Kitabımı okumadan önce merakınızı giderecek tek bir soru soracak olsanız ne olurdu?

İnsan içindeki sorunlarla baş etmeye başladığında mı mutlu olur yoksa onları kabullendiğinde mi?
Çaresizlik mi savaş mı?
Oluşacak muhtemelen his ise, Umut.

Kabullenilmiş. Ama olmaz. Kabullenmiyoruz, savaşmıyoruz da. Bu kitap onu anlatıyor.

Yok sayıyoruz. Yok saymak kazanmaktır.

Bu kitap. O açılardan düşünmeyi sağlıyor.

Kişisel Roman. :)

Çok daha sade. Dili kolay, halk ağzı. Argosuz.

Yaşadığım hayat. :)

:)

Yeni değil yorgunluğum, sadece artık yerini biliyorum.

İnsan, en çok birini affederken kırar kendini.

Oldu mu? :))

Her biri tamamen gerçek karakterler.
Güzel soru.

Kendi çapımda. Roman yazdım şimdi de şiir kitabı yazıyorum.

İmtihan

Kitap yazarken zorlanmadım ancak yayınevi süreci beni yordu. Anlaşamamak, istediklerimi tam olarak gerçekleştirememeleri beni çok zorladı.

Hepsi karakterdi çünkü. :) Ötesine geçemediler.

Kitaba anlam yüklüyorum içindekilere değil. Çünkü emeğim ve ilk eserim.

Olabilir.

Kitap yazdıktan sonra ki yayınevi süreci beni çok yordu. Pes etmeme ramak kaldı.

Evet.

”Yanlızlık, ancak bir yazım yanlışından ibaret olmalıydı.”