Bugün Ümit Yaşar Oğuzcan'ın ölüm yıl dönümü. Ümit Yaşar Oğuzcan'ın şiirlerini bilir misiniz?

“Ümit Yaşar ki;
“Beni kör kuyularda, merdivensiz bıraktın…’
diyecek kadar vefasızmış Sevdiceği…
“‘Bir gece ansızın gelebilirim...’
diyecek kadar da vazgeçmeyen Sevda’sından…
‘Ben senin en çok gülüşünü sevdim; sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran... Unutturur birden bana acıları, güçlükleri; dünyam aydınlanır, sen güldüğün zaman...’
Güldüğünde Sevdiceği, dünyasını güzelleştiren, O’nun en çok gülüşünü seven bir Aşk adamı bir yandan…
Doğru ya: ‘Konuşacak birini bulmak kolay da, susacak birini bulmak zor…’
Susmanın Aşk’a ve Sevda’ya dâhil olduğunu belirten…
‘Sevmek ne imiş, bir gün anlarsın…’
diyen ‘en Sevgi’den anlamaz’ Sevdiceğine…
Fakat ‘Beni ağlatmanın ayıbını silemezsin...’
dediğinde bile beklemiş Şair... Ve yorulmuş aslında…
‘Yoruldum sevdiceğim: Yoruldum, her bulduğum yerde seni kaybetmekten…’
Öyle yorulmuş ki, arafa çıkmış Sevdiceği, oradan Şiir’ler vasıtasıyla seslenmeye devam etmiş, ölmüş kimi zaman…
‘Öyle sessizce öldüm ki defalarca, hiçbir zaman anlaşılmadı yokluğum…’
Bilir misin, ‘Bir cam kırıldı uzakta; taa uzakta, içimde bir cam kırıldı… Bütün şiirlerim anlamsız şimdi; resimler renksiz, şarkılar ruhsuz, hiçbir şey artık avutamaz beni…’
Kırılmış direnci bazen.
Ama yazmaya ve sevmeye devam etmiş işte…”
(Alıntıdır…)