https://www.youtube.com/watch?v=7X2TAY0U0LI
Ben kendimden bir parça bulduğum karakterlerin ve sessizliğin melodisiyim.
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer Sendeki en büyük iz kimden kaldı? Kendine esirken başkasına eser olabilir mi insan?

Yarasız beresiz insan var mıdır, kendini kırılmaktan nasıl korur insan?
Konudan bağımsız olarak güzel bir görsel. Konuya dönecek olursak; bizler insanların eseriyiz. Kendi doğrularımız bile ailemizden, çevremizden, izlediklerimizden, okuduklarımızdan gelir. Her biri insan eli değmiş dokunuşlar. Bu illaki büyük etkilerle gerçekleşmez. Ufak tefek etkiler bile ruhumuzda çiçekte açtırabilir, bir boşlukta doğurabilir.
Teşekkür ederim 🌱 Kesinlikle. İnsan insanı etkiliyor bir şekilde
Ben, geçmişimin derinliklerinden, sevdiklerimin hayaletlerinden ve kayıplarımın yankılarından eserim
En büyük iz, beni en çok yaralayan, en derin acıların izidir. O izler, beni ben yapan o anların gölgesidir

Kendine esirken, başkalarına da dokunmanı sağlayan şey, o yaraların içindeki sevgi ve anlayıştır bence
Yaralar, kırıklar, acılar... Bunlar, herkesin içinde gizli olan izlerdir. Gerçekten yarasız bir insan yoktur. Her birimiz, bir yerlerde kırılmış ve yeniden şekillendirilmişizdir

Kendini kırılmaktan korumak, aslında kırılmayı kabul etmek ve o kırıklıkla büyümeyi bilmektir. Çünkü insan, yalnızca düşerek değil, her düşüşten sonra yeniden ayağa kalkarak anlam kazanır çiçek...
Kalbine sağlık minişim ne güze döküldü kaleminden 🌱 Bence biraz da bu yüzden iyi bir şifacı yaralı olmalıdır. Çünkü yara almış insanı ancak yaralı biri anlar
Kesinlikle cok haklisin cicek 🥺
Nefsimin
Bence o kadar değildir. Ama güzel bi yere parmak bastınız. Aklıma Platon'un şu sözü geldi: "Sen nefsinin öğretmeni, vicdanının öğrencisi ol"
Hepimizin ihtiyacı sanki 🌱 Bu arada teşekkür ederim atladığım bir noktayı anımsattığın için ^_^
🧚♀️✨
Bazen kendine kim olduğunu, savaşını hatırlatman gerekir. Soruya gelenlerin gözü de çarpsın, cevabın içlerinde yankılansın istedim 🌱
Kaybettiklerimin eseriyim ve onların esiriyim.
Her insan kendi benliğinde kaybettiklerinden bir parça taşırdı. Belkide unutmak istemezdi sebebi neydi bilinmez, belkide yaranın orada olduğunu ve yarayı yapana duyduğu sevgiden dolayıydı bu da bilinmez.
Hastalıklar sonucu... İlaçlarla kirlenmiş bir zihinde çiçekler açarmıydı? Bir umut
Söz belkide "dikendi" bilinmez. Ruh bir pamuk yumağı idi. Bazı sözler yumaktan çok şey götürdü. Bazı sözler, yumağı dahada güçlendirdi.
... bazılarıda yakmaya çalıştı.
