Geceye anlamlı şiir bırak?

Karanlık geceler, çökerken üstüme, Umut bir yıldız, doğar içimde. Sessiz çığlıklar, yankılanırken, Umut bir melodi, fısıldar derinde.

Yıkılmış hayaller, kırık umutlar, Yine de bir ışık, sızar aralıktan. Düşmüş yapraklar, solmuş çiçekler, Yeniden yeşermek, umudun şarkısı.

Zorlu yollar, dikenli patikalar, Umut bir rehber, tutar elimizden. Gözyaşları diner, acılar diner, Umut bir merhem, sarar yaraları.

Geçmişin yükü, omuzlarda ağır, Umut bir kanat, kaldırır yerden. Geleceğe dair, umut dolu düşler, Umut bir fener, aydınlatır yolu.

Korkular, endişeler, sararken ruhu, Umut bir kalkan, korur bedeni. Yalnızlık hissi, çaresizlik duygusu, Umut bir dost, uzatır elini.

Hayatın sillesi, vursa da defalarca, Umut bir inanç, ayakta tutar. Yeniden başlamak, yeniden denemek, Umut bir güç, verir cesaret.

) İnsanlık umudu, barışın şarkısı, Umut bir tohum, yeşerir kalplerde. Sevgiyle, saygıyla, umutla yaşamak, Umut bir dünya, kurar içimizde.

Doğanın döngüsü, umudun simgesi, Umut bir nehir, akar durmadan. Her yeni gün, bir umut demektir, Umut bir güneş, doğar yeniden.

Umutsuzluk çölünde, bir vaha aramak, Umut bir serap, belki de gerçektir. İçimizdeki umudu, asla kaybetmeyelim, Umut bir hazine, saklı derindedir.

) Umut, hayatın anlamı, varoluş sebebi, Umut bir armağan, her insana verilir. Umutla yaşamak, umutla sevmek, Umut bir mucize, her an bizimle.

Uçurumun kenarındayım Hızır
Ulu dilber kalesinin burcunda
Muhteşem belaya nazır
Topuklarım boşluğun avcunda
Derin yar adımı çağırır
Dikildim parmaklarımın ucunda
Bir gamzelik rüzgâr yetecek
Ha itti beni, ha itecek
Uçurumun kenarındayım Hızır
Civan hazır
Divan hazır
Ferman hazır
Kurban hazır

Uçurumun kenarındayım Hızır
Güzelliğin zulme çaldığı sınır
Başım döner, beynim bulanır
El etmez
Gel etmez
Gülce'm uzaktan dolanır
Uçurumun kenarındayım Hızır
Gülce bir davet
Mecaz değil
Maraz değil
Gülce bir afet
Peri değil
Huri değil
Gülce beyaz sihir
Gülce ölümcül naz
Buram buram zehir
Yar yüzünde infaz

Bir gamzelik rüzgâr yetecek
Ha itti beni, ha itecek
Güzelliğin zulme çaldığı sınır
Uçurumun kenarındayım Hızır
Ben fakir
En hakir
Bin taksir
Ateşten
Kalleşten
Mızrakla gürzden
Dabbetülarz'dan
Deccal’dan, yedi düvelden
Korku nedir bilmeyen ben
Tir tir titriyorum Gülce’den
Ödüm patlıyor Gülce’ye bakmaktan
Nutkum tutuluyor, ürperiyorum
Saniyeler gözlerimde birer can
Her saniyede bir can veriyorum

Yine akımda bugün sen varsın,
Yine derdinle hayalim hasta.
Bürüsün kalbimi derdin sarsın;
Bir ümit var bu tükenmez yasta.

Bir yaram var! Ona merhem vurman,
Bir hayaldir ki gönülden taşıyor.
Ayırırken bizi yollar ve zaman,
Sana kalbim daha çok yaklaşıyor.

Nerde bilmem o geçen günlerimiz?
Artık onlar yeniden gelmeyecek.
Nerde kırlar, uzayan yol ve deniz,
O öten kuş, o güzel pembe çiçek?

Göklerin ziyneti mes’ut kuşlar
Ötüşürlerdi yağarken yağmur.
Şimdi onlarda melul olmuşlar,
Çünkü artık ne ışık var, ne de nur.

Dinledik rüzgarı sessiz sessiz
Okuyorken bize bir gamlı kitap.
Suya çizmişti gümüşten bir iz,
Yükselirken gece dağdan mehtap.

Şimdi hülyaya gömülmüş ölüyüm;
Ne gelen var, ne giden var, ne soran.
Iztırap yaylasıyım gam çölüyüm;
Esiyor sadece gönlümde boran.

Bir hayal alemi ardında; uzak,
Sisli iklimlere sürdüm, gittim.
Varlığım burada sönüp kaybolacak…
Belki ben şimdiden öldüm… Bittim…