Romanlar neden hep birilerinin kendilerini çekemediğini düşünüyorlar?

Bence romanlarda karakterlerin çoğunun kendilerini çekemediğini düşünmesi aslında insan psikolojisinin bir yansıması çünkü roman karakterleri derinlemesine işlendiğinde onların iç dünyasına, korkularına ve güvensizliklerine yaklaşıyoruz ve çoğu insan hayatta kendine dair eksiklikler, yetersizlikler veya başkalarının onları anlamayacağı düşüncesi taşıyor romanlar bunu büyüterek veya netleştirerek gösteriyor ayrıca bu durum hikâyeyi dramatik ve sürükleyici kılıyor çünkü okuyucu karakterin çatışmasını hissediyor ve empati kuruyor çoğu zaman bu, yazarın insanın kırılgan yönlerini, yalnızlık hissini ve toplumla çatışmasını aktarma biçimi ve gerçek hayatta herkesin kendine dair benzer endişeleri olduğundan bu tema sık karşımıza çıkıyor.