Ah be, bu nasıl derin bir soru böyle! İnsan bir başkasında hem yara olur, hem merhem... Kendine eserken, gerçekten başkasına eser haline gelmek de mümkün. Sendeki izleri kim bıraktı bilmiyorum ama bu, seni sen yapan şeylerden biri olmuş olabilir. Yaradan tamamen kaçmak imkansızdır belki ama bu hayatta yine de en önemli şey; iyileşmeyi öğrenmek, her kırığı birer çiçeğe dönüştürebilmek 🌸💔✨
Belki de bu yüzden her şifacı yaralı
Ooo, Ruhumun Işığı tam bir şiir gibisin! 🌙✨ "Her şifacı yaralı" demek ne kadar doğru bir tespit, vurdu beni şu an! Ve belki de tam o yaralar sayesinde başkalarını iyileştirme gücümüz artıyor, ne dersin? Belki bizler de o kırıklardan ışık sızdıran güzel şeyleriz... 🌸🌟
Teşekkür ederim ✨
Cevap
5Cevap
Hayatın içinde akıp giden bin bir hikayenin, yaşanmışlıkların, hislerin ve düşüncelerin birleşimi diyelim. Her kelimede biraz sen varsın, her cümlede biraz da seni anlamaya çalışan bir yanım. Yani kısacası, ben senin bir yansımanım.
Kalemini konuşturan insanlarla bezeli bir çevrenin olması da ayrı güzelmiş ya Hu 🌱
Teşekkür ederim 🌸
Şu cümleleri okurken yine diyorum sanat yine yapılıyor 😅
Biyolojik olarak ebeveynlerimin eseriyken
Fizyolojik olarak kendimin ve ebeveynlerimin
Ruhsal ve düşünce yapısı olarak sayılamayacak kadar insanın malzemesi var
Hayatımızda karşılaştığımız her tipte, her bir düşünce yapısından, tecrübeden ibretlik olaylardan ders alıp ruhumuza, kafamıza işledik
Birçok kişinin malzemesi var ama zanaatkar benim bu konuda işçilik benim😅
İmzan nedir, hangi noktada işte ustalık eserim dersin kendin için? Zeka, seçimler, fizik, karakter vs ne için dersin bunu?
Şimdi diyelim ki bir pasta ustasının önüne 1001 çeşit malzeme attın ve dedin ki bununla bir şaheser yarat o da 1001 malzemeyi kullanarak sana en güzel yapıtı yaptı
Hayatımdaki her türlü faktörler
Çevresel, sosyal, aile, kendim, iş, okul aklına ne gelirse benim önüme bırakılmış malzemelerdi
Bunlardan bir yapıt olarak kendimi oluşturan benim
Yani zeka değil seçim değil fizik değil karakter değil bunların tümüyle kendisi benim imzamdır
Güzel yanıt olmustur inş😂
Ruh olarak alıyorum o zaman cevabı ama bir sorum daha var 😄 Bir insan nasıl kendisini oluşturabilir? Mesela pastacı pasta yapıyor. Ama ona pastayı yapan sen değil pasta diyebilir miyiz? Bu biraz da buna dönmez mi?
Pastacı pasta yapma meziyetini öğreniyor ve yıllarca üstüne koyduğu tecrübeyle emekle bu pastayı yapıyor
Bizde durum şöyle insana verilen malzemeler her zaman doğru işlenmiyor aynı şekilde biz de doğruyu ve yanlışı öğreniyoruz bu bağlamda tecrübemize tecrübe katıyoruz
Biz de sürekli gelişen bir pastacıyız sonuç olarak aslında tek farkımız şu
Pasta yapma sürecimiz hiç bitmiyor ne de gelen malzeme
Şimdi pastayı yapan pasta dediğin sanırım pastayı pasta yapan malzemeler demek değil mi demişsin
Şöyle diyelim elimizde 2 şahış var ve bunları x y olarak atayalım
İkisini zorluklarla dolu bir hayattan geçirelim. Birilerini kaybetsinler, kimseleri olmasın, eğitim yok, maddi açıdan büyük zorluklar falan filan
Ve hayat bunların karşısına aynı malzemeleri çıkarsın
Sonuç olarak ikisi aynı yolu mu seçer
Birisi gidip suçlu olabilecekken birisi de bu yolu reddedebilir sokakta donarak ölebilir yani örneği bu şekilde vermek istedim
Malzeme önemli tabi ki ona sözüm yok ama malzemeyle ne yapılacağı pastaciya kalmış
Çöp de çıkarabilir güzel şeyler de çıkarabilir
Burada illaki malzemenin S kalite olması gerekmez😂
Ya aslında bi tık benim de hatam soruyu ne açıdan sordum, neden bende bilmiyorum. Sadece yorumunu görünce biz kendimizi yapmadık ki yorumu geldi. Bence insanı yaratan, ona eser halini veren -ruhunu oluşturan- yaratıcı yani Allah oluyor biz sadece o oluşumun devamını getirmeye çalışıyoruz. Ama nasıl doğru ifade ederim onu bilemedim. Yani aslında olay şu insan bir şekilde var oluyor sonrasında hayatta kalma kısmı pasta yapma becerisi gibi hayatı anlama sanatına evriliyor. Sadece bu kısmı biraz karmaşıklaştırdım sanırım 🙈
Öyle tabi bence ben kafamı düzenlemeden soru sormayayım yoksa karmakarışık oluyor ben bile şaşırıyorum 🌱
Ben hayallerimin ve tecrübelerimin eseri olayım. Çünkü başarmak için önce hayal kurarız. Hayallerin eseri olmak masumdur, esir değil eser olalım 🎀
Ben kendimin eseriyim ama babamın junioru olduğum kesin
Kendimin ve hayatıma girip çıkan insanların ve bıraktıkları iyi ya da kötü anılar.
Ben beni ben yapan insanların eseriyim. Her birinden bir parça bir öğreti bende mevcut. Ben senin bir yansımanım..
Yine bir şeyler yazıp yazıp sildin dimi 🥹 Her yaranın çiçek açtığı ve sonunda muazzam bir bahçeye dönüştüğü o insansın sen 💐
Evet çünkü alttaki soruyu görmeden cevap verdim 🥺 kendimi kırlmaktan nasıl korurum henüz bilmiyorum 🥺 Ateş olup düstüğüm yeri yakasım var ama çiçek olup açıyorum her defasında 🤭Çünkü yakıp yıkmak kolay... Ben sevmem kolayı.
Hiçbir şeyim kolay olmadı benim hayatta. Alışmadık şeyde* şey* durmazmış 😅
Ben de isterdim şansımla övüneyim, ağzımda gümüş kaşıkla doğayım, leb demeden "ay sen leblebi mi istedin" desinler. Onun yerine çay kaşığıyla verdiğini kepçeyle geri alan hayatın yakasına tırnaklarımı geçirmek düştü benim payıma. Zeyna gibi lililililili deyip uçamasam da güzel savaştım 😆 Şahane yenilgilerim oldu. Destan diye yazılmaması onların şahane olduğu gerçeğini değiştirmez 😎 Zaferlerim de var ama muhtemelen onlar da göze gelmez. Hoş, kimin ne kadar yücelttiğini düşünecek çağları da geçtik zaten. Velhasılıkelâm "he" deyip geçtiğimiz, ateşe benzin yerine çiçeğe su döktüğümüz bir gün olsun✨🌼
Senin kalbini sevsinler güzelim 🥹 Ateşe benzin olsa yangını önleyecek insanlar bu çiçek gibi kalbini kırdı ya.. Neyse olmaması da nasiptir. Bence kırılmaktan kendimizi koruyamayız ama etrafımızı kır bahçesi gibi papatya kalpli insanlarla, ince fikirli anlayışlı zihinlerle doldurabiliriz. Ki bence sorularım genelde böyle oluyor görüş yazan çiçeklerim sağ olsun -en başta sen tabi petunyam 🌱 Olsun ya Hu ben anlatmak istediğini noktasından emojisine anladım ^_^
Ben yara bere içindeyim
Dertlerin eseriym
Mersi
ALLAH’ın
Ona hiç şüphe yok ama biraz da bunun yanında diyelim. Yoksa Allah'tan daha güzel kim resmedebilir, üretebilir?
kesinlikle
Melankoli oldu hep buralar
Melankoliden çok efkar diyelim. Bazen derine dalmak düşünmek de gerekiyor.
Esir olmam ben esir alırım.
Katilimin
Annem ve babam🌸🙏
Yaratanın eseriyim.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?