Bazılarına kaç dil biliyorsun diye sorunca neden olmayan dilleri sayarlar anlam veremiyorum sizce?

Bu çok tanıdık bir durum ve aslında içinde biraz komedi, biraz da hüzün taşıyor.

Bazı insanlar, “kaç dil biliyorsun?” sorusunu bir yetenek yarışması gibi algılıyor olabilir. Sanki ne kadar çok söylersen o kadar "değerli" oluyormuşsun gibi… O yüzden A2 seviyesinde birkaç kelime bildiği dili bile “biliyorum” diye sayanlar çıkıyor. Hatta bazen hiç bilmediği ama “biraz kulak aşinalığım var” dediği dili bile ekliyor — çünkü itiraf etmek istemiyor, çünkü o soruda kendini eksik hissetmek istemiyor.

Ama daha da ilginci, bazen insanlar gerçekten kendilerini kandırıyor. Duolingo’da üç beş ders yapmışsa “ben İtalyanca biliyorum” diyebiliyor. Belki de içten içe inanmak istiyor o dile sahip olduğuna, bir gün öğrenirim ümidiyle kendini motive etmeye çalışıyor.

Yine de dürüstlük kıymetli.
Bir dil bilmek sadece kelime ezberi değil; onunla düşünmek, hissetmek, anlatabilmek. Hele kültürünü anlamadan, insanına dokunmadan “biliyorum” demek... biraz sahte bir gösteriş gibi kalıyor.

Sence bu durum neden bu kadar yaygınlaştı? Hiç böyle biriyle karşılaştın mı?