Gerçek gördüğümüz gibi midir?

1q84 kitabında bu söze dair çok güzel şöyle bir alıntı vardır:

“Bir fare çatı katında kocaman bir erkek kediyle karşılaşır. Farenin kaçabileceği hiçbir yer kalmamıştır, köşeye sıkışmıştır. Fare titreyerek şöyle der: kedi bey, lütfen beni yeme. ailemin yanına dönmem lazım. Çocuklarım, karnı aç beni bekler, lütfen beni görmemiş ol. Krdi yanıt verir: endişelenme, seni yiyecek değilim. işin doğrusu, yüksek sesle söyleyemem ama ben vejetaryenim. Asla et yemem. Bu yüzden benimle karşılaşmış olman, senin için bir şans. Fare yanıtlar: Oh ne kadar mükemmel bir gün, ne kadar şanslı bir fareyim ben. Vejetaryen bir kediyle karşılaştım. fakat hemen sonrasında kedi fareye saldırır, patisiyle yere bastırır. Keskin dişlerini boğazına geçirir. Fare acı içerisinde son nefesinde kediye sorar: iyi de, hani sen vejetaryendin. Asla et yemediğini söylemedin mi? Yalan mı söyledin? kedi yalanarak yanıtlar: Ha, ben, ben et yemem. Bu yalan değil. Bu yüzden seni götürüp marulla takas edeceğim.”

Fare gibi inanıyoruz zaman zaman inanmayı seçtiğimiz gerçeklere. oysaki kedi, gerçeği yem gibi kullanıp avlıyor fareleri. en acı sonlar, tatlı gerçeklerle bezenmiş yolların sonunda belki de.

Olmayabilir...

O yüzden de bunu diğer duyu organlarımızla da test etmeliyiz. Bu farklı açılardan bakmak ve değerlendirmek de demektir aynı zamanda.

Gerçek, tekrar tekrar test edilse de aynı sonucu veren şeydir. Mesela senin soru sorabiliyor olman gerçek çünkü bunu sayısız kez yaşadık 😂