Okur musunuz sizce şiirim nasıl olmuş?

Bazen çok uğraşır insan

Paramparça umudunun gölgesinde

Mutluluğa dair bir ihtimal yakalamak için

Hüsrana tutsak olmamış gibi her yeni ihtimal sanki

Yeni güne doğan her güneş akşam olunca hiç batmamış gibi

Kedere sırtını dönüp aydınlığa gülümser insan

Fakat gerçekler bir kez daha gösterir kendini

Bir kez daha anlatır hayat

Sevincin, huzurun, içten bir gülüşün imkansızlığını

İşte en çok bu yakar insanın yüreğini

Kaybolur huzura yol gösteren ışığın tebessümü

Umut veren aydınlık büründükçe gecenin ızdırap veren karanlığına

Çaresizlik ve yalnızlık günbegün işlenir ruhun derinliklerine

Kalpte saklı kalır keder azap dolu her saniye

Hüznü tebessüm yapan bir ışık buluncaya dek