Bugüne bir şiir bırakacak olsan ne olurdu?

Sensizlikten Arda kalan"

Gözlerinle başlar her sabahım,

Yokken de içimde uyanırsın.

Bir isim dolanır dudaklarımda,

Şiir gibi gözlerin, rüyalarımda...

Ellerin yok, ama tenimde iz.

Gülüşün yok, ama beynimde tiz.

Bir boşluk var, adı sen olan,

Her nefeste büyür, sensizlikten kalan.

Zaman geçmiyor, aksine donuyor,

Saatler duruyor, kalbim yoruluyor.

Sesini duymak bir dua gibi,

Adını anmaksa günah gibi…

Yokluğunla doluyum, taşan bir deniz,

Sensizliğe bile seni anlatır dilimiz.

Ne yana baksam sen çıkıyorsun içinden,

Bir gülüşün yeterdi, şimdi bin özlem içindeyim ben…

Deli gibi değil, deli sensizlik bu,

Arzulamak değil, yangın... küllü bile yoktu

Ama hâlâ, en saf yerimde saklısın,

Sevdiğim değil… sen,

sevmenin ta kendisisin.

Güneş sabahın penceresinden
Nazlı bir kedi gibi süzülür,
Ve dünya,
Henüz uykusunu tam bırakmamışken
Bir nefes alır, sessiz, sakin.

Bugün, küçük bir çiçeğin açtığı gibi,
Kendi içinde bir mucize taşır.
Hiç fark etmesek de,
Rüzgarın uğultusunda
Kalplerimiz bir ritim tutar.

Bir adım at,
Belki yavaş, belki tereddütlü,
Ama at.
Bugün, sadece bugün,
Sana ait bir şiir gibi durur
Zamanın kıyısında.

Ne ağıtlar okunmuş

Ne sevgiler dökülmüş dudaklardan

Gün kıymeti bilememişiz dostum

Sevdiğin yanındaysa bir el atımlık

Ne güzel işte

Güzeli düşün sadece

Nice güneşler batmakta şu anda

Yaşamayı düşün

Bir ırmak gibi denize akan

Su gibi pırıl

En güzel yaştasın sen

bir dudak ötemdesin
bir saniye sonramsın
hiç başlamayan
ama hep var olan
dünyanın en güzel kadınısın
not. kendim yazdım şiir bana ait
bugüne bir şiirde ben bıraktım ozaman