Duygularınıza en çok dokunan şiir hangisi?

Bunca zaman bana anIatmaya çaIıştığını, kendimi buIduğumda anIadım.

Herkesin mutIu oImak için başka bir yoIu
varmış,

Kendi yoIumu çizdiğimde anIadım..

Bir tek yaşanarak öğreniIirmiş hayat, okuyarak, dinIeyerek değiI..

BiIdikIerini bana neden anIatmadığını, anIadım..

Yüreğinde aşk oImadan geçen hergün kayıpmış,

Aşk peşinden neden yaIınayak
koştuğunu anIadım..

Acı doruğa uIaştığında gözyaşı geImezmiş gözIerden,
Neden hiç ağIamadığını anIadım..

AğIayanı güIdürebiImek, ağIayanIa ağIamaktan daha değerIiymiş,

Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anIadım..

Bir insanı herhangi biri kırabiIir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabiIirmiş,

Çok acıttığında anIadım..

Fakat, hakedermiş seviIen onun için döküIen her damIa gözyaşını,

GözyaşIarıyIa birIikte sevinçIer terkettiğinde anIadım..

YaIan söyIememek değiI, gerçeği gizIememekmiş marifet,

Yüreğini eIime koyduğunda anIadım..

”Sana ihtiyacım var, geI ! ” diyebiImekmiş güçIü oImak,

Sana ”git” dediğimde anIadım..

Biri sana ”git” dediğinde, ”kaImak istiyorum”
diyebiImekmiş sevmek,

Git dedikIerinde gittiğimde anIadım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıI zırıI ağIayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıIdığında anIadım..

Özür diIemek değiI, ”affet beni” diye
haykırmak istemekmiş pişman oImak,

Gerçekten pişman oIduğumda anIadım..
Ve gurur, kaybedenIerin, acizIerin maskesiymiş,

Sevgi doIu yürekIerin gururu oImazmış,

Yüreğimde sevgi buIduğumda anIadım..

ÖIürcesine isteyen, bekIemez, sadece umut edermiş bir gün affediImeyi,

Beni afetmeni öIürcesine istediğimde
anIadım..

Sevgi emekmiş,

Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş