Zaman, gerçekten var olan bir şey midir, yoksa insanın düzen için yarattığı bir kavram mı?

Zaman… Sessizce akıp giden, ama izleriyle bizi şekillendiren görünmez bir yolculuk. Her saniye elimizden kayıp giderken farkına varmayız, ta ki geriye dönüp baktığımızda nelerin değiştiğini görene kadar.
Bir gün çocukluğumuzun oyun sesleri yankılanır kulaklarımızda, ertesi gün gençliğin telaşı, ardından olgunluğun ağırbaşlılığı gelir. Zaman, bize hiçbir şey söylemeden geçer ama her şeyin cevabını içinde taşır.
Aslında zaman düşmanımız değil; o, hayatı anlamlı kılan en önemli öğretmenimizdir. Çünkü biliriz ki hiçbir an tekrarlanmaz, hiçbir gün bir daha yaşanmaz. Bu yüzden kıymet bilmek gerekir; bir tebessümü, bir sarılışı, bir “iyi ki varsın”ı ertelememek gerekir.
Zamanın geçmesi, bize iki şey öğretir: Biri, hiçbir şeyin kalıcı olmadığı; diğeri, tam da bu yüzden her şeyin değerli olduğu.