Koku varlığını burna mı borçludur, kokan şeye mi?

Vaaaay, epistemoloji sorusu. Alırom bi dal.
Kant noktayı koymuş gibi gözüküyor bu konuda.
Şöyle, nesnenin deneyimi bizde kendini gösterir. Yani, söz gelimi, nane olsun bu. Tek başına nane, kokusu anlamında kendinde-şeydir. Bizde bir yansıması olmadığı sürece, hakkında hiç bir şey bilinemez, anlamsızdır.

Oysa biz, algımızla kokusınu deneyimlediğimiz zaman, onun nane kokusu oluşunu kendi aklımızda tasarlıyorız.

Şöyle ki, burada "nane kokusu" yazınca koklamıyorız, ama nane kokusunu şu ekranda bile ne olduğunu aklımızda tasarlıyoruz.

Koku, burnumuz aracılığıyla nesnesinin bize kendini yansıtıığı araç iken, onun koku olmaklığını belirleyen/tasarlayıp nesneye yğkleyen de bizim aklımızdır.