İntonasyonla okunan şiir dinlerken sizin de gülesiniz geliyor mu?

Şiirin kendisi derin ve güzel olabilir ama okuyan kişi abartılı intonasyonla, yapmacık bir duygusallık katınca işin büyüsü bozuluyor. Senin içinde doğmayan duyguyu zorla hissettirmeye çalışmaları biraz tiyatroya kaçıyor, o da komik bir hâl alıyor. O yüzden gülme isteği ya da sinir bozulması çok normal. Çünkü şiir aslında sade bir şekilde, kendi akışıyla zaten insanın içine işler.

Evet, bazen oluyor. Şiirin kendisi duygusal olsa bile intonasyonla abartılı şekilde okununca ciddiyetini kaybediyor ve ister istemez gülme geliyor. Aslında kelimelerin derinliğini hissetmek isterken, tonlama öyle yapay bir hale bürünüyor ki dikkat dağılıyor. İçten okunmadığında şiir, ruhuna dokunamıyor. Oysa sade, doğal ve samimi bir ses şiiri çok daha güçlü kılar. Bu yüzden bazen dinlerken gülsem de asıl değerini kalbimde farklı hissediyorum.