Kitaptaki bu 2 kısma katılıyor musunuz? Katılıyorsanız neden, katılmıyorsanız neden?

Katıldığım noktalar çok fazla ama katılmadığım noktalar da var. Şöyle ki psikoloji ve insan davranışlarına göre bireyler yaşayıp büyüdüğü aile ortamında anne babasını örnek alır. Bu kesinlikle bir gerçek. Hem iyi yönlerini, hem kötü yönlerini örnek alır. Hatta ailesi tarafından yaşadığı kırgınlık ve travmaları dahi daha sonrasında büyüdüğünde kendi çocuğuna uygulama eğilimine girer ve bunu farkında bile olmadan yaparlar. Çünkü öğrenme ailede başlıyor. Her insan kendi gördüğü aileyi kendisine örnek ediniyor. Doğru bulduğu şeyler olabilir, yanlış bulduğu şeyler olabilir, eleştirip yanlış bulduğu yönleri uygulamayabilir yani illa birebir anne ve babası gibi olacak diye bir kural yok ama mutlaka farkında bile olmadan taklit edeceği davranışları olacaktır. Bunun böyle sürmesi de biraz kişiyle alakalı. Kişi bilinçlenip, bu durumun farkında olup ailesinde yanlış gördüğü davranışları fark edip kendisinde bunu düzeltme eğilimine giderse benzer davranışları yapma oranı daha da düşecektir.

Bu kitabın iki sayfasında yazılanlara kısmen katılıyorum.

Çoğu zaman, aile yapıları bir kişinin geleceğinin temelini oluşturur, ancak karakter, zeka , yaşam öyküsü ve dayanıklılık kardeşler arasında da önemli bir rol oynar, çünkü aynı ortamda, başlangıç ortamı ne olursa olsun, tamamen zıt kişilikler ortaya çıkabilir.

Aynı ailenin çocuklarının bazen tamamen zıt kişiliklere, farklı isteklerine ve çok farklı kaderlere sahip oldukları sıklıkla görülür ve bu da neyse ki çok yaygındır. Açıklayayım: Bazen ikisinden biri kendisine aktarılan her şeyi, iyi ya da kötü, kabul eder ve ailesinin ve çevresinin sosyal modellerinin bir kopyası haline gelir. Öte yandan, biraz daha eleştirel olan diğer çocuk, kendi bütünlüğünün farkında olacak ve kardeşinden biraz farklı bir yol izleyecek ve dayatılan kalıptan biraz farklı olacaktır. Başka bir deyişle, bu konudaki kombinasyonlar, aile şemalarının kişiyi ve geleceğini şekillendirdiği, ancak bu şemaların kaçınılmaz bir kader olmadığı, çünkü herkes için geçerli olmadığı ve açıklık sorununun bir kolaylık olduğu, bir kişinin değiş tokuş ve desteğinde bir nimettir, ancak yolu daha zor olan bir kişi, hayatında belki de ilerlemeyi seçmesi ve içsel bütünlüğüne inanarak aynı çevrede bulunan diğer eşitlerini bulmasıyla telafi edecek karşılaşmalar yaşayacaktır.

Evet doğru ama böyle geldi böyle gidecek gibi bir şartın hiçbir zaman olduğunu düşünmüyorum , kişi bu döngüyü kırmak isteyecek olgunluğa ulaşırsa bence karakter gelişimini olumlu yöne çekebilir farkındalık önemli aynı zamanda kişinin kendini ne kadar tanıdığı ya da ne kadar değişmeyi istediği de

Ben ikisine de katılıyorum. İkna edici bir sebep veremeyeceğim ama benim mantığıma yatıyor djdkd. Ve çevrede örneklerini de görüyoruz aşağı yukarı