmemek bizim elimizdedir. Kısacası aynı hikâyeyi yaşamak kaçınılmaz değil, fark ettiğimizde döngü kırılır.