Hadi herkes en sevdiği şiiri paylaşsın kültürlenelim?

Sen kokmayan gülü neyleyim,
Neyleyim sensiz baharı?
Sen doğmayan günü neyleyim,
Neyleyim sensiz ben dünyayı?

Senin tenine değmeden gelen yağmuru istemem
meltemi istemem.
Seni parlayacaksa parlasın yıldızlar,
Sana yanmayan yıldızı semalarda istemem.

Bülbüller söyleyecekse seni söylesin,
Senden okumayan bülbül olsa dinlemem.

Özlemim sen olacaksan yansın yüreğim,
Sılası sen olmayan gurbeti istemem, vatanı istemem.

Bir ateş yakacaksa beni kalbimden,
Senin aşkının ateşi yaksın,
Senden gayrı başka bir aşkla kül olursa kalbim,
Bu kalbi istemem, ateşi istemem, koru istemem.

Seni göremediğim vahalar bedevilerin olsun,
Ben senin çölünü isterim, suyu istemem.

Sana çıkacaksa durmaz yürürüm,
Sonu sen çıkmayan yönü istemem, yolu istemem.

Ben gönüllü bir köleyim, kulağımda küpem.
Kalbini fethedecekse geçerim bin Sina’yı birden.

Yoksa neyime?
Bu fethi istemem, Mısır’ı istemem, cihanı istemem.

Ben Sultan Fatihim, önündeyim İstanbul’un.
Yakarım bu şehri yüzünde bir tebessüm için.

Yoksa gül yüzünü güldürmeyen sultanlığı istemem, İstanbul’u istemem.

Ben bir garip yunusum, yazdığım sensin, yandığım sen.

Senden gayrı bir aşka ben kalemi istemem, kağıdı istemem.

Ben senin ümmetinim, sensin benim efendim.
Senden gayrı, senden başka efendi istemem, sevgili istemem, istemem...

Uzaklarda bir yerdesin, sensiz geceler, Gökyüzünde yıldızlar, sanki gözyaşları. Her nefeste ismin, her düşümde ellerin, Hasretinle yanıyorum, sensiz geçen saatler.

Yağmurdan sonra doğan gökkuşağı gibi, Kalbimde açan umut çiçekleri. Rüzgârın fısıltılarıyla dans eden yapraklar, Bahar geldi, hayat yeniden yeşeriyor.

Kelimeler yetmez anlatmaya duygularımı, Sessizlik çöker içime, derin ve anlamlı. Gözlerim kapalı, düşüncelerim sonsuz, Bu sessizlikte buluyorum kendimi.

Her an yeni bir başlangıç, her adım bir deneyim, Yaşam bir yolculuk, sürekli değişim. Güzellikleriyle zorluklarıyla, Her şeye rağmen yaşamak güzel.