Bilgi nedir sizce?

"Özümseyen entelekt, bilgi kusmaz." lafı oldukça doğru bulunması gerek aslında. Yersiz bilgi kusumu, ne alakalı biçimde fikir doldurur, ne de amacına ulaşır. Böylesi bir davranış, koyun götlü köylü kesime şatafatlı vecizelerden konuşmaktan çok da farksız değildir benim tarafımdan. Onların bahsettikleri/ele almak istedikleri durumun bu olduğunu düşünüyorum.

Öte yandan, bilgeliği ellerinde tutanlar, onu her gelen geçen serseme öylece sunmamalı. İnsanın onu alabilmek için hazırlanmış olması gerekir. Yoksa ona yararından çok zararı dokunur.

Üstelik birikimli değerli bilginin bir kriteri olmalı, basitleşmemeli. Bilgiyi arayan insan önce sınanmalı, buna layık olup olmadığı anlaşılmalıdır. Tüm bu tutumlar bir kıskançlık meselesi değil, bilgiye belli düzeylerde birtakım manalar yüklemek, onu yüzeyselleştirmekten korumaktır...

@éurythmic. Değil mi ki polemiği sevdiğim, insanlara "bulaştığım" günlerdi. Aynı şahıslara "depresyonda olabilir misiniz?" yaftası ile karşılık vermişti, m. Doktor değiliz ama depresyonun ayırt edici özelliğinin sıkışmış öfke/karamsarlık olduğunu azıcık biliriz. Takdir edersiniz ki entelekytüel olmanın "kabullerinden" biri de yıkıcılığa varacak ölçüde eleştirel olmak, sürekli kara tablolar çizmektir. İşte bu kabullerden ötürü, aslında gizli depresyon yaşayan birinin yıkıcı tavırlarını "tarzları bu"ya yorulabilir kolayca. Öyle ki bazen yaşayan bile farkında olmaz.
Şimdi bu adamların eleştirel tavırlarını örtülü bir depresyona mı vermeli; "tarzları bu" mu demeli?

Doğru tahmin ettiniz; oradaymışsınız gibi. Bilgi/fikir. Fakat internet ortamında bunu bilmek mümkün değil. Bahsini ettiğim yaftayı da ona atfen vurmuştum. Kısasa kısas. Bir sürecin nasıl aktığına dair genel fikriniz yok ise, sadece bir kesitinden yola çıkıp bütünden ayrı aldığınızda, yanılgı payı yüksek olacaktr.

"Bildiklerimiz" denizde damla, kumsalda zerre. Bu site de -hep söylüyorum- Platon'un Mağarası. Işığı takip etmeye devam.

Yazınızın son kısmını farklı bir kulvara atacağım. "Paylaşmamanın" örtük kibrine inanır mısınız éurythmic. Grek Sütunu gibidir. O kibir bende yok, sizde de yok. Ancak "çok büyük" kafalarda olur ki, gerek şartı da "dolgun" bir backgrounddur. Yani kişi kendini o derece ispat etmiştir ki (edimlerle/yazılarla), artık "suskunluğu" bir madalya gibi göğsünde taşır. Anlıyorsunuz değil mi. Bu, başka türlü bir suskunluk. Aslında kibir ifadesi. Aylak Adam'da Atılgan'ın dediği "Onun büyük işler başaracağı umulur" safhası çoktan geçilmiştir. Büyük iş, başarılmıştır. Sıra, susmaktadır. Bunun bir level üstüyse, "saçmalamaktır." Geçmiş, heybetiyle oradadır ve bundan yüksünülmez. (Kimi sanatçılara baktığımızda, ayrıksı işlerin böyle geldiği görülür.)

Aslında cevap kısmında meze edilmemesi gereken, başlı başına bir soru olmalıdır..

Bana kalırsa internet ortamında kişileri ayıklamak mümkün. Bilemiyorum, belki de sadece ben sezgilerimin doğru işlediği aptal düşüncelerindeyimdir.

Dolgun bir background. =) Güldürdü beni epey bu kelimelerin yanyana gelmesi. Anlatmak istediğinizi gayet iyi sezdim. Ulaşmak istediğim bir yüksekliktir aynı zamanda o nokta hali. Öte yandan bahsettiğiniz/bahsettiğim bu yüksekliğin, sizin zaten sahip olduğunuz bir niteliği olarak düşünüyorum. Gerçekten. Başkalarındaymış gibi konuşmayın şunu.

Dürüst konuşmak gerekirse benim yapım biraz "bilgiyi kıskanma" üzerine kurulmuş. Gerçi bilgiyi içten içe kıskanmayanların ilgi gösterdikleri kavram/veya olgu değildir zaten bu durum, diye düşünürüm.

Bunca bahsi geçen başka türlü bir suskunluk hali, en az bir kibir olduğu kadar bir yandan da erdem değil midir? , öyledir bana kalırsa.

"... bir yandan da erdem değil midir?"
"Sezinleyerek" katılıyorum bu tespitinize. Hatta arttırıyorum: En büyük erdemse, iki adım ötesindeki ceylanı pençeleyecekken "yapmamayı" tercih eden kaplanın, gerisin geri vakur adımlarında gizlidir. Ama burada da bir geri dönüşüm beklentisi yok mudur? Sinsice bir tahsilat. Huzurevi yardımlarını şova çeviren bir ünlünün tahsilatı. Galiba o ince çizgi, gerçekten hissettirmemekte. Yaprak kımıldamayacak ki, ona erdem denilsin. Kolay bir şey değil. Hırslar, malum

"Sezgi"yi 2 kez kullanmışsınız. Onu kaybetmemek de makbul bence. Bilgi fazlası ile dolaştığı için sezgilerini, mantıklılık hücresinde yitirmiş; duygusal dünyaları cılızlaşmış pek çok insan var. Onları, büyüdükçe ve işin matematiğini çözdükçe daha az "anlayan" bir çocuğa benzetebiliriz. Yani bir bakıma da iyi, her şeyi bilmemek. Dünya ne sıkıcı olurdu.

"... bilgiyi içten içe kıskanmayanların ilgi gösterdikleri kavram/veya olgu değildir". Bu yönden bakmamıştım hiç. Teşekkürler.

Mahcup ediyorsunuz. Bu güzel karşılıklı konuşmalar için ben teşekkür ederim asıl.

Ayriyetten, ah o "yapmamayı" tercih eden kaplan var ya, ahh! ne denli büyük bir -ortaklaşa düşünceye sahip olma, başkalarında görme- sevinciyle ne kadar çok katıldığımı izah edemem size.

En büyük erdem olarak saydığımız bu şey, bir tür hor görme davranışı mı diye kendi kendime sorar, bir çıkmaza yakalanırım bu doğrultuda.

Teşekkürler, her şey çok güzeldi...
Hoş kalın.

Belki öyle (hor görme), belki değil. Belki ikisini de içinde barındırıyor; manik-depresif şekilde.
Aynı çıkmaza sapmışız sizinle meğer :) Sapmaması zor özümseyip düşündüğünde.

Güzeldi gerçekten. İyi geceler.