Çok sevdiğimiz, kendimizi bulduğumuz, altını çize çize okuduğumuz bir kitabı emanet verdiğimiz kişiye aynı zamanda yaralarımıza da göstermiş, emanet etmiş mi oluruz?

Çok sevdiğimiz, kendimizi bulduğumuz, altını çize çize okuduğumuz bir kitabı emanet verdiğimiz kişiye aynı zamanda yaralarımıza da göstermiş, emanet etmiş mi oluruz?

Kişide okuyan gibi duygu sahibi ise, farklı olan duygularını veya kendine daha önemli gelenleri fark edecektir. Hem başkasının hissettiğini hemde kendi hissettiğini daha iyi anlayacaktır. Ama en önemlisi hissetmek :)
Değildir. O kişi nerden bilecek benim o cümlenin altını neden çizdiğimi? Belki beğendim diye çizdim. Belki de acimdan kimse bilemez. Herseye bu kadar mana yüklemek zararlı
O kadar romantik düşünmüyorum sadece karşındakine değer veriyorsun ki altını çizdiğin kitabını verebiliyorsun
Cevap
5Cevap
O kadar da dramatik bakmıyorum.
Hayır. Kitaplara hiçbir şekilde kalem vurmam. Sevdiği cümleler varsa başka kağıda not alsınlar. Hiç sevmem öyle şeyleri 😂
Dokunmayın kitaplara
Çizmem, çizimli kitap görünce ilkokulda kalemle dikte yapan tipler geliyor aklıma djrjrj
Evet yaralarımızı ve sırrımızı emanet etmek demektir
Abarttin ha artık eski duygular kalmadı ne kitabı ne cizgisi
Bu yüzden kimseye kitaplarımı vermek istemiyorum işte rezil bir utangaçlık
Ona kendi iç dünyanı açmaktr
Olabilir evet.
o kadar da değil bence
Okuduğum kitaplarda sırtımdan aldığım yaraların altını çizdiğim doğru
@VeHerkesiçinadalet ne anlatıyon baabi
Ehh evet😂
Hayır yaraları emanet etmez
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?