Kişisel gelişim kitaplarına ne derece önem atfediyorsunuz?

Kişisel gelişim kitapları, bireyin kendini tanıması, duygularını yönetmesi ya da motivasyon bulması açısından belli bir noktaya kadar faydalı olabilir ama bu kitapların çoğu, toplumsal gerçeklikten kopuk, bireyin tek başına tüm sorunlarını aşabileceği yanılgısını besliyor. Özellikle Türkiye gibi güç ilişkilerinin, kayırmacılığın, hukuksuzluğun ve yapısal eşitsizliklerin egemen olduğu bir düzende, bu kitapların çoğu gerçekliği eğip büküyor. Sanki tek eksik senmişsin gibi davranıyor. Halbuki burada mesele bireysel motivasyon değil, sistemin çürümüşlüğü. İnsan bazen dehşetli bir kaosun ortasında kişisel çabalarıyla ayakta duramayabilir. Güç ve politika, evet, birçok ilişkide belirleyici. Gerisi çoğu zaman bir teselli mekanizması. Ama yine de bazen o teselli bile hayatta tutabiliyor.