En çok hangi konuda tiyatro izlemeyi seversiniz?

Evet, öyle maalesef. Bu noktada trajedinin, acının olduğu oyunları tercih ediyorum. Acı, insanı düşündürür. Günümüz insanını daha da düşündürür. Ama tabii bununla yüzleşmek istemeyenler, komedi türünü ağırlıklı olarak daha çok seçiyorlar.

Ama sorun şuradaki büyük büyük çoğunluğumuz bu acıları kendimiz yaratıyoruz. Var olan, var olmuş ve var olacak olan her şey, seçimlerimizin sonuçlarıdır ve benliğimizin gelişimi için en iyi yaratımlarıdır. Biz bunu göz ardı edip, o acıyı kabullenmiyor, sadece acı çektikçe çekiyoruz. Gelişim sağlanmıyor, hal böyleyken komediye kaçış gibi daha birçok kaçış yöntemlerimiz de var.

Aslında yaptığımız şey çok basit. Birkaç benlik savunma yöntemi, hepsi ucuz ve basit. Gerçeği yadsımak, yerine geçirmek, duygusal yalıtım, hayal kurmak, özdeşleşmek, içselleştirmek, akla yatkı hale getirmek, telafi veya kefaret, bastırmak, tecrit etmek ve yansıtmak bunlardan birkaçı. Hepsi de benliğimiz, acıdan ve onun bize sunduğu gelişim ve deneyim fırsatlarını kabul edememek ve egosal benliğimizi bilinçsizce korumak için. Bu yüzden gelişemiyoruz ve asıl, gerçek benliğimize erişemeden, ölüyoruz. Bu yüzden de günümüzdeki komedi de sadece bir kaçış aracı...