Suç ve Ceza kitabı size ne hissettirmişti?

Suç ve Ceza’nın “makine” hissi, Raskolnikov’un kendi vicdanıyla ve fikirleriyle boğuşurken kafada dönen bitmeyen iç monologlar gibidir. Okuyucu olarak sen de bir süre o zihnin içine hapsolursun — düşünceler zincirleme akar, kendini yargılarsın, affedersin, tekrar yargılarsın.

Senin tarif ettiğin ise kitap etkisine ek olarak kendi geçmişinden ve ilişkilerinden gelen duygusal tetikleyicilerin devreye girmesi. Kitap, zaten var olan bastırılmış öfkeyi, huzursuzluğu veya hesaplaşma isteğini yüzeye çıkarmış olabilir. Özellikle Dostoyevski’nin dili, insanın kendi hayatındaki çatışmaları fark etmesini kolaylaştırır.

Kısaca: Bu, tamamen kitap yüzünden değil — kitap sadece zihnindeki “
makineyi” hızlandırmış ve senin zaten taşıdığın yükleri daha net duyulur hale getirmiş olabilir.

Ben daha cok oguz atay okuyan biriyim mesela delirmek albayım delirmek kim billir ne güzel şeydir benim başıma ne gelse şu aklımdan diye gezen biriyim dömdöx