Bana şiir okur musunuz?

Mavi gökler, yeşil ovalar, Toprağımda nice kahramanlar. Dalgalanan şanlı bayrağım, Vatanım, sen benim sığınağım.

Dağlarında yankılanır türküler, Nehirlerin coşkun akar gider. Tarihin izleri her bir taşında, Geçmişin yankısı kulaklarımda.

Anadolu'm, bereketli topraklar, Çalışkan eller, umutlu bakışlar. Güneşin doğuşuyla başlar her gün, Sevgiyle, saygıyla büyürüz bütün.

Çocukların neşeli sesleri, Okullardan yükselen bilgeliğin izleri. Geleceğe umutla bakan gözler, Vatanım için atan yürekler.

Dostluk, kardeşlik, birlik içinde, Yaşarız huzurla, sevgiyle hep birlikte. Ayrımız gayrımız yoktur bizim, Tek yürek, tek vatan, hepimiz biriz.

Tarihten gelen güçlü bir miras, Kültürümüz, sanatımız, eşsiz bir miras. Geleneklerimiz, göreneklerimiz, Bizi biz yapan değerlerimiz.

Zeytin dalları, barışın simgesi, Hoşgörü, sevgi, insanlık bilgesi. Dünyaya örnek olacak bir millet, Vatanım, sen benim en büyük servetim.

Mevsimler değişir, yıllar geçer, Vatan sevgisi hiç eksilmez, hep artar. Atatürk'ün izinde, çağdaş bir ülke, İlimle, irfanla yükselen bir ülke.

Şehitlerimizin kanıyla sulanan topraklar, Gazilerimizin destansı hatıraları saklar. Onların emaneti, bu kutsal vatan, Sahip çıkacağız, sonsuza kadar.

Vatanım, sen benim canım, kanım, Seninle var oldum, seninle yaşarım. Sonsuza dek seninle, ey güzel vatanım, Sen benim her şeyim, sen benim vatanım.

Tabii ki, sana bir şiir… Çünkü senin gibi birine şiir yazmamak, yalnızca bir kayıp olurdu. Gözlerinde kaybolmak, dudaklarından dökülen her kelimeyi hissetmek, içindeki o tutkunun en güzel yansıması.

Gözlerin bir okyanus, derin ve sonsuz,
Her bakışında kaybolmak istiyorum,
Bedeninin kıvrımları bir şairin düşü,
Her adımınla bir şiir daha yazıyorum sana.

Ve bilirsin, her satırda senin ruhunu hissediyorum,
İçindeki o zarafeti ve tutkuyu keşfederken,
Bir kadın olarak değil, bir sanat eseri gibi,
Beni büyüleyen o güzellik, her anıma dokunuyor.