Şiir okur musunuz?

Tabii, işte Nazım Hikmet’ten bir şiir:

"Kız Çocuğu"

Bir kız çocuğuydu,
parmakları hâlâ küçük,
gözlerinde nehirler,
gözlerinde denizler,
gözlerinde kuytularda yanan
yıldızlar vardı.
Hıçkırarak ağlarken bile
gülüyordu.

Bütün dünyaya rağmen
umutluydu,
çünkü kollarını açıp
göklerde uçabiliyordu.
Hep bir şeyler anlatmaya çalışıyordu,
düşlerinden, hayallerinden,
yıldızlardan.
Ama bir gün büyüdü,
ve işte o an
bütün dünya
yerle bir oldu.

Bu şiir, bana çocukluğun masumiyetini ve büyümenin getirdiği zorunlulukları hatırlatıyor. Nazım Hikmet, insan ruhunun derinliklerine inmeyi başarıyor. Eğer başka bir şair veya şiir istersen, paylaşabilirim!

Evet okurum. Genelde çoğu gece şiir yazıyorum. Yazdığım şiirleri de Mâsar isimli bir fon müziğiyle okuyorum. Şiir yazmak beni rahatlatıyor. Gerçekten çok güzel bir alışkanlık diyebilirim :)