Kendinizle başbaşa kaldığınızda hiç kitap yazmayı düşündünüz mü?

Biraz fazla uzun olmuş... Sanırım konuşmayı sevdiğim burada bile belli oluyor 😬

Oha teşekkürler 😅 hiç bunu beklemiyordum, kalemim güçlü mü değil mi diye hiç düşünmedim ama eğer düşünseydim muhtemelen kendimi çok yetersiz görürdüm.
Bu arada neden susan insanların sıkıntılı olduğunu düşünüyorsunuz? Sanal olunca aslında konuşmak daha rahat diye bir anda düşüncelerimi çok dökebiliyorum, günlük hayatta da artık daha az konuşma kararı aldım, bir süredir öyle devam ettiriyorum, çok rahat olmadığım bir ortamda da daha çok sessiz kalmayı tercih ediyorum...

Tabii ki, rahatlık sağlayan insanlarla tabii ki konuşulmalı, o kadar tutamam içimde zaten.

Aşırı mutlu oldum, teşekkürler.

Teşekkür ederim 🌿

Benim için çok katmanlı bir anlamı var. Karamazov Kardeşler romanında Grushenka şuh diye nitelenen bir karakter çelişkilerle dolu. Çok yönlü, hem tutkulu hem çok kırılgan romanda da dönüşüm yaşıyor. Toplum tarafından yargılanan ama anlaşılmayan birisi. Onun içten gelen yükselişini temsilen "Rises" dedim. Yeniden doğuşu da temsil ediyor bu benim için. İnsanları yargılamayı hayatım boyunca sevmedim Grushenkaya da hep farklı baktım, alt metinde çok başka birisi insana dair bütün çelişkileri kendisinde barındırıyor. Bu gel gitleri ben de yaşıyorum. Tanımlanmaktan nefret ediyorum.