İnançlar ve insanlar hakkında ne biliyorsunuz?

İnanç doğada ki en eski primatın --kendi farkındalığını algıladığı-- o ilk andan beridir var. Sosyal gruplarda bir başka grup üyesinin yırtıcılara karşı koruyup kollama görevine olan ihtiyacı onda evrimsel olarak farklı bir kimliğe muhtaç bırakacak şekilde geliştirdi. Çünkü sosyal gruplaşma inancı besleyen bir durum. Üst yırtıcılarda ki üstün algılama yenekleri onlarda böyle bir ihtiyacı doğuramazdı.

Zamanla doğayı anlama becerisiyle gelişip, yırtıcılar üstünde korkunç bir avantaj sağladığında artık tek sorun doğanın kontrol edilemeyen muazzam güçlerine karşı kendini savunmada hissetmekti. Bu konuda elden fazlaca birşeyin gelmemesi, nasıl varolduğu belli olmayan güçlere karşı, yine varlığı belli olmayan karşıt güçlere inanmayı doğrudu. Avcı toplayıcı iken dünyanın her yerinde doğanın kutsanıp ritüeller eşliğinde törenler yapılması bu aciziyetin doyurulması içindi.

Tarım devrimi ile değişen kültür, inancı da değiştirmek zorunda bıraktı. Verimli kaynakların kontrol altında tutulabilmesi için eskinin naif belirsiz tanrıları artık daha savaşçı saldırganlıkta cisimsel hale indirgenerek düşmana korku dosta güven verecek şekle büründü. İdeal coğrafyalar da büyük kitleleri besleyen toplumlar diğerlerini yok ederek zafer nişanı olarak tanrılarına adaklar sundu. Bu da giderek tanrı kavramını karmaşıklaştırdı elbette.

Zamanla doğada ki belirli güçlere karşılık gelen kısıtlı güçte ki tanrılar varlığı belli olmayan, gücünün boyutları anlaşılamayacak ve diğer tanrı figürlerinin en üstünde olacak kadar betimlenen yeni tanrı algıları doğurdu. Monoteizmle bu algı, kaynak savaşını daha ileri boyuta taşırken, artan nüfus kontrol edilemez boyutlara ulaştı. İşte cehennem/tartarus/hellheim gibi fikirler tam da bu ihtiyaçtan doğdu. Artan suçun manevi açıdan korku ve mükafatla dizginlemeye çalışma ihtiyacından.

İlkel kabilelerin devletleşememesi ve suçun görece azlığı öte dünya ihtiyacını ortaya çıkarmadı. Bu nedenle Hindu dinlerinde, Asya, Amerika, Afrika ve Avustralya kabilelerinde cehennem yoktur. Viking toplumlarının hristiyanlık öncesinde de hellheim gibi bir algısı yoktu. Ama antik dönemde imparatorluk kurmuş Mısır, Yunan, Pers medeniyetleri bu ihtiyacı karşılamak zorundaydı.

Bu nedenle inancın bu evrimsel gelişimi cehennem korkusunun gelişimini de gösteriyor. Kendinden olmayanı düşman olarak gören saldırgan yapıda ki dinler buna hizmet etmeyeni ya da kendi sosyal yapılarını çürütecek kişiliktekileri korkutmak zorundadır. Aksi halde varlıklarını sürdüremezler. İnancın mükafat ve korku ile kardeşliği kendi varlığını koruma benciliiğinden ileri gelir. Coğrafyalar arası farkta tam bu nedenledir.

müslüman olmayan neden cehennemde yansına cevap vereyim.

dini müslümanlık/hristyanlık vs vs diye ayırma inanç olarak ayır. zaten hepsi aynı kaynaktan geldiğini kabul ediyor genelde

diğer bilinmeyen konu ise sevap ve günahlar nasıl insanlar arasında transfer edilecek ise inanç da aynı şekilde teraziye koyuluyor.

örnek olarak

inancın var ancak çok az sevabın var ve bir çok günahın var. sonuç kul hakkı aldığın kişilere sevapları verdin. ancak verecek bir şeyin kalmadı. karşındaki ateist senin inancını isteyecek.

o noktada müslüman cehenneme mahkum olur ateist ise cennete gider. kısaca ben müslümanım cennete gideceğim her halükarda olayı bilerek öyle yansıtılıyor.

Tek cevap
Pir Sultan Abdal in güzel sözü
Cennette dal odur yoktur herkes harını burdan götürür o har senin yaptıklarındir der
Ve idolum 68. kusaginin Önder ismi Deniz Gezmiş in son mektubunda dediği İnsanlar doğar büyür yaşar ve ölürler önemli olan çok yaşamak değil yaşadığı süre zarfında iyi ve güzel şeyler yapmaktır sözü
Din inanç kişisel bir seçimdir
As olan iyiyilik iyidir siarinin hayata geçmesi
Vicdan merhamet
Adalet
Hak hukuk özgürlük
Insan hak ve özgürlükleri
Yaşam hakkı ekseninde eşit olmaktır
Dil din ırk mezhep inanç etnik kimlik ayrımı yapmadan

Bu sorular çok derin ve yüzyıllardır tartışılan konular. Her din kendi hakikat iddiasına sahip ama farklı coğrafyalarda farklı inançların gelişmesi insanların tarihsel, kültürel ve psikolojik koşullarından kaynaklanıyor. İslam’a göre kurtuluş belirli kurallara bağlı iken, diğer inançlar da kendi yollarını doğru kabul ediyor. İnsanların cehennemle ilişkilendirilmesi tamamen dini yorumların meselesi, felsefede ise adalet ve merhamet kavramları üzerinden sorgulanıyor. Kültürler ve psikolojiler çeşitlilik gösterse de insanlığın ortak yönleri var, empati ve anlam arayışı bunların başında geliyor.