Geceye bir şiir bırakalım dostlar?

Merhabalar Beyefendi

Tabiki bırakabiliriz...

Ne denli vakit oldu İlpen seninle görüşmeyeli
Dinle beni şimdi, bu seneryayo herkes bilmeli

Bendeki her halin huzurunu alır,
En kanlı savaşlar bile karşında masum kalır

Bir çaredir su ömrüme, varlığın veya yokluğun
Tüm kâinat hiç ettirir bitmez sarhoşluğun.

Senin aşkın İlpen, senin aşkın devası olmayan kanlı bir zehir
Dünya, dünyanın başına yıkılır , benimse bu şehir

Korkmak yoktur özümde, zira Tanrıdan gayrı
Lakin bu bambaşka bir hazdır herşeyden apayrı

Bilsen ne dağlar düzelttim, ne çöllerden geçtim
Nice zalim devler-ki kendime düşman seçtim.

Senin için İlpen, saltanatlardan vazgeçtim.
Yüreğinden sunulan zehri kendi ellerimle içtim.

İyi dinle beni şimdi, şanlı zamanlar katili kadın.
Ahu Zar bıraktın tarihi ama bir türlü anlamadın

Ne dendiyse boşuna, yapılanlar bir hiçmiş.
Bin musibete eş olsun, Tanrı seni seçmiş.

Dilime gelse de şahsına hitap olan acı ithamlar
Sana vursa o sözler, yine benim yaralarım kanar

Görmez misin sevgili? Sana ne kadar sussuzum
Feryadımı duy diye bir o kadar da suskunum..

Bir silahın yok diye , neden bu hal seni düşündürür.
Oysa gözlerinden kalan zehir, sen yokken de öldürür.

Ey İlpen ben senin yanında Atilla kadar yürekli!
Dünyalar titrese huzurumda bana yine sen gerekli...