Biraz hüzünlü bir söz bırakalım buraya. Sizi en etkileyen söz nedir?

Ağlasam geçermi acaba diye kendime sordugum bir geceye daha başliyorum, karanlık geçen saatlerden senden ayrıldıgım günden itibaren nefret etmiştirim, gündüzden kovdugum hatıranın mutlak geceden aklıma gelecegini bal gibi bildigimden olsa gerek..!
Zaman denilen şey sanki resmen sadece ve tek getir, götür işlerine bakıyor orası net, ama seni banamı getiriyor, bendenmi götürüyor hala anlamış degilim, kafamda yine deli sorular ucuşmakta, yalnız bildigim tek bisey var oda şu: "sıra dışı bir güce sahip olmuş olsaydim, sen yanımdayken zamanı durdurmak isterdim."
Demem şuki Dünya Güzeli Kimileri sadece geceleri sever, kimileri ise sadece geceleri sevdigini hisseder..!
Birazdan kulaklıkları takıp yataga girecegim, acacagım Yıldız Ablamı, usulca dinleyecegim "sana kalbim gecti" şarkısını, büyük bir ihtimal yine parcalayacagım repeat tuşunu,
Korkarım Repeat ile bugece yine ciddi düşünecegiz..!
Gözlerimin dolacagı kesinde, buna benzer gecelerde en cok merak ettigim kısım ilk damla yaşın nezaman akacagı olmuştur.. Hayatima girdigin günden beri benim icin hep tektin, yani ben seni dünyadaki tek kadın senmişsin gibi sevmeye calıştım!
Seni aşka inandırabilmek için elimden gelen Insani her cabayı sarf ettigimi kendinde cok iyi biliyorsun, bunu inkar edemezsin..!
Hatırlıyormusun benden hep seni nasıl sevdigimi anlatmamı isterdin, ben bunu sana tam olarak anlatmaktan hep kacınmıştırım, cünkü anlatılan sevgi yanıltabilir, yetersiz kalabilir, eksik olmaya mahkumdur hep,
oysa hissettirebildigin sevgi daimdir, tarih onu yazar, unutamazsın, aklından silip atamazsın, şimdi bu soruyu kendin cevaplandır..
Soru su:"Sence seni sevmek, sen harici hiçkimseyi sevememekmiydi yoksa kaybetmeyi ve herseferinde yeniden başlamayımı sevmekti? ya da ayrılıgı daha ilk dakikadan itibarenmi kabullenmekti?

Zamanı geri almayı ne kadar çok istemişsindir bir an. Kaybetmemeyi sahip olduğun insanı.. Yanlış anlaşılmaları doğru cümlelerle düzeltebilseydik eğer çok mutlu olacaktık belki de. Olmadı.. Yapamadık. Bazen sustuk. kendimizi açıklamaya bile gerek duymadık. Güvenilmezdik belki de. En sevdiklerimizi kaybettik hep. Az sevdiklerimiz hep bizimle kaldı. Belki bir gün severiz diye. Kaç kişi vazgeçti kimbilir bizden. Ya biz kimlerden vazgeçtik.. Değdi mi o ayrı.. Değmeyeceğini bilsekte vazgeçtiğimiz insanlar çok oldu.. Anlatabildim mi bilmiyorum. Olsun. Ben bugün kendime yazıyorum. Hatta artık sadece kendime. Dürüst müydük acaba önce kendimize.. Beni en çok yanlış anlaşılmalarla kaybettiğim insanlar üzer. Yazıp anlatmakta hep daha iyi oldum. Ama konuşmaya gelince sus pus.. O yüzden gitti.. O yüzden durduramadım, anlatamadım içimdekileri. Yazmaya da fırsatım yoktu. Öylece gitti. Kafası hafif dumanlı. Gözyaşı dolu gözleriyle baka baka sordu bana. Konuşamadım. ve gitti.. Kalbim ağrıdı çok.. Otobüse binip onun şehrini terkettiğimde gözyaşlarımı tutamadım. Hani otogarda arkandan el sallayanın olmazsa çok koyar ya insana. Çok koymuştu bana da..8 saatlik yolun tek bir anını bile hatırlamıyordum indiğimde. Hiçbir şey hissetmiyordum. Gözlerim kan çanağı. Bomboş etrafıma bakındığımı hatırlıyorum sadece. Hiç öyle yanmamıştı canım. belki yalvarıp yakarsaydım, gitme deseydim ikna edebilecektim onu. Yapmadım. Neden bilmiyorum. Ben hiç yalvarmamıştım ki kimseye. Birinin sevgisine muhtaç olduğunu düşünmek ne kadar kötüydü.. Bazen özlüyorum.. Çok az anılarımız olsa da sakladım onları. Ara sıra çıkarıp bakıyorum. Sonra tekrar saklıyorum. Ama o hiç bilmiyor. Hiç görmedim bir daha onu. Arkadaşlardan duydum bazen geçiyormuş evimin önünden.. Cesaret edemiyormuş kapımı çalmaya.

Şu an seninle konuşmaya o kadar ihtiyacım var ki bilemezsin. Ne sen arıyorsun, ne de benim cesaretim var telefonu elime almaya...Ben senin sesini bile unutmaya başlamışken kimler ezberliyor kokunu? Kimler seviyor dokunmaya kıyamadığım saçlarını, kim sarılıyor sana gecenin bu yarısı, saatin bilmem kaçında?Ben seni özlemekten ölürken, sen kimlerin ömrünü uzatıyorsun oralarda?
Bu hayatta seni benden daha fazla sevebilecek biri daha yok. Bu yüzden en çok beni acıtırsın, beni kırarsın. Senin kılına zarar gelse en çok benim canım yanar, ben üzülürüm. Bırak yanında olmayı, bunları sana söylemeye bile artık hakkım olmadığını biliyorum.Ama elimde değil, seviyorum...Seni sevmek acıdan başka bir şey vermiyor oysa.Ellerin başkasına dokunuyor şimdi, yokluğun bana...