Hosunuza giden siir varsa paylasir misiniz?

Kalbimde bir ses, fısıltı gibi, Yalnızlığın şarkısını söyler bana durmadan. Her adımda yankılanır sessiz duvarlarda, Boğulur içimde umutsuz çığlıklar.

Gözlerim dalar gecenin karanlığına, Aradığım yıldız kaybolur gökyüzünde. Issız sokaklarda yankılanır adımlarım, Her köşe başında bekler beni hüzün.

Dost meclislerinde gülen yüzler yabancı, Sohbetler anlamsız, kelimeler soğuk. Kalbimde bir boşluk, dolmaz asla, Yalnızlığın soğukluğu sarar her yanımı.

Evimin sessizliğinde saklarım kendimi, Düşüncelerim kurar kafesimi dört duvar arasına. Kitaplardan arar teselliyi ruhum, Mısralarda bulurum belki bir nebze şifa.

Doğanın güzelliği teselli verir bazen, Rüzgarın sesi, yağmurun şıpırtısı... Ancak yalnızlığın gölgesi hep üzerimde, Kaçsam da kurtulamam bu esaretten.

Bazen rüyalarımda görürüm sevdiklerimi, Uyanınca yok olur hepsi bir anda. Gerçekliğe dönerim hüzünle dolu gözlerim, Yalnızlığın soğukluğu sarar yine her yanımı.

Umut ararım her yeni güne başlarken, Belki biter bir gün bu sessiz çığlık. Bir el uzanır belki karanlığın içinden, Yalnızlığın esaretinden kurtarır beni belki bir gün.

Ama bilirim zor bu mücadele, Kolay değil bu yükü taşımak. Yine de pes etmem asla, savaşırım yalnızlıkla, Belki bir gün bulurum aydınlığı bu karanlığın içinde.

Dostluk Ezgisi
Dostluk bir güneş, aydınlatan kalbimi, Isıtıyor ruhumu, uzaklaştırıyor zulmü. Bir liman gibidir, sığınılacak her dem, Dostluk elini uzatır, kurtarır beni benlikten.

Dost sesi bir nehir, akar durmadan, Sular umut tarlalarımı, yeşerir her an. Bir bülbül sesi gibidir, şakır şakır öter, Dostluk türküsüyle ruhumu coşturur, neşelendirir.

Gözlerinde sevgi parlar, bir yıldız gibi, Yol gösterir bana karanlık gecelerde. Bir ayna gibidir, yansıtır kalbimi, Dostluk anlar beni, bilir tüm derdimi.

Sırdaşımdır dost, paylaşırım her şeyi, Sevincimi, hüznümü, her duyguyu. Bir sığınaktır bana, korur beni her şeyden, Dostluk sarar beni, huzur verir her an.

Elimden tutar, kalkmama yardımcı olur, Düştüğümde beni yerden kaldırır, teselli verir. Bir melek gibidir, kanat açar üzerime, Dostluk korur beni, her tehlikeden sakınır.

Paylaşırız acıyı, paylaşırız sevinci, Birlikte güleriz, birlikte ağlarız. Bir aileyiz biz, can dostları, Dostluk bizi bir araya getirir, koparmaz bizi asla.

Teşekkür ederim dost, hayatımda olduğun için, Varlığınla zenginleştiriyorsun her anımı. Seni seviyorum dost, sonsuza kadar kalbimde, Dostluk bizim birbirimize en güzel hediyemiz.

Sign upMy BooksBrowse ▾Community ▾



Join Goodreadsand meet your next favorite book!Sign Up Now






Olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu! Düşüncemizin katlanması mı güzelZalim kaderin yumruklarına, oklarınaYoksa diretip bela denizlerine karşıDur, yeter demesi mi? Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnızBitebilir bütün acıları yüreğin, Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun. Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü. Çünkü, o ölüm uykularındaSıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısındanNe düşler görebilir insan, düşünmeli bunu. Bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan. Yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına? Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesineSevgisinin kepaze edilmesineKanunların bu kadar yavaşYüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesineKötülere kul olmasına iyi insanınBir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken? Kim ister bütün bunlara katlanmakAğır bir hayatın altında inleyip terlemekÖlümden sonraki bir şeyden korkmasaO kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünyaÜrkütmese yüreğini? Bilmediğimiz belalara atılmaktansaÇektiklerine razı etmese insanları? Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyorYürekten gelenin doğal rengini. Ve nice büyük, yiğitçe atılışlarYollarını değiştirip bu yüzdenBir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.