Resim çizmekle aranız nasıldır? Sever misiniz?

Resimle aram harika değil ama severim; kafam doluyken kalemi alıp boş bir sayfada gezinmek iyi gelir. Yetenekten çok elin gözle arkadaş olması meselesi gibi bakarım. Benim çizgim de pürüzlüdür, bu yüzden kendime küçük oyunlar koyarım beş dakika karalama, tek hatla bir nesnenin dışını dolaşma, bir fotoğraftaki ışık gölgeyi kabaca yakalama. Silgiye sarılmadan çizmeyi denerim ki hata da resmin parçası olsun. Sergilik işler değil, içimi rahatlatan çizgiler hedefim. Yeteneğim yok demek yerine çizgiyle barışınca insanın eli ısınır; mesele mükemmel değil, düzenli bir ritim tutturup o sessiz keyfi yakalamaktır.

Okul zamanlarında özellikle doğa manzaraları, hayvanlar ve bazen de hayal gücümle oluşturduğum karakterler çizerdim. Bu süreç benim için çok keyifliydi, çünkü kendimi ifade etmenin yaratıcı bir yoluydu. Ancak zamanla okulun yoğunluğu ve başka ilgi alanlarımın artmasıyla resim yapmayı bırakmak zorunda kaldım...