Şiir teatisi yapalım mı?

(Senin şiirini devam ettiriyorum )

Aşkınla bağrımı dağladım

Sevmediğimi ne aklarım ne de yağlarim

Ben aslında sadece ağlarim

talan edildi bugün bağlarım...

İkimiz için bir fidan diktim

Can suyunu göz suyumla verdim

Meyvesi gözlerin gibi olsun kararsın istedim

Büyüsün diye hasretimi yıllarımı verdim

Ben aslında tohum ekmedim, gömdüm

Aşkımı gönlümün paslı kenarına gömdüm

Gözümle suladım, hasretinle besledim

Bitmek bilmeyen umutlarınları büyüttüm de durdum...

Nihayet o gün geldi çatti

Umudumun meyvesi karardı kaldı

Yiyemedim yine hep damağımda kaldı

Çalınan , meyve değil umutlarimdı kaldi

Emeğimin karsiliği yandı kaldı

Kendi bahçenin meyve haramdı çaldı

Senin yaptıklarin hep hainlikle kaldı

İkimiz için baktığım bağları yaktığınla kaldı...

-Hastalıklı Şair

Ah, ben ölünce neler söyletecekler sana:
Ne buldun diyecekler, onun nesini sevdin?
İyisi mi, sevgilim, sen hepten yan çiz bana,
Zaten bende ne arar senin değer dediğin.
Meğer ki uydurduğun erdemli yalanlarla
Hiç lâyık olmadığım şeyler yakıştırasın,
Cimri gerçeğin vermek istediğinden fazla
Bu ölüye, ardından, övgüler yağdırasın.
Ah, belki gerçek sevgin görünür diye sahte,
İstemem aşk uğruna yalancıktan övmeni;
Adımı da gömsünler cesedinle birlikte
Yaşamasın; ne beni utandırsın, ne seni.
Utanıyorum işte bunlara yol açmaktan:
Hiç değer taşımayan şeylerden sen de utan.