"İyi ki okumuşum" dediğiniz bir kitap var mı?

Var. Arkadya yayınlarının kitaplarını böyle dışardan cicili bicili görünce içerikte pek bir şey bulamayacağımızı düşünebiliriz fakat gerçekten tavsiye ederim. Tarihi kitapları ben ruhsuz bir şekilde okumayı sevmiyorum. Ruhsuz derken kronolojik sıralama, sonsuz bilgiler kümesi. Olayları bizzat yaşayan veya sonradan oluşturulmuş bir karekter üzerinden dinliyormuş gibi olmak bana her zaman daha fazla keyif verir. Bu kez keyif vermedi çünkü 383 sayfalık bir kitap okudum ama 383 kg ağırlığın altında kaldım aslında. İnsanlığımdan utandım, her gün şikayet ettiğim şeylerden utandım, bilmediklerimden utandım, gücümün yetmediklerinden utandım. Açıkçası yaşanmış, yaşıyor ve yaşayacak olan herkes adına utandım. Gerçekten insanoğlu ne kadar korkunç olabilir ki? Bunun bir sonu var mıdır? Yıl 1943 katliam Orta Avrupa’da yapılırsa; soykırım, insanlık dramı olur ama uzak doğu’da yapılırsa bugün sadece seul un merkezindeki heykelleri görebilirsiniz. Bugün herkes Hitler’i bilir ama aynı zamanda Japon’ları da çalışkan, dürüst ve onurlu insanlar olarak bilir. Sanırım filmlerde, kitaplarda, dizilerde veya envai çeşit sosyal platformda yargı dağıtabilmek ve size yapılan vahşeti hep taze tutmak için “yahudi”olarak doğmanız gerekir. Kazara jeju adasında falan doğarsanız yıllarca “bir özür” hakkınızın peşine düşersiniz. Kore 1943.16 yaşındaki hana, tüm hayatını japon istilası altında geçirmiştir. Yaşadığı adanın bir geleneği olarak dalgıç olan hana, çoğu koreli’nin bilmediği özgürlüğü denizde tadar. Ta ki japon askerlerinin güvenilir gördüğü ada sahiline ayak basana kadar. İkinci dünya savaşı döneminde yaşanan ve günümüzde hala etkisini gösteren gerçek olaylardan esinlenerek kaleme alınmıştır. Gerçekten tavsiye ederim.✌🏻

Senden önce ben