Türkler neden Kürtleri sevmiyor?

Son sözü benim söylememe izin vermeden bitirebileceğini düşünmedin değil mi Büşra? Bu raddeden itibaren beni dinliyorsun:

Senle ilk karşılaştığımız zaman sadece halini hatrını sorduğumda bile bunun konusu açıldığı zaman hayatında kalmamı isteyen ve birşeylerin düzeltilmesi için ortak karar alan kişi hatırlarsan sen oldun. Ben sana sadece hal hatır sorma amaçlı ve yaşadıklarımızın hatrı olduğunu bildiğimden yazdım. Sana direkt olarak geri dönmek adına ilk adımı atmak için değildi. Sen, hayatında kalmamı istedikten sonra ben bir şeyleri düşündüm ve ondan sonra "Çabalamaya değer." dedim kendime. Ama görünen o ki sen hem bana bu konuda dümdüz yalan söylemişsin hem de "O kadar beni yarı yolda bırakıp gidersin." dedin. Ama bak: Giden sen oldun. Demek ki neymiş Büşra? Kimsenin sadakatine ve niyetine ön yargıyla yaklaşmayacakmışsın, değil mi? Bir insan çok sevdiği zaman her şeyi tolere edince, demek ki iyi niyetimiz böyle suistimal ediliyormuş. Onu anlamış oldum. Şimdi bana gelip de sakın geçmişin hesabını verme. Geçmişte olan hiç bir zaman önemli değildi. Sen sadece yaşananları kendi kafanda kurup takıntı yaptın. Asıl önemli olan bugün ne olduğu idi ve bugün, sen tüm bu saydığım sebeplerden dolayı tamamıyla haksızsın.

Sonuçta Büşra, sadece 11-12 gün boyunca peşinden koşarak bile sana ilgimi ve sadakatimi, senin geçmişte bile bana vermiş olduğun ilgiden daha iyi kanıtlamayı başarmış biri olarak şunu söylüyorum ki ben sana dibine kadar sözümü tuttum.

Bu yüzden gerçek şu ki bu ilişkiyi ben bitirmedim.

Sen kendi ellerinle bitirdin. 🙂

Bu sana engellemenden sonraki ilk ve son mesaj girişimimdi. Umarım bir daha senin için bu kadar çabalayıp kıymet bilen bir erkek bulursun (ki ben bir kızın hayatım boyunca 11-12 gün peşinden koşmuş bir erkek Türkiye sınırları içerisinde pek görmedim. Sana o konuda kolay gelsin.). Üstüne mesaj atmaya da çalışma; çünkü bu mesajdan sonra hiç bir mesajı görmemiş ve bu hesaptan çıkışımı kalıcı olarak yapmış olucam. Hayatında başarılar dilerim.