Bir kitabı sadece bir kez mi okursunuz?

Bu konuda aynı görüşteyiz. Mesela Tolstoy'un Anna Karenina’sını ilk okuduğumda ona çok kızmıştım; gençtim, hayatta sınırların ve sorumlulukların daha net olduğunu sanıyordum. Sonra üniversitede aşık olunca tekrar okuduğumda, onun hislerini ve çıkmazlarını daha iyi anladım, sanki kalbinin sesine kulak vermek zorunda kalmış gibiydi. Ama ebeveyn olduktan sonra tekrar okuyunca, onun seçimlerinin başkalarının hayatlarını nasıl etkilediğini düşündüm ve bu sefer daha çok kızdım, çünkü sorumluluklar göz ardı edilemezdi. Yine de, içimde ona karşı bir merhamet kaldı; çünkü insanız ve hepimiz zaman zaman zaaflarımızla hareket ediyoruz. Bu da bana hayatın hiçbir zaman siyah-beyaz olmadığını ve her yaşın bakış açısının farklı olduğunu gösterdi. Zaten Tolstoy da Anna Karenina’yı yazarken evrensel insan duygularını ve zaaflarını yakalamaya çalışmış.