Çok yönlü olmak neden müthiş bir şeymiş gibi algılanıyor?

Foucault spesifik entelektüel olarak tanımlamış tek alanda derinleşmeyi. Evrensel entelektüele kavramına karşı çıkarak, modern dünyanın tek bir zihinde taşınayamamayacak kadar çok bir hale geldiğini savunmuş üstüne bir de. Bazıları fukoya inat olsun diye böyle olabilirler. Ama mesele güzellik derinlik ya da zenginlikle alakalı değil. Kat edilen mesafe ile ilişkili bir şey olabilir.

Çok yönlü olan insanlar bir bakıma beklentileri çok umursamaz çünkü her konuda seçenekleri vardır, ki çok yönlü insanlar analitik düşünebildiklerinden bir konu olmazsa başka bir konu üzerinden gidip fazla önemsemezler. (en sevdiğim)
Bence çok yönlü insanlar müthiştir. Sadece bir alanda bir konuda bir felsefede değil teorik ile pratiği birbirine harmanlama yetenekleride vardır (kendi fikrim beni bağlar)

Çok yönlü olmak her şeye , herkese hitap etmektir.
Ve hazır olmaktır.
Genelin tanımıdır sizin için önemli olan?
Yoksa özelinizde yaptığınız anlamlandırma mı?
Bakmayın başka algılara , bakmayın başkalarının neden düşüne.

Çok fazla seçenek içerdiği için ama yanlış düşünce