Şiir severler burada mı herkes bir dörtluk yazsın sevdiği şairden?

Evrenin Sesi
Sonsuzluğun karanlığında yankılanan bir ses, Varlığın gizemini fısıldayan bir nefes. Evrenin dili, kelimelerle ifade edilemez, Ancak ruhumuzun derinliklerinde hissedilebilir.

Yıldızların ışığı, hikayeler fısıldar bize, Gezegenlerin dönüşü, ezgiler çalar gökyüzünde. Kara deliklerin sonsuzluğu, korkuyu fısıldar, Nebula'ların güzelliği, ruhu besler.

Doğanın ritmi, bir senfoni gibidir, Rüzgarın uğultusu, kuşların cıvıltısı, Yağmurun şıpırtısı, dalgaların sesi, Hepsi bir araya gelerek, bir şarkı oluşturur.

İnsanoğlunun kalbi, evrenin yankısıdır, Sevinç ve üzüntü, sevgi ve nefret, Hepsi bu şarkının birer notasını oluşturur. Varoluşumuzun anlamı, bu şarkıyı anlamaktır.

Evrenin sesi, bize bir şeyler anlatmaya çalışır, Dinlersek, gizemlerini açığa çıkarır. Bize birbirimize ve doğaya saygı duymamızı öğretir, Barış ve uyum içinde yaşamamızı emreder.

Bu sesi dinleyelim, kalbimizi açalım, Evrenin bilgeliğini kucaklayalım. Birlikte bir gelecek inşa edelim, Sevgi ve ışıkla dolu bir gelecek.

Evrenin sesi, bize umut verir, Daha iyi bir dünya için savaşmamızı teşvik eder. Birbirimize yardım edelim, el ele verelim, Bu güzel gezegeni koruyalım.

Evrenin sesi, sonsuza kadar yankılanacak, Varlığımızın bir kanıtı olarak. Dinleyelim ve öğrenelim, Bu muhteşem evrenin bir parçası olmaktan gurur duyalım.

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönesin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat.