Kendi hayatının yönetmeni misin, yoksa sadece başrol oyuncusu mu?

Ne güzel bir metafor.
Hepimiz bir yerde hayatımızın yönetmeni olmak istesekte bir şekilde, bir şeyler tarafından yönetiliyor oluyoruz.
Tamamen senaryoya uymaya çalışan bir oyuncu da olmakta beni tarif etmiyor. Bizlerin farkı verilen senaryoya sadık kalarak rolümüzü oynamanın isteğimizle şekillenmesi.
Yine de mecbur kaldığımız rollerde mecbur kaldığımız senaryoyu okuyoruz.
Ne yönetmen ne de başrol olacak kadar özgür iradeye sahibiz.
Varız ve var olan gerçeklere ayak uyduruyoruz.

Ben yazarım. Çalan da benim, oynayan da yazan da. Bazen de kendi hayatımdan kendi sahnemden kaçarım. Işıktan bunaldığımdan değil bakışların yoğunluğundan yorulduğumdan